Jump to content

Cinsiyet ve Tekrar Doğuş


nevermore

Önerilen Mesajlar

Tekrardoğuştan söz ederken, birçok kimsenin aklına hemen şu gelir: “Dünyada kadın ve erkek birbirinden tamamıyla ayrı birer varlıktır. Morfolojik ve fizyolojik doğal olaylar kadın ile erkeği sanki keskin bir sınırla denilebilecek kadar birbirinden ayırmıştır. Bundan dolayı tekrar, tekrar dünyaya gelişlerde; varlıkların bazen kadın, bazen erkek olarak enkarne olmalarını kabul etmek akla uygun ve bilimsel bir düşünce ürünü olamaz.”

 

Buna karşılık kadınların, hep kadın, erkeklerin de hep erkek olarak enkarne olduklarını kabul edersek, bu fikir iddia olunan gelişim olgusuna uygun gelmez. Çünkü cinsiyetin sonuçlandırdığı birinde var olup; ötekisinde bulunmayan öyle özellikler vardır ki, varlığın bunlardan yoksun kalması olgunlaşmaya ve gelişme fikriyle bağdaştırılamaz. Böyle olunca; örneğin, kadındaki şefkat hisleri, erkekteki cesâret ve metânet hisleri tek taraflı olarak gelişmeye mahkum bırakılır.

 

Bu yaklaşımlar, dünya ile sınırlı olaylar içinde ele alındığında doğru olabilir. Fakat dünyadaki olaylar uçsuz bucaksız evrenin tüm olaylarını açıklayamaz. Dünyada olup bitenler ve onlara bağlı yaklaşımlar sonsuzluk içim bir “hiç” ten ibâret kalır. Çünkü ebediyet içinde bizim dünya yaşamımızı çevreleyen zamanın hiçbir değeri, yoktur. Ruhun tekâmülü yalnız bir tek dünyada oluşmaz; dünyaya benzer dünyalarda ve sayısız âlemlerde yavaş yavaş olur. (Tedric Yasası…) Bu şekilde ruh varlığı bir uzaysal objede (dünyada) noksan kalan taraflarını başka bir uzaysal objede tamamlamak olanağına her zaman ve sürekli olarak sahiptir. Esasen tekrar tekrar doğuşların nedenlerinden biri de budur. Sâdece bizim dünyamızdaki gelip gitme ihtiyaçlarını gidererek ayrılmış bir varlığı her bakımdan tamamen gelişmiş sayamayız. Nasıl ki o başka uzaysal objelerden de sürekli olarak noksan çıkacak ve enkarne olduğu her maddesel ortamda sürekli olarak yeni görgü ve deneyim kazanmak için yaşayacaktır. Durum böyle olunca, eğer varlık; bu dünyaya hep kadın ya da hep erkek olarak gelmiş olsaydı bile, noksan kalan yanlarını bizimkine benzer başka uzaysal objelerle tamamlamak olanağını her zaman bulabilirdi.

 

Bundan başka, bir toplumda kadınlardan daha duyarlı, onlardan daha şefkatli erkekler de yok değildir. Keza, erkeklerin bulunduğu toplumsal koşullarda yaşayan ve onlar gibi tepkiler veren kadınlar da az sayılmaz. Bu durumun yeryüzünde giderek belirginleşmesi bir cinste bulunan manevi özelliklerin öteki cinste olamayacağı savını çürütmeye yeterlidir. Bununla birlikte, bu düşüncelere girmeden, yukarıdaki itirazı, yani tek yanlı gelişim iddiasını hükümsüz bırakacak olayları bulup, öne sürebilecek durumdayız. Erkeklik ve kadınlık, maddesel oluşumun gereği olan geçici bir tezahürdür. Bu durum dünyanın maddeleriyle kazanılır ve gene dünyada bırakılır. Dünyadaki koşulların bulunmadığı başka alemlerdeki kadınlık / erkeklik durumu bizdeki gibi değildir. Daha“yüksek” âlemlerde ise, bu durum ortadan tamâmen kalkmıştır.

 

Erkeklik ve kadınlık demek, ruh varlıklarının; bedenlerini bu cinslerden birisine özgü hormonlarla kurmuş olması demektir. Hormon ise maddedir. Ruh varlıkları istedikleri maddeyi dünyada kullanmakta serbesttirler. Tıp ve biyoloji bize, insan bedenindeki hormanal durumlarda ortaya çıkan değişmelerin ne kadar dikkat çekici değişimlere / başkalaşmalara neden olduğunu açık olarak gösteriyor. Cinsiyetle ilgili hormon bezelerinin birinde oluşan bozukluk bir erkeği yarı kadın ya da kadını yarı erkek duruma getirebiliyor. Akıl hastalıkları kitaplarında erkek giysileri içinde kadınları ve kadın giysileri ile dolaşan erkeklerin resimleri görülebilir.

 

Fizyolojik ses değişimleri, kıllanmalar ve hatta karakter değişiklikleri, hep cinsiyet organlarının gelişip olgunlaşmasıyla paralel yürüyen olaylardır. Bu organlardaki rahatsızlıklar insanın mânevi varlığı üzerinde tesirler oluşturur. Bu bakımdan, bir harem ağasının erkekliği lafta kalır. Verâset konusunda, maddesel oluşumun moral üzerinde önemli etkileri olduğunu açıklamıştık. Doğrudan doğruya bir hormon konusu olan cinsiyet irdelemesindeki biyolojik olgular bu kuralların dışında kalamaz.

Ruhlar, maddeler arasına inecekleri sırada, daha spatyomdayken, dünyasal koşullara göre hazırlanmaya başlarlar. Dünyadaki hadımlık / erkeklik durumu onların orada içsel gelişim gereklerine göre verecekleri karara bağlıdır. Onların bu kararları, dünya maddeleri arasında şu ya da bu oluşumu yeğlemeleriyle gerçekleşir. Bir kez, dünyaya örneğin, erkeklik özelliklerini taşıyan bir bedenle enkarne olmuş ruh varlığı, erkek olmanın gerektirdiği tüm maddesel ve toplumsal koşullarda yaşamak zorunda kalır. Çünkü bu özellikleri doğrudan fizyolojik ve biyolojik yasalar onun bu dünya koşullarını zorunlu olarak belirlemiştir. Kadınlık hakkında da durum aynen böyledir.

 

Bazı kadınlar / erkekler kendi cinsiyetlerini yeğlerler ve erkek erkekliğini, kadın da kadınlığını bırakmak istemez. Bu durumdan dolayı tekrardoğuş gerçeği aleyhindeki itirazlar ortaya çıkar. Fakat bu durum dünyanın geçici maddelerine bağlı, gelip geçici arzulardan doğmuş bir anlayış ve yaklaşımdan başka bir şey değildir. Dünyada bırakılması kaçınılmaz olan her maddesel anlayış gibi, bu anlayış da burada bırakılmaya mahkûmdur.

 

Bu konu üzerinde bir toplantıda görüşülürken ben, önceki doktorlardan bir arkadaşımın şiddetli hücumuyla karşılaşmıştım. Bu doktor arkadaşımız, bir erkeğin kadın olarak dünyaya gelmesini erkekliğin ciddiyeti ile bağdaştıramıyor ve bunu sanki dayanılmaz bir “düşüklük” sayıyordu. Bu doktor o günkü düşüncesinde tamamen haklıdır. Nasıl ki, böyle kusurlu bir anlayışa bağlı olarak yaşamak için dünyaya geldiğini bilmemekte de haklı bulunmaktadır. O, erkekliğin bir meziyet olduğuna inanacak ve bir dünya yaşamını bu realite içinde geçirecektir. Onun buna kendi yaşam planı gereği gereksinimi vardır. Fakat acaba aklı başında ve olgunlaşmış bir kadın, doktorumuzun bu realitesini nasıl karşılayacaktır? Bunun takdirini okuyucuya bırakıyorum.

 

Aslında ne erkeklik ne de kadınlık bir kusurdur; bunların her biri dünyanın tüm maddesel oluşumu gibi, ruh varlığının gelişimi için gerekli olan değerli birer araçtır. Her araç hakkında olduğu gibi burada da bir ruh varlığı; kadınlık ya da erkekliğin bir gelişim aracı olduğunu unutup, onu amaç edinmeye kalkışırsa, gerçekle karşı kaşıya geldiği zaman, doktorumuz gibi onun, isyanından dolayı bazı endişelerle karşılaşması pek olasıdır. Fakat bu endişelerin de büyük bir önemi yoktur. Çünkü sonunda bir gün dünya deneyimleri sona erer; tüm maddeler, tüm hormonlar ve onlara bağ tüm kabullenmeler mezar çukuruna terk edilir. İşte o zaman ruh varlığı, ağır dünya yüklerinden kurtulmuş; serbest bir varlık durumunda, kendi iç yaşamına ve kazanmış olduğu en yüksek realitesine kavuşur. O zaman anlar ki, ortada ne kadınlık, ne de erkeklik diye bir şey vardır. Bunlar, yeryüzünde sürekli olarak edinilen ve bırakılan dünyanın gelip geçici koşullarıyla ilgili kabullenmelerden ibarettir. Tüm buna benzer kabullenmeler aslında enkarne varlığa ibretli ve yararlı dersler veren “masallardan” doğmuş gibidirler. Bu “masallar” o kadar çoktur ki, bunların yanında “kadınlık / erkeklik masalı” nın sözü bile olmaz.

 

Bir ruh varlığı dünyaya enkarne olurken, gelişim planına uygun koşulları arar. O, bunda serbesttir. Madde türleri ruhların elinde birer oyuncak gibidir. Ruh varlıkları bu özgürlüklerinden yararlanarak, içinde bulundukları âlemlerin maddeleri üzerinde uygulamalar yaparlar. Koskoca bir bedeni (vücut organizmasını) oluşturan bir ruh varlığının, o bedene erkek ya da kadın formu verebileceğinden kuşkulanmaya bile gerek yoktur. Yeter ki bu seçimi onun gelişim ihtiyacını karşılamış olsun. Eğer bir ruh varlığının dünyaya enkarne olmaktaki amacı bir kadın yaşamının gerekleri yerine getiriliyorsa, bunu yapmak olanağı onun elinde olduğuna göre dünyaya bir kadın olarak gelmekte ısrar etmesinin ya da erkek olarak gelmesinin bir nedeni ve anlamı kalmaz. Bu durum tekrardoğuş fikrine aykırı gelmedikten başka, tam tersine, onu zorunlu kılan gelişim yasalarının bir gereği olur.

 

Her şeyden önce şunu unutmamak gerekir ki spatyomdaki ruh varlıklarının cinsiyet hakkındaki görüşleri, dünyadayken etkisi altında kaldığımız maddesel / beşer, eğilimlerden ve doymazlıklardan ayrı, şuurlu ve yüksek amaçlara yöneliktir. Bu görüşteki esaslı fark, kadınlık ve erkeklik hakkındaki dünya ve ahiret anlayışlarının da esaslı bir şekilde farklı olması sonucunu doğurur. Dünyaya enkarne olmuş bir ruh varlığının, spatyomdayken iradi olarak yüklendiği ağır kadınlık / erkeklik yükleri, yeryüzünde zorunlu olarak taşıma durumu karşısında olabildiğince dayanılabilir bir şekle sokabilmek için, bir takım aldatıcı duyularla “cilalanmıştır”. Oysa, yaşamını özgürce seçebilecek kadar fehim ve ferasete sahip bir ruh varlığının görebildiği yüksek amaçlar böyle“cilalanmalara” gerek göstermez. Böyle bir varlığın biricik amacı, gelişerek yükselmek ve gelişmenin çarelerine başvurmak olur.

 

Aile

Bir aile üyeleri bir sonraki yaşamlarında da aynı aileden mi, yoksa başka aileden mi dünyaya gelecekler / gelirler? Dahası, insanlar dünyaya her gelişlerinde başka başka ailelerden enkarne olacaklarsa, aile üyeleri arasındaki sevginin, akrabalığın akıbeti ne olur / olacaktır? Tekrardoğuş konusunda zihinleri kurcalayan soruların bazıları da bunlardır. Dolayısıyla bu soruların yanıtlarını araştırmak yararlı olacaktır. Fakat bunların doğru yanıtlarını bulmak için, her şeyden önce bağlı bulunduğumuz beşeri anlayışların ve koşullanmışlıkların dışında kalmaya çalışmak ve olayları tam bir tarafsızlıkla irdelemek gerekir:

Önce şunu anımsamakta yarar var: Aile oluşumu dünya yasalarına bağlı doğal bir zorunluluktur. Özellikle insanlar arasında en yüksek derecesine varan aile bağlarının; hayvanlar âlemine ve daha aşağılara inildikçe gücünü yitirmesi, söz konusu bağların bir gelişim zorunluluğu olduğu düşüncesine bizi yönlendirir. En doğal bir aile bağı olan çocuk ve ana–baba sevgisi, taslak hâlinde de olsa yüksek hayvanlık düzeyinde de bulunur. Fakat aşağılara doğru inildikçe bunlardan eser kalmadığı görülür. Bir maymunun, bir kedinin hatâ bir kazın yavrularına karşı (derece farkıyla) gösterdiği ilgi, örneğin; sinek, balık, kurbağa vb. gibi hayvanlarda görülmez. Buna karşılık, bunlardan daha geniş aile bağlantıları, insanlar arasında idealleşmiş olarak vardır.

 

Aile oluşumlarında biz, birisi ötekinin aracı olan ayrı iki elemanı hemen hemen her zaman birbirine karıştırırız. Her şeyden önce bu elemanları ayırt etmek gerekir. Acaba bu elemanlar nelerdir ve yukarıda bir “gelişim aracı”olarak ifade ettiğimiz “aile bağları” bu elemanlardan hangisiyle ilgilidir? “Aile bağları” söylemini anlamlandıran elemanlarından dünya maddelerine ve o maddelerin bağlı bulundukları yasalara bağlı olgu gruplarıdır. Bundan dolayı yeryüzüne inmek, bu olgu gruplarıyla karşılaşmak demektir. Ne kadar küçük görünürse görünsün, bu olgulardan hiçbirisi anlamsız ve gereksiz değildir. Örneğin, benim bu dünyada, yazı yazmak için bir kalemim olacak diyorum. Bu kaleme sahipliğim maddesel bir elemandır ve bu eleman benim dünyaya inmekteki amacımı, yani olgunlaşmamı sağlayacaktır. Böylece gelişip, olgunlaşmamın sağlanması da mânevi elemandır. Şu halde maddesel elemanlar birer araç, mânevi elemanlar ise amaçtır.

 

Aile oluşumlarının maddesel elemanlarını; analık, babalık, kardeşlik ve başka adlarla anılan dünyasal / beşeri yasalar kapsamında maddesel olgular oluşturur. Aile oluşumunda amaç olan mânevi elemanlar ise ruhların birbirleri ile ilgilenmeleri ve bu ilgiden doğan ölümsüz sevginin varlık âlemiyle ilgili düzen ve uyumunun kurulmasıdır. Şu halde analık, babalık, kardeşlik vb. gibi bir takım maddesel soyca yakınlık şekilleriyle ortaya çıkan aile oluşumunun dış görünüşü, ruh varlıklarının birbiriyle kaynaşarak ilâhi düzeni ve güzelliği içinde liyakatli ve etkin birer etmen olmalarını kolaylaştıran araçların ifâdesinden başka bir şey değildir.

 

Yeryüzüne inmek, maddesel araçları kullanarak, onlardan gelişim yönünde / yolunda yararlanmak olunca; ruh varlıkları arasındaki sevgiyi ve yakınlaşmayı sağlayacak araçların en verimlisi olan aile düzeninden onların yararlanmaları kaçınılmaz bir şekilde gereklilik olur. Durum böyle olunca, gelişim gereği olarak kabul ettiğimiz aile bağlarını, aile oluşumlarının maddesel elemanları arasında aramamız gerekir.

 

Bir ailenin en yakın maddesel elemanları analık ve babalık şeklinde ortaya çıkmış olanlardır. Ruh varlıklarının bir aile içinde şekil olarak belirleyip kabul ettikleri maddesel elemanlar, onların gelişim hedeflerine uygun olarak duydukları gereksinime göre ayarlanmıştır. Bundan dolayı; evlat, kardeş, torun, amca oğlu, hala kızı vb. gibi derece derece birbirinden uzaklaşarak, doğan bireylerin aile içindeki yerleri rastgele ya da bir kaprisle belirlenmiş değildir. Bunlar, spatyomda verilmiş ince hesaplı bir akıl yürütmeye bağlı kararın sonucudur. Böylece bir ailenin üyeleri, duydukları içsel gelişim gereklerine göre dünyaya her inişlerinde yerlerini (aile içi konumlarını) pekâla değiştirebilirler ve hatta bu durum bazen bir zorunlulukta olabilir.

 

Sonuç olarak, bu maddesel araçların ölüme mahkûm olduğunu bildiğimize göre, aile kurumunun yakınlık bağlarını ifade eden bu aslında mânevi değerlerin gelişimine yarayan; analık, babalık, kardeşlik vb. gibi maddesel soyca yakınlık durumunun ancak dünya yaşamı ile mümkün olduğunu anlamakta güçlük çekmeyiz. Gelişimimizde araç olan her maddesel eleman; son nefesle arkada bırakacağımız beden gibi, mezara gömülecektir. Dünyanın malı dünyada kalır. Bunlar yeryüzünün demirbaş eşyasıdır ve oradan dışarı çıkarılmamaları doğa yasalarıyla yasaklanmıştır. Görülüyor ki, aile oluşumunun şekle ve maddeye ilişkin analık, babalık, kardeşlik vb. gibi durumları dünyada bırakılacaktır. Çünkü bu durumlarda gereği kadar (gelişim yönünden) yararlanılmış ve sonunda bizi yükseltecek mânevi değerler kazanılmıştır.

İşte tekrardoğuş açısından aileyi incelerken bu görüşümüze konu oluşumlar bu maddesel elemanlarla ilgilidir. Çünkü maddeye ilişkin olmaları bakımından tekrardoğuş vetiresini bu elemanlar doğrudan ilgilendirir. Yeryüzündeki aile bağları ruh varlıklarının birbirine manen yakınlaşmasına bir vesile ve araç olunca, bu amacın gerçekleşmesi yolundaki gereklere göre araçların istenildiği şekilde kullanılması doğal bir hak olur. Acaba akrabâlık bağları dışında, söz konusu mânevi yakınlığı sağlayacak, bir ailedeki iki kardeş sevgisi kadar güçlü yakınlaşma araçları yok mudur? Be öyle dostluklar bilirim ki, iki kardeşin birbirine göstermeyeceği sevgiyi ve özveriyi kalbinde taşır.

 

Bundan başka, bireylerin birbirine yaklaşması akrabalık yoluyla da olur. Birbirine yabancı iki uzak akraba günün birinde bu yolla birleşirler ve bir aile oluverirler. Demek ki, dünyamızda bile bu gereksinim duyulmakta ve bir aileden başka aileye geçişler daha karmaşık yollardan sanki bir içtepiyle oluvermektedir. Benzer şekilde, ileride ele alacağımız başka beşeri oluşumlar da ruh varlıklarının yakınlaşmasına araç / vesile olmak bakımından bize göre büyük birer aile ocağı sayılır.

 

Tüm bunlardan dolayı ruhları birbirine yaklaştırıcı maddesel dünya etmenleri yalnız aile oluşumuyla sınırlı değildir. Her tekâmül aracında olduğu gibi, burada da sayısız ilerleme olanakları vardır. Durum böyle olunca, bir yaşamda herhangi bir aileden gelmiş varlıkların başka yaşamlarda mutlaka aynı ailenin aynı fertleri (örneğin; babaların sürekli baba, kız kardeşlerin hep kız kardeş vb.) durumunda doğmaları gibi bir koşul olmadıktan başka, gelişim açısından çoğunlukla olası da değildir. Erkeklik / kadınlık nasıl gelişim ihtiyacına gör değişebiliyorsa, tıpkı bunun gibi, bir aile içindeki yakınlık şekilleri de varlıkların serbest spatyom yaşamlarında, gelişim ihtiyaçlarına göre vermiş oldukları karar gereği pekâlâ yer değiştirebilir. Yani gelişim ihtiyacına göre bir baba, bir sonraki yaşamda oğul, bir kız da anne olabileceği gibi; bir karı, koca, bir dayı da hala olabilir. Şu halde bir ferdin, bedeni terk edişi ve yeniden doğuşu ile ailesi arasındaki önceki yerini yitirmesi, hattâ önceki yerini yitirmesi, hattâ önceki ailesinden tamamen ayrılması tekrardoğuş gerçeği aleyhinde hiçbir zaman kanıt olamaz. Böyle bir düşünce tekrardoğuş olgusuna aykırı gelmek şöyle dursun; tam tersine, onu destekler.

 

Bununla beraber, varlıklar arasındaki sempati, yakınlık ve sevgi (dünyadaki yasalar kapsamında)aile fertleri arasında epeyce yüksek derecesini bulmuştur. Bundan dolayı bu yakınlık çoğunlukla onların birçok yaşamında sürekli olarak aynı aileden dünyaya gelmelerini sonuçlandırabilir. Bundan başka, bir aile üyelerinin duygu, düşünce ve yükseklik düzeyleri de aşağı yukarı benzeyişler / andırmalar vardır ki, bunlar da onların aynı yaşam koşulları altında ve aynı deneyimleri geçirerek yaşamalarını gerektirir. Tüm bu durumlar, ruhların varlıklarının yeryüzüne inmelerindeki gelişim ihtiyaçlarına ve amaçlarına göre ayarlanmıştır.

 

Esasen “bedensiz” varlıklardan alınan bilgiler de, bir aile üyeleri topluluğunun çoğunlukla toplu halde ve aynı toplum içinde tekrardoğuşlar yaptığını göstermektedir. Bununla birlikte, bir kez daha yineliyoruz ki; bu maddesel araçlar spatyomdaki varlık topluluklarını oluşturan sevgi ve yakınlık bağlarını güçlendirmek içindir. Bu durumu unutup, maddesel araçları amaç edinerek onları ebedileştirmeye kalkışanlar bu gafletlerini ancak gelişim ilerleyişlerini yavaşlatmak ve zorlaştırmak bahasına öderler. Neden?

 

Eğer bir aile bireyleri üyesi bulundukları topluluğu amaç edinirlerse, o topluluğun selameti ve özellikle de sürdürülebilmesi yolunda başka kimseler aleyhinde de olda, her aracı kullanmak hakkını kendilerinde görmeye başlarlar. Bu durum, giderek bir tür maddesel aile egoizması doğurur. Daha önce bireysel egoizmanın yolunu şaşırıp maddesel değerleri amaç edindiği zaman, o kimsenin gelişimini nasıl geciktirdiğinden söz etmiştik. Aynı nedenlerden dolayı, ortaya çıkan aileyle ilgili egoizma da doğal olarak aynı sonuçları beraberinde getirecektir. Hattâ iyi düşünüldüğünde, buradaki tehlikenin öncekinden daha fazla olduğu da anlaşılır. Şimdiye dek belirttiğimiz gibi, aile oluşumlarının amacı varlıkların arasında ortaya çıkması hedeflenen sevgi bağlarının güçlendirmek ve bireylere, birbirine karşı; feragat, fedakârlık duygularıyla hareket etmelerini öğretmektir. Eğer bu amaç, yalnız maddesel çıkarlara yönelik olursa ve manevi etmenler / değerler fedâ edilirse, başkalarına karşı bu amaç uğrunda doğal olarak bir takım geçimsizliklerden kaynaklanan husumetler kendini göstermeye başlayacaktır. Bu durum, o ailenin öteki ailelerden ve şahıslardan uzaklaşmasına neden olur. Böyle olunca, dünyaya inmekteki amaç yitirilmiş gelişimin düz yolları tıkanmış olur. Çünkü yitirilen amacı yeniden bulmak için ıstıraplı deneyimler ve hattâ ıstıraplı yaşamlar kaçınılmaz olur. İşte bu yeni deneyimleri hazırlayan yaşam koşullarından biri de; varlığın önceki ailesi çevresinden geçici olarak ayrılıp, öteki kimselerle kaynaşması, yabancı topluluklarla başka aileler içinde doğmak zorunda kalmasıdır.

 

Görüyoruz ki, ruh varlıklarının gelişim ihtiyaçlarına göre bir aileden ya da başka ailelerden dünyaya gelmeleri sâdece bir olasılık değil, aynı zamanda çoğunlukla da bir zorunluluktur.

 

Bedri RUHSELMAN’ın RUH ve KÂİNAT adlı eserinin 800-805 sayfalarından güncel Türkçe’ye uyarlanmıştır.

Yorum bağlantısı
Diğer sitelerde paylaş

Yanlış hatırlamıyorsam seninde paylaştığın konularda haluk akçam cinsiyetlerin değişemeyeceğini vurguluyordu enkarne süreci için , Yanılmış o zaman .Burada kutsal kitaplarda ve hermetik öğretilerde insanlar arasında hiyeraşinin olduğu derece derece birbirlerinden üstün yaratıldığı söylenir ,Dahi ve güçlü bir ruhun fizyonomosi hemen dikkat çekiyor. O ruhun bu maddi genleri kendisine aktarabilecek aileden doğduğunu söyleyebilirmiyiz aynı zamanda bedenin ruha göre dizayn edildiğinide .. Bu arada çok güzel bir konu top list de de kalsın diye cevap yazayım dedim .

Yorum bağlantısı
Diğer sitelerde paylaş

Sohbete katıl

Şimdi mesaj yollayabilir ve daha sonra kayıt olabilirsiniz. Hesabınız varsa, şimdi giriş yaparak hesabınızla gönderebilirsiniz.

Misafir
Bu konuyu yanıtla...

×   Farklı formatta bir yazı yapıştırdınız.   Lütfen formatı silmek için buraya tıklayınız

  Only 75 emoji are allowed.

×   Bağlantınız otomatik olarak gömülü hale getirilmiştir..   Bunun yerine bağlantı şeklinde gösterilsin mi?

×   Önceki içeriğiniz geri yüklendi.   Düzenleyiciyi temizle

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Similar Topics

    • Belirli Dönemlerde Tekrar Eden Düsünceler ve Rüyalar

      Herkese iyi aksamlar arkadaslar, mutlu geceleriniz olsun. Direk konuya giriyorum. Lisedeyken bir arkadasim vardi. Benim icin arkadasti ama o bana asikti fakat hicbir zaman aramizda duygusal seyler olmadi. Öyle de düsünmedim. Gariplik surada ki eski sevgililerini bile rüyasinda görmeyen ben bu arkadasimi yilda en az bir kez görüyorum. Benim telefon numarami hala sakliyor fakat asla iletisimde de degiliz. Rüyalarimda da hep sevgiliyiz ve aklima geldigi zaman da garip bir özlem hissediyorum. Ama on

      , Yer: Telepati

    • Doğuş Sinan Çoşkun'dan Şiirler

      Hooop burası yanlış oldu.   not: boynuzsuzgeyikler

      , Yer: Şiir

    • Zümrüd-ü Anka(Simurg), Ruhun Yücelmesi ve Yaşarken Yeniden Doğuş

      “Her ne istiyorsan kendinde ara. Senin içinde bir can var, o canı ara Senin dağının içinde hazine var, o hazineyi ara Eğer yürüyen dervişi arıyorsan; Onu senden dışarıda değil Kendi nefsinde ara!” Mevlana   “Gerçek yolculuk, kendine yapılan yolculuktur.”     Anka, gücü, saf olmayı, kendini yaşarken yaratmayı, tekâmülü, erdemliliği, sadakati, zerafeti, hakkaniyeti temsil eder. O, erişilmezlik, yücelik ve olağanüstülük gibi özellikleri simgeler. Anka, birçok kültürde yer alan evrensel nitelik

      , Yer: Evrensel Enerjiler ve Farkındalık

    • tekrar üniversiteye..

      arkadaşlar bu konuya ciddi bişekilde cevap bekliyorum... ben gazi fizik bölümünden 2. sınıfta terk ettim babamın zoruyla çünkü okumadım ders çalışmadım.. müzikle uğraştım ve müzik beni hiç birşekilde bir adım ileri götürmedi.. anlatcaklarımın devamında kendimi acındırmak için söylemiyorum.. benim 2 sene önce babam vefat etti.. ordan oraya sürüklendim otoparkta çalıştım turizm acentasında işe girdim şimdide devremülk satış işindeyim aslında askere gitmeyi planlıyordum ama baktım ki askere gidip

      , Yer: Gnoxis Cafe

×
×
  • Yeni Oluştur...