Jump to content

Yandım Ayşe'm;Bu Yastık Bizim Değil mi?


mysteriouslady

Önerilen Mesajlar

YANDIM AYŞE'M; BU YASTIK BİZİM DEĞİL Mİ?

 

 

(“bir yastık” sohbeti)

 

 

 

 

 

 

- Bir yastıkta kocayın…

 

 

 

- Amin…

 

 

 

Başka ne diyebilirdi bu duaya, yarini çok seven, onun yolunu gözleyip nefesini dinleyen? Sanki yaşam yariyle başlamış, yariyle bitecekmiş gibi gelen; ona her dünyada bir daha ayrılmamacasına hep sarılmak isteyen?

 

 

 

 

 

BİR YASTIKTA İKİ KİŞİ?

 

 

 

Bu satırları okuyup da, yariyle uzun “bir yastık”ta uyuyan var mı?

 

 

 

Binlerce yıl öncesinden, masumiyet çağının bittiği yakın zamana kadar, çiftler uzun “bir yastık”a baş koyarlardı.

 

 

 

Birbiriyle nihayet evlenebilmişler uyurlarken sadece kolları değil, nefesleri de dolanırdı. Tabii ki dolansındı, aşkın mikrobiyolojisi olmazdı; hem o “yar”i - o olmazsa ölebileceği değil, bir el ya da bir şirketin el değmez ortağı mıydı?

 

 

 

“Bir yastık”lar, artık annelere değil, kimisi hala buruş buruş bir eli sımsıkı kavrayan, buruş buruş elli güzelim anneannelere, babaannelere sorulacak gelinlik kızların çeyiziydi.

 

 

 

Yüz elli, yüz altmış santim uzunluğundaki bu yastıkların iki başı renkli parlak satendi. Bir de satenleri gösterecek uzunlukta, iki ucu açık bembeyaz patiska kılıfları vardı. Bu yastık yüzlerinin kenarlarındaki beyaz iş, el işi, göz nuru dantel kendini gösterebilsin diye özellikle koyu renk satenin üzerine denk gelirdi. Satenin rengi genellikle saten yorgan ile aynı renkte olurdu. Bembeyaz yastık yüzünün üzerinde kimisi allı güllü, genellikle kanaviçe işi de olurdu.

 

 

 

Yastık yüzü içi genellikle yün ya da pamuk doldurulmuş salaşpurun, mermerşahinin üzerine geçirilirdi. Yün daha pahalıydı, ama sodayla, kül suyuyla, ya da kille tokaçlaya tokaçlaya yıkanabilirdi. Yıkanmaz – havalandırılmazsa kurtlanabilirdi.

 

 

 

Pamuk ise yıkanmaz, yattıkça tortop olduğundan mahalle aralarında dolaşan hallaçlara attırılırdı. Yastık yüzleri ise yıkandıktan sonra son suya azıcık çivit atıldı mı rengi çok açık mavileşirdi.

 

 

 

Bir de kuş tüyü yastıklar vardı ki, çok nadirdi; bu dar gelirli çoğunluğun ona da, ipek kılıfına da parası pek yetmezdi.

 

 

 

Kimisi yazın da yün yastıktan başkasında yatamaz, kimisi ise yaz - kış pamuk yastıkta yatardı. Her saniyesi emek dolu günlerin bitiminde, başlar her santimetrekaresi emek dolu, nur dolu yastıklara konurdu. Baş konan yastığa oturulmazdı, “oturulursa yüzde çıban çıkar…” diye çocuklar korkutulurdu.

 

 

 

Pof pof kabarmış, yüzü ütülenmiş sakız gibi yastıklarda yatmanın da, bir yastığa baş koyup konuşmanın da tadı doyumsuz olurdu. Eskilerin bir inanışı daha vardı; analardan çocuklara öğütlenir durulurdu:

 

 

 

- Kavga da etsen eşinle, yatağı terk etmeyeceksin…

 

 

 

Bu yüzden bizim kuşak evlilikte sınıfta kalırken,

 

bu inançla yaşlı kuşak, hala kol kola dolaşabiliyordu.

 

 

 

 

 

ÖNCE YASTIKLAR AYRILDI

 

 

 

Masumiyet çağı bitiyordu;

 

önce yastıklar ayrıldı.

 

 

 

O horluyordu,

 

o kokuyordu,

 

o kalın yastık seviyordu,

 

o kıpır kıpır kıpırdıyordu,

 

o terliyor, o terletiyordu;

 

 

 

aslında doğrusu:

 

o, o’ydu.

 

 

 

Yastıklar ikiye bölündü ve Kahraman Yeni Dünya’da özgürlük adına çıkılıp, yapayalnızlığa giden otoyoldaki “yarım yastık”lara bir de isim kondu: “KÜSTÜM YASTIĞI”.

 

 

 

Küstüm yastığını takip etti ayrı yataklar, ayrı odalar, ayrı evler,

 

ama kağıt üzerinde bitmemiş evlilikler;

 

yen içindeki kolu, kanadı kırılmış çiftler.

 

 

 

Modern Zamanlar’da, “BİZLER”in yerine kurulmuş bu “BENLER” İmparatorluğu’nda belki de artık:

 

 

 

- Bir şehirde kocayın… olmalıyken dilekler.

 

 

 

Ve güneşin battığı yerdeki “Uygarlık Birleşik Dershaneleri”nin kantininde “vücut yastıkları” satılmaya başlıyordu.

 

 

 

Bizim “Bir Yastık”lara “Body Pillow” adı verilmişti, ama dik olarak kullanılıyordu.

 

 

 

Bazıları insan bedeni şeklindeydi. Asla seyran olamayacak bir odada, kuş uçmaz güvenlik sistemleri arasında, kuş tüyünden bir yastığa yaslanarak, sarılarak, bir bacağı üzerine atarak uyunuyordu. Bir zamanların Vahşi Batı’sında, korkunç bir “yalnızlık salgını” kırıp geçirirken, psikiyatrist randevuları dolup taşıyordu.

 

 

 

 

 

KÜSE KÜSE SEVMEK

 

 

 

Evet;

 

elyaf ya da silikon bir küstüm yastığı yıkanabilir,

 

istifini bile bozmadan göz yaşlarıyla ıslanabilir,

 

kendileri anti alerjik, isimleri allengirik olabilir,

 

internetten siparişle yatağınıza kadar gelebilir,

 

gerektiğinde salondaki üçlü koltuğa da gidebilir.

 

 

 

Ama, “Yandım Ayşe’m”, “Yandım Mehmet’im” diyen yüreklere,

 

en genişi bile dar değil midir?

 

 

 

Demode damgalı aşklarda ya da Anadolu’nun bazı mütevazı hanelerinde hala bir yastığa iki baş koyar - bir yorganın altında iki yürek atar.

 

 

 

Bir yastık, birlikte karı-kocamak isteyenlerin,

 

aynı anda susmak isteyen nefeslerin simgesidir.

 

 

 

Yastık sandık lekeliyken,

 

tencere dibin karayken,

 

yerin de, yenin de darken,

 

ama o gerçekten “yar” iken,

 

gerisi hikayedir.

 

 

 

Yaşamda en değerli kavramlar POS cihazından kartınızı geçirerek, acayip şifreler girerek sahip olduklarınız değildir.

 

 

 

Bir yastıkta yatabilmenin, yarinle bir uyuyabilmenin değeri tarifsizdir.

 

 

 

Teknolojinin çamaşırda, ütüde kolaylıklar sağlaması güzeldir, değerlendirilmelidir; ama bir yastığa iki baş koyduran duygular da korunmalı, kanaviçe gibi işlenmelidir.

 

 

 

 

 

BİR YASTIK SAVAŞI KAYBETTİRİLSE BİLE

 

 

 

Kaç yaşında olursanız olun, kalan armağan ömrünüzde,

 

gıcır gıcır gıcırdayan dar bir yatak,

 

iki başı saten, yatay “bir yastık”,

 

ayağa göre uzatılacak bir yorgan,

 

her sabah birlikte uyanacak,

 

son nefese kadar sarılıp uyuyacak,

ortak düşler kurup, kurduracak,

 

mütevazı yaşamı paylaşacak bir “yar” dileği ve

 

Ayşe’lerimize, Mehmet’lerimize hep sevgilerimle…,

 

 

Yalçın Ergir...

 

 

Seveceğinizi düşündüm,hoş bir melodi ve güzel bir hikaye:)

Slayt ve Müzik harika:)

 

http://www.ergir.com/yandim_aysem.pps

 

Düz yazı olarak;

http://www.ergir.com/2008/yandim_aysem_yazi.htm

Yorum bağlantısı
Diğer sitelerde paylaş

Başına birşey mi geldi dedim bu adamın. Bir yastığa bu kadar takılmanın ne gereği var ? Bir yastıkta kocayın lafı o zamanlar kullanılan "tek yastık" dan yola çıkarak söylenmiştir diye düşünüyorum. Madem bir yastığa iki kişi kafasını koyuyor, o zaman "bir yastıkta kocayın" yani o kafanızı koyduğunuz yastıkta ömrünüzü geçirin. Yani yastığa bir gönderme yok, birlikte kocamak durumuna bir gönderme var.

 

Hem bir sevgiyi yastıkla sınamak ne gariptir. Burda yastıktan ziyade şimdiki evlilikleri de işlemiş yazar. Benim düşündüğüm nokta acaba şimdiye mi atıf yapıyor ama değil heralde ? Küstümlerden, silikonlara girdiğine göre bu adamın bir derdi var ? Boğulma tehlikesi falan atlattığından şüpheleniyorum.

 

Velhasıl kelam, her zaman yararlı olanı alın. İlişkinizi yastıkla, yorganla sınamayın.

Yorum bağlantısı
Diğer sitelerde paylaş

Sakın,yastıktan kasıt,bağlılık ve sadakat olmasın;) Yorumlama şekli kişiden kişiye değişebilir tabiki...

 

O ihtimali düşünmemiş değilim. Yastık altından başka şeyler ima ediyor diye düşündüm. Lakin yazar silikonlara, anti-alerjik bilmem ne zıkkım çeşite kadar girmiş. Bu arada paylaşım için teşekkür ederim. Akşam akşam beyin egzersizi oldu xD

Yorum bağlantısı
Diğer sitelerde paylaş

Sohbete katıl

Şimdi mesaj yollayabilir ve daha sonra kayıt olabilirsiniz. Hesabınız varsa, şimdi giriş yaparak hesabınızla gönderebilirsiniz.

Misafir
Bu konuyu yanıtla...

×   Farklı formatta bir yazı yapıştırdınız.   Lütfen formatı silmek için buraya tıklayınız

  Only 75 emoji are allowed.

×   Bağlantınız otomatik olarak gömülü hale getirilmiştir..   Bunun yerine bağlantı şeklinde gösterilsin mi?

×   Önceki içeriğiniz geri yüklendi.   Düzenleyiciyi temizle

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Similar Topics

    • Hiçbir Şey Göründüğü Gibi Değil - Bülent Ayyıldız

      Zamanı düz bir çizgi gibi düşünmeyi bırakmalısın. Hayır, o ilerlemiyor. Tam tersine, bizi hapseden bir zindandan ibaret. Geçmiş, gelecek ve şimdi aynı anda buradalar. Vakit, bir kavanozdaki balığın içinde dönüp durduğu sudan ibaret.     Balık istediği yöne doğru gidebilir: İlerlediğini zanneder, sonsuzlukta kaybolmaktan korkar; fakat görebileceği en son nokta kavanozun cam duvarlarıdır. Bir görünmezliğe toslar kendini. Zamanı anlamak istiyorsan, kavanozun dışında nefes almayı öğrenmelisin.

      , Yer: Kitap Tanıtımları ve Eleştirileri

    • Lusid Rüya Görmek Kolay Değil

      arkadaşlar lucid rüya o kadar kolay değil mesela ben geçen ay a kadar sıradan tekniklerle lucid görmeye çalıştım ama sadece 2 defa başarılı oldu ve devamı gelmedi en sonunda bir tane lucid rüya ile ilgili kitab aldım ve denileni yaptım kitab kalındı ve ben bir ay boyunca denileni yapınca etkili oldu artık ne zaman yatmadan önce lucid olmak istiyorum desem hiç zorlanmadan lucid oluyorum hemde her istediğimde yani bu öyle iki teknikle bir günde olacak iş değilmiş bunu anladım kitabın adı bilinçli

      , Yer: Lucid Rüya

    • Aşk Mutlulukla İlgili Olmalı, Kederle Değil

      Aşk için her şeye değer, hangi yaşta ne şartlar altında olursa olsun. Ancak, tüm aşklar bizim için iyidir diyemeyiz. Mesela size zarar veren, sizi boğan ve içinizdeki bir şeyin mutsuzluk karmaşasında çözülmesine yol açarak sizi siz olmaktan alıkoyan aşklar iyi değildir.     Hiç kimse dünyaya aşk ilişkilerinin gerçek gurusu olarak gelmemiştir. Öğreniriz, acı çekeriz, ağlarız, güleriz ve tekrar öğreniriz. En yoğun duygularımız aracılığıyla öğreniriz, bizi tam ortadan ikiye bölen veya hayatlarımız

      , Yer: İnsan Psikolojisi

    • Tembellik ve Erteleme: Bugünün İşini Yarına Bırakmak Bizim Suçumuz Mu?

      Uzun süredir dağınık halde duran gardırobunuzu düzene sokmanız gerekiyor, ama ne zaman? Bugün mü? Yok, olmaz. Hem hava güneşli, böyle bir günde bu sıkıcı iş yapılır mı? Belki yarın? Mümkün değil, kuzeninizin kınası var. Peki, yarından sonra? “Hımm, bakarız”. Böyle diye diye haftalar geçmiş, bir de bakmışsınız ki gardırobunuzun içinde aradığınızı bulamaz olmuşsunuz. “Aaa, aynı ben!” diyorsanız, endişe etmeyin, şu koca dünyada yalnız değilsiniz. Suç Bizde Mi? Büyük ölçekte baktığımızda, bizi ü

      , Yer: İnsan Psikolojisi

    • Sizin İçin Küçük Bizim İçin Büyük Bir Pati; Laika

      http://www.haytap.org/images/stories/haber/lakiaheykel1.jpg   Rusya'nın başkenti Moskova'da uzaya gönderilen ilk hayvan Layka isimli köpeğin bronzdan heykeli dikildi.     Heykel, Moskova'daki uzay denemelerinin yapıldığı Askeri Tıp Enstitüsü'nün bahçesinde dikildi. Yüksekliği 2 metre olan heykel, el şeklinde bir uzay aracına benzetilmiş. Heykelin ortasında 'Layka' yerleştirilmiş. Heykelin açılışında konuşan enstitünün Başkanı Tuğgeneral İgor Uşakov, Laykan'ın dünya uzay tarihinde yerinin büyük

      , Yer: Tarihi Kişiler ve Olaylar

×
×
  • Yeni Oluştur...