4 Sayfadan 4. İlkİlk ... 234
Toplam 34 sonuçtan 31 ile 34 arasındakiler gösteriliyor.

Konu: Ümit Yaşar Oğuzcan Şiirleri

  1. #31
    Ilithyia - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Oca-2014
    Bulunduğu yer
    Where the cold wind blows
    Mesajlar
    7.059
    Konular
    7
    En sevdiğim şair...
    ALIŞKANLIK
    Gitgide alışıyorum sana....
    Hiçbir alışkanlık bu kadar güzel olamaz...
    Ellerin ellerimden uzaksa nasıl güçsüzüm bilemezsin...
    Yanımda olduğun zamanlar;
    sigara dumanı gibi ciğerlerime doluyor,
    alkol gibi damarlarıma yayılıyorsun...
    Durmadan başım dönüyor verdiğin hazdan...
    Alışkanlıklar daima korkutur beni...
    Düşün ki ben yaşamaya bile alışkın değilim...
    Kendimi kendime alıştıramadım yıllardır...
    Fakat şimdi sana alışıyorum...
    Alıştıkça özlemim artıyor, daha yoğunlaşıyor.
    Yalnız içimde garip bir korku var.
    Sana alışmaktan değil seni kendime alıştırmaktan korkuyorum...
    Bir gün sana şimdi verdiklerimden daha güzelini
    daha değerlisini verememekten korkuyorum...
    Bir gün ansızın ölmekten ve seni, bana olan alışkanlığınla
    yapayalnız bırakmaktan korkuyorum...

    Oysaki her zaman ve günün her saatinde
    yanında olmalıyım senin... Bana alışmış olmaktan
    pişmanlık duyacağın bir dakikan bile olmamalı...
    Bütün zamanlarını zamanlarımla karıştırıp
    emsalsiz bir zaman bileşiminde yaşatmalıyım seni...
    Uykularda bile aynı rüyayı görmeliyiz.
    Her şeyin ve her zevkin yarısı senin olmalı, yarısı benim...
    "Bana alış" demeyeceğim... Nasıl olsa alışacaksın bir gün...
    Şimdi çirkinliğimde güzellikler bulan gözlerin,
    o zaman en güzeli görecek bende! Alışkanlığınla,
    sevginle yepyeni bir "ben" yaratacaksın benden!

    İlk defa sevilmenin ürpertileri içindeyim inan. Sevgimle
    mukayese edebileceğim tek şeyi beni sevmende buldum...
    Ömrümde kimse bana sevmenin gerekliliğini öğretmedi.
    Kimseden sevgisini istemedim, verdiler almadım.
    Bencildim bir zamanlar, sevmek benim hakkım diyordum.
    Oysaki şimdi bir zamanlar hiç sevmemiş olduğumu
    kendi kendime biraz da utanarak itiraf ediyorum.

    Asıl büyük sevgiyi seni sevmekte buldum ve sevgim
    senin sevginle değerleniyor, ayrı bir anlam kazanıyor...
    Sevgin olmasaydı değersiz bir cam parçasıydım.
    Sevginle bir aynayım şimdi. Bana bakanlar baştanbaşa
    seni görecekler içimde...
    Bir zincirin iki halkasıyız seninle anlıyor musun?
    Aynı kadehte karışmış iki içkiyiz.
    İki kelimeyiz seninle birbirini tamamlayan.
    Her yerde iki olduğumuz için
    bir bütün haline geliyoruz durmadan...

    Alışkanlığım devamlı sana çekiyor beni...
    Durup durup dudaklarını öpmek geliyor içimden...
    Saçlarını okşamak geliyor, ellerini tutmak geliyor...
    Kokunun tenime sindiğini hissediyorum geceleri...
    Teninin dudaklarımda eridiğini hissediyorum...
    Boynunun en güzel yerini benden başkası bilemez artık...

    Seni kimse benim kadar benimle bir bütün olduğuna inandıramaz....
    Gitgide bu alışkanlığın içinde kaybolduğumu hissediyorum...
    Beni yaşadığım zamanın dışına çıkarıyorsun.
    Bir gün tarih öncesinde yaşıyoruz , bir gün bulutların üstünde...
    Uzun süren bir baygınlık sonrasının
    o anlatılmaz baş dönmesi içindeyim...
    Bütün merdivenler birbirine eklendiği zaman
    seninle vardığım yüksekliğe erişemez...

    Açılmış bütün kuyuların derinliği
    içimde seni bulduğum yer kadar derin değil...
    Alışkanlık kozasını ören bir ipekböceği gibi gitgide tamamlıyor bizi.
    Emsalsiz bir oluşun içinde yuvarlanıyoruz.
    Korkunç bir yangın başladı yüreklerimizde.
    Özlem, kıskançlık, arzu ne varsa içimizde hepsi birdenbire tutuştu.
    Alev almayan bir yerimiz kalmadı.
    Alevlerimiz muhteşem bir kızıllığın içinde yıldızlara kadar uzanıyor.
    Hiç bir su, bu ateşi söndüremez artık.
    Nehirle, denizler boşalsa üstümüze hiç sönmeyeceğimizi biliyorum.
    Bu yangın biz birer kor haline gelinceye kadar sürecek.
    Önce bakışlarımız alıştı birbirine, sonra parmak uçlarımız...
    Bu oluş tamamlandığı anda yeryüzünde
    bizden güçlüsü olmayacak!
    En mutlu olduğumuz yerde en güçlü de olacağız seninle...
    Bu bir sonun değil bir varoluşun başlangıcıdır.
    Geçmişteki tüm alışkanlıkların bana alışmanı önleyemez artık...





  2. #32
    Ilithyia - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Oca-2014
    Bulunduğu yer
    Where the cold wind blows
    Mesajlar
    7.059
    Konular
    7
    Umutların Bittiği Yerde


    Bir düş gibi başladı her şey, o sonsuz
    Ve el değmemiş güzelliğinde aşkın
    Uzaklarda arayıp da bulduğumuz
    Belki de bizdik, sessiz ve dalgın

    Her yer yeşile kesmişti yaprak yaprak
    Büyülü sessizliğinde ormanların
    Elele, dağlar ve denizler aşarak
    Bir yere vardık, mutluluğa en yakın

    Öyle yükseldik, göğe değdi başımız
    Tüm mesafelerini aştık dünyanın
    Öylesine hür ve öyle yapayalnız

    Ve sonra bir yere geldik ki ıpıssız
    Çaresizlik bir tek hançer gibi yalın
    Saplandı bağrına bütün umutların


    Ümit Yaşar Oğuzcan


  3. #33
    Ilithyia - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Oca-2014
    Bulunduğu yer
    Where the cold wind blows
    Mesajlar
    7.059
    Konular
    7

  4. #34
    proxy - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Tem-2014
    Bulunduğu yer
    izmir
    Mesajlar
    168
    Konular
    18
    Ümit Yaşar Oğuzcanın en çok sevdiğim şiiri güllerin ağladığı saat. Bir zamanlar askerdeyken yanımda şiir kitabı götürmüştüm sanırım uzun hikayeler okuyup kendimi kaptırmak yerine bir parça şiir okuyup içindeki anlamları anlayabilmekte güzel.
    Hayatımda bu kadar güzel bir şiir hiç okumamıştım.
    Şimdi tekrar tekrar okuyorum ve tekrar...

    Güllerin Ağladığı Saat

    Güllerin ağladığı bir saat vardır hani
    Büyür o saatte yalnızlığı bahçelerin
    Düşer korkusu kalbe yaklaşan gecelerin
    Bir dev uzatır gökten o çirkin ellerini
    Güllerin ağladığı bir saat vardır hani

    Her şey o saatlerde merhametsiz ve soğuk
    Gitgide uzaklaşır batan güneşle sesin
    Bir bakarım ki benden en uzak çizgidesin
    Başlar geceye doğru upuzun bir yolculuk
    Her şey o saatlerde merhametsiz ve soğuk

    Yüzünü hatırlatır gökyüzünde ne varsa
    Gözlerin bu saatte kopkoyu elemlidir
    Dudakların kimbilir şimdi nasıl nemlidir
    Ellerin öyle yanar ufuk nasıl yanarsa
    Yüzünü hatırlatır gökyüzünde ne varsa

    Bir çıngırak sesidir uzaklarda kaybolan
    Umulmadık bir anda bitiverir şarkılar
    Kapanır yüzümüze o mermer kapılar
    Özlemler ateş şimdi anılar duman duman
    Bir çıngırak sesidir uzaklarda kaybolan

    Ak köpükler kararır deniz görünmez olur
    Çağırır yaşamaya bizi tek-tük ışıklar
    Böylece üstümüze çöker de karanlıklar
    Camlar, bir bir kapanır, odalar, evler uyur
    Ak köpükler kararır deniz görünmez olur

    Güllerin ağladığı bir saat vardır hani
    Cıvıl cıvıl bahçelerden el-ayak çekilir
    Yapraklar düşünceli, dallar hüzün kesilir
    Her akşam uzaklara alır götürür seni
    Güllerin ağladığı bir saat vardır hani.

    Ümit Yaşar Oğuzcan


4 Sayfadan 4. İlkİlk ... 234

Benzer Konular

  1. Ahmet Ümit Kitaplığı...
    Konuyu Açan: birunsatan, Forum: Yazarlar.
    Cevap: 0
    Son Mesaj : 09-Nis-2008, 11:52
  2. Patasana - Ahmet Ümit
    Konuyu Açan: birunsatan, Forum: Kitap Tanıtımları ve Eleştirileri.
    Cevap: 0
    Son Mesaj : 13-Ara-2007, 16:01
  3. Mutluluk,Ümit,Sevgi
    Konuyu Açan: SpawN, Forum: Not Defteri.
    Cevap: 9
    Son Mesaj : 14-Eyl-2007, 14:57