Konu: Kukla insanlardan ve sistemden şikayetçiyim!

Sorgulamadan itaat etmekten yorulmayan insanların araç olduğu bir düzen yaratıldı. Kim ne yaptığını bilmiyor, neyi savunduğunu bilmiyor. Kimi Kutsal Kitaplara yorumsuz bakıyor ve diğer insanları taklit etmeye çalışıyor, kimi UFOları bir din haline getirmeye çalışıyor. Zihnini belli şeyler üstüne kurmuş, efendisi üstüne kurmuş, bir sürü gibi hareket ediyor. Bazıları efendisinin Ashtar vb. varlıklar olduğu fikrine kaptırıyor kendini, bazıları ise inançlarını yaşadıklarını öne sürerek hayatı kendilerine zindan ediyor, başkalarına da zindan etmeye çalışıyor. Herkes robot gibi hareket ediyor. Herkes bu sistemin bir parçası. Sisteme direnmekten korkuyor insanlar. Sistem bir çekiçten farksız, sürekli kafalarına vuruyor insanların. Fakat insanlar hala korkuyorlar. Ellerini hep BİRlikte kaldırıp çekici yenmekten korkuyorlar. Sistem, onların ruhu haline gelmiş. Onlar yalnızca kuklalar ve sonu gelmeyecek bir oyunu tekrar tekrar oynamaya çalışıyorlar. Dünya'nın ölüşüne ve kalplerin kuruyuşuna tanık oluyorlar. Seslerini çıkarmıyor ve yalnızca izliyorlar. Dünya ile birlikte onlar da ölecekler. Kalpleri ölecek ve ölmüş bir Dünya'nın acısını çekecek. Sistem, kuklalarını çöpe atacak. Yenilerini alacak ve kuklalar direnmediği sürece ustaları onların ruhunu emmeye devam edecek.

peki ya buna karşı ne yapabiliriz
çoğu zaman
imkanlar el vermiyor
çoğu zaman
insanlar bilmek istemiyor dinlemek istemiyor
insancıklar resmen sömürülmekten acı çekmekten zevk alıyor
ben uyarmaktan bıkmadım bıkmamda
elde edilen somut bi sonuç yok
bu sistem elbetteki sonsuz değil elbet bir gün bitecek
yapılması gereken şey organize olup birlikte hareket etmek...

Bir sistem var öyle gidiyor.. sen sisteme uymazsanda sana hata yapıyormuşsun, uzaylıymışsın gibi bakılıyor.
hayata gözlerini aç, büyü, okula git, okulu bitir, işe gir çalış, evlen, çocuk yap, çocukları büyüt ve öl.
Hiç farklısını yapan yok, neden illa herkes bunları yapıp bunlar için çalışmak ve uğraşmak zorunda ?

Kim şikayetçi değil ki bu sistemden? Sistemin dışına ne kadar çıkmaya çalışsakta çıkamıyoruz - çıkamayız. Sistemin dışında kalmanın tek yolu sistem dışında büyümek - yetişmiş olmaktır.

Ariakas Nickli Üyeden Alıntı

Kim şikayetçi değil ki bu sistemden? Sistemin dışına ne kadar çıkmaya çalışsakta çıkamıyoruz - çıkamayız. Sistemin dışında kalmanın tek yolu sistem dışında büyümek - yetişmiş olmaktır.

işte bu yüzden çocuğumu(larımı) okula göndermeyi düşünmüyorum
ne üdüğü belürsüz insan(lar)ın eline vermem çocuğumu...
şuan bakıldığın ortak sıkıntı yetiştirilme tarzımızdaki sıkıntı...
ben yaşadım en azından çocuğum yaşamasın

Aynen öyle. İmkanım olsa toplumdan tamamen kopup çocuğumu doğa içinde büyütmek isterim. Hayalimdir zaten bir çiftlik evinde yaşamak Toplum bizi öldürüyor. Farkında değiliz.

bu sekılde dusunup hayatı kendime zindan etmiyorum. kendimce inandıklarım var. ve onun sınırları çerçevesinde yaşıyorum. bu kendime olan inancımı kuvvetlendiriyor. çünkü inandıgım gibi yasamam kendimle çelişmediğimi gösteriyor. herkesin ben gibi olmasını düşünmesini yaşamasını inanmasını beklemiyorum. onlardan da tek beklediğim inandıklarına ne kadar sahip çıktıkları. ne kadar uyguladıkları. ve onlardan kim için neden vazgeçtikleri ya da geçmedikleri. insan imzasını bence bu sekılde atar. isyankar olmak ya da körü körüne baglanmak kişiye bagladır. şartlarına ailesine kendisine.. kimse kimseye kızamaz bunun için. herkes kendine göresini bulmakta serbest.

çocuğunun bunu isteyeceğinden emin misin? sana kin beslemesin sonra.

Hayata kendi penceremizden bakıp yorumlar yapıyoruz.Sistemmiş,vs...Kimseyi tutan yok,korkularından başka...

Kendi pencerenden bakıp diyorsunda. O çocuğun bağımsız karar verebilmesini nasıl sağlayabileceğini söyler misin? Okula göndersen yine bağımsız olmaz, kendin yetiştirsen yine bağımsız olmaz. Bana çözüm öner o zaman? Hangimizin özgür olduğuna dair. Hangimizin seçimlerini kendi özgür iradesiyle hiç bir şeyden etkilenmeden yaptığına dair? Sadece olabildiğince soyutlanmak gerektiği inancındayım ki asosyal bir insan değilim. Tam tersine ergenlik yıllarımı ve üniversite yıllarımı çok fazla gezip tozmakla, içip sıçmakla oradan oraya gitmekle geçirdim. Ama bu benim dışarıya gösterdiğim sahte yüzümdü. Asıl mesele şu. Kimin doğrularına göre yetişecek? Senin mi? Benim mi?

Bu konuda söyleyecek çok sözüm var aslında.
Türkiye de çok zorlanıyorum, dünyanın heryerinde bu kadar zor mudur bilemiyorum.

Benim inançlarım farklı, hayata bakış açım farklı,
yaşayış şeklim farklı, değer yargılarım farklı,yemek alışkanlıklarımdan
uyku düzenime göre farklıyım işte.

Bunu sürüyü-sistemi rahatsız etmeden, çoğu zaman da gizleyerek
yaşamama rağmen, insanların ilgisini çekiyorum malesef.
Tuhaf görünüyorum, yabancı, biraz öteki biri.

Yakın arkadaşım olduğunu düşünüp birazcık üstü kapalı
paylaştığım kişiler olunca fikirlerimi falan bakıyorum garipleşiyorlar.
Sen bizim Tanrımıza inanmıyor musun bile, düşmanlık nedeni bir yerde.
Sisteme uymamak= dışlanmaktır.

Neyin kavgasını yaptığımızı anlamıyorum.
Ben kavga da etmiyorum ki kimseyle.
Amacım muhalefet olmak değil ki.
Sisteme uymamak = sevilmemektir.

'' Ellerimizi birlikte kaldırıp çekici yenmekten korkuyorlar. '' demiş konuyu açan arkadaş.
Ama çekiç bir tane değil ki, hangi birisine.
Benim karşı durduğum 20-30 çekiç vardır mesela.
Dünya çapına genele vurursak belki 2000 çekiç demek oluyor bu.

Tek başına sürüye karşı, belki de dünyaya karşı bir
duruş sergilemek çok zor bir durum.
Benim şimdiki halim şuan öyle.

Bunun ne biçim bir güç gerektirdiğini anlatamam ki.
Ruhum kaç kere kırılma noktalarına gelip gitti.
Maddi manevi yıpratıldım.
Bende güçlü olduğum için değil; mecbur olduğum için yapıyorum zaten.

Kaderimizi teslim edip dayabileceğimiz bir Tanrıya veya Tanrılara inanmadığım için,
hani daha doğrusu da güvenmediğim için yapıyorum.
Yalnız bir savaşçı olarak, yel değirmenleriyle savaşıyor gibi hissediyorum aslında.

Sistemler konusunda son birşey daha diyeceğim.
İnsanların sürülere-güdülmeye ihtiyacı vardır.
En minik sürü örneğiyse, aile kurumu değil midir?

Madem sürü olmak zorunda; o halde bari çobanları iyi seçmeli.
Veya iyi ve zararsız sürüler kurulmalı.

Bu sürü-sistemi olayı dünyada 5 kişi olsa dahil devam edicek gibi duruyor.
Ama ben içimi döktüğüm için rahatlamış bulunuyorum.