Asl覺nda bir zamanlar hi癟bir ey yoktu, sadece ve tek yaratan vard覺. Hi癟bir zaman nedenini tam olarak bilemeyeceimiz bir ekilde ve bilemeyeceimiz bir zamanda, asl覺nda zaman覺n da olmad覺覺 bir boyutta, bizi yaratan, yaln覺zl覺覺n覺 k覺rmak istedi.
Belki de, nedenini bilemediimiz baka eyleri tecr羹be etmek istedi ve bu boyutta, be duyu ve sezgilerimizle alg覺lad覺覺m覺z makrokozmosu, evreni yaratt覺.
&nb sp; B羹t羹n bu yarat覺l覺覺 oluturan en b羹y羹k enerji titreimi ve g羹c羹 sevgiydi. B羹t羹n evren bilgi ve sevgi 羹zerine kurulmutu. Kimbilir Yaratan belki de sevme ve sevilme ihtiyac覺 hissetti, belki de hi癟bir eyin ihtiyac覺 i癟inde deildi .
Sadece sevginin yaanmas覺n覺 ve tecr羹be edilmesini istedi. z羹nde hepsinin bir olduu, say覺lamayacak derecede 癟ok deiik t羹rde canl覺 yarat覺ld覺. Hepsi de sevginin baka bir ifadesi idi.
&nb sp; Bu g羹ne sistemi i癟erisindeki canl覺lar覺n belki de en m羹kemmeli ve ayr覺cal覺kl覺s覺 olan insanolu ise her t羹rl羹 sorunu, sevinci, 羹z羹nt羹y羹, hastal覺覺, mutluluu, mutsuzluu tecr羹be edebilecei 繹zel bir fizyoloji ile yarat覺lm覺t覺. 襤nsanolunun 羹st羹nl羹羹, belki atom bombas覺ndan, n繹tron bombas覺ndan, silahlardan 癟ok 癟ok daha g羹癟l羹 bir eye sahip olmas覺ndayd覺. Bu da, i癟inde yatan sevgiydi. Ama ger癟ek ve derin d羹zeyden bir sevgi, b羹t羹n evreni sevme g羹c羹yd羹.
D羹nya gezegeninde, 繹nceleri m羹kemmel bir uyum i癟erisinde yaayan insanolu, giderek doa yasalar覺ndan yava癟a kopmaya, sadece kendi cinsine ve t羹r羹ne deil, ayn覺 gezegene kendisi gibi misafir olarak gelmi dier canl覺 t羹rlerine de ac覺lar 癟ektirmeye balad覺.
z羹nden o kadar uzaklat覺 ki, huzur ve bar覺la dolu muhteem bir doa i癟erisinde yaarken, sevgi 繹zelliklerinden uzakla覺p, negatif 繹zelliklere y繹neldi ; savalar yapt覺, yalan s繹yledi, kin ve nefret g羹tt羹, 繹ld羹rd羹. Teknolojiyi yarat覺rken manevi deerlerden uzaklat覺, sevmeyi unuttu.
Sevgi kendisini 癟eitli zamanlarda, deiik isim ve bedenlerde ifade etmek ihtiyac覺n覺 hissetti insanlara Yaratan 覺n bir par癟as覺 olduklar覺n覺 hat覺rlatt覺. Zaman zaman pek 癟ok bilge ve se癟ilmi kii, 癟ekilen bu b羹y羹k ac覺lar覺 dindirmek i癟in 癟eitli y繹ntemler gelitirdi, deneyimler yaad覺.
Derken bir g羹n insanolu, hemcinslerine ve dier canl覺lara sevgi enerjisiyle yakla覺rsa, unuttuu mutluluu ve huzuru yakalayabileceini anlamaya balad覺. Ait olduu b羹t羹n羹n baka bir par癟as覺n覺 羹zd羹羹n羹 ve asl覺nda bunun, kendisinin de 羹z羹lecei anlam覺na geldiini fark etti.
Sevgi o kadar 繹nemli ve muhteem bir g羹癟t羹 ki ; insanolu kendini, t羹m canl覺lar覺 ve Yaratan 覺 tekrar sevmeyi denedi. Ve ondan istendii ekilde, ger癟ek ve derin bir d羹zeyden severek, Yaratan ile temas kurmaya ve tekrar muhteem bir kaynaktan beslenmeye balad覺.
Sonra, d羹nya 羹zerinde savalar, 繹l羹mler, a癟l覺k tekrar azald覺. Sevginin g羹c羹yle insanolu 繹yle bir noktaya geldi ki, makrokozmosun bir par癟as覺 olduunu fark etti ve doa da insanolunu tekrar 繹d羹llendirmeye, ona mutluluk, huzur ve bar覺 vermeye balad覺. Her kalpten 癟覺kan k羹癟羹k sevgi damlac覺klar覺 birleti, 覺rmak oldu, g繹l oldu, deniz oldu. Denizler de sonsuz sevgi ve mutluluk okyanusuna d繹n羹t羹. Art覺k damlalar yok ; sonsuz mutluluk ve sevgi okyanusu vard覺.
&nb sp; Her ey balad覺覺 noktaya geri d繹nm羹t羹....
