ÅžEYH EDEBALI'NIN OSMAN BEY'E NASÄ°HATI
OÄŸul,
İnsanlar vardır,şafak vaktinde doğar
Akşam ezanında ölürler.
Avun oÄŸlum avun,
Güçlüsün,kuvvetlisin,akıllısın,kelamlısın.
Ama,bunları nerede,nasıl kullanacağını bilmezsen,
Öfken ve nefsin bir olup aklını yener,
Sabah rüzgârlarında savrulur gidersin.
Daima sabırlı,sebatlı ve iradene sahip olasın.
Dünya senin gözlerinin gördüğü gibi büyük değildir.
Bütün fethedilmeyen gizemler,bilinmeyenler,
Görülmeyenler,
Ancak senin erdemlerinle
Gün ışığına çıkacaklar.
Ananı-atanı say.Bereket büyüklerle beraberdir.
Bu dünya inancını kaybedersen,
Yeşilken çorak olur,çöllere dönersin.
Açık sözlü ol.
Her sözü üstüne alma,gördün söyleme,bildin bilme.
Sevildiğin yere sık gidip gelme.
Kalkar itibarın, muhabbet olmaz.
Üç kişeye acı:
Cahiller arasındaki alime,
Zenginken fakir düşene,
Hatırlı iken itibarını kaybedene.
Unutmaki! Yüksekte yer tutanlar
Aşağıdakiler kadar emniyette değildir.
Haklı olduğunda, mücadeleden korkma.
Bilesin ki atın iyisine doru,
YiÄŸidin iyisine deli derler...
