| adı hacerdi ama o neydi bilmiyorum
Küçüklüğümden beri yüzlerce olay yaşadım, ve bazı şeyleri yapabildiğimi farkettim. İnsanların düşüncelerine girebiliyordum,eşyaları hareket ettirebiliyordum,rüyalar görüyordum ve gerçekleşiyordu,olacakları duyuyordum...v.s.
ama bunlar bana ilginç gelmiyordu, olanlara şaşırmıyordum,sanki olması gereken şeylerdi, ya da bunlar çok normaldi...olanlar beni korkutmuyordu sevindirmiyordu da,kimse bunları yapabildiğimi daha doğrusu bu olayların olduğunu kimseye anlatma gereği duymadım...
taa ki birkaç ay öncesine kadar...İnternetten bazı kitaplar araştırdığım bir dönemdi (kabalaya karşı çok fazla ilgi duyuyorum), iş icabı tanıdığım bir bayanla konuşurken kitap aradığımı söyledim,bana konularını sormadı,neyle ilgilendiğimi v.s....sonra bir gün kitap gönderdiğini söyledi, 5 tane kitap gelmişti, kabalayla ilgiliydi kitaplar, gördüm ve içimi büyük bir sevinç kapladı,beni anladığını biliyordum dedim ve kitapları okumaya koyuldum...O'na durumu anlatınca o da şaşırmadı...neyse günler bu kitapları okuyup egzersiz yaparak, bazen netten bulduğum egzersizleride bunlara katarak devam ediyordu...Alnımdaki yanmaya engel olamıyordum bu ilk kez platonik olarak aşık olduğum bir çocuğu düşünürken olmuştu.Gece yatağıma yattığımda onun düşüncelerine girmeye çalıştım ve bunun çok kolay olduğunu hissettim ama garip olan şey bu sefer alnımdan ıışıkların çıkıyor olduğunu hissetmemdi,buna bir anlam veremedim, ama yaşadığım pek çok şey gibi bunun da cevabının karşıma çıkacağını düşünüp üstünde durmadım..
bu olaylarda, yani kitaplardaki egzersizlerle ve o çocuğu etkilemeye çalışarken kendimi çok açtığıımın farkındaydım.
bir gece yastığa başımı yeni koymuştum,gözlerimi kapatım uyumaya çalışıyordum, öyle ince ama öyle güçlü bir pişt sesi duydum ki gözlerimi açıp hiç kımıldamadan bekledim, belki başka bişeydir diye düşündüm, yine aynı ses tekrarlandı, sonrar kalkıp başucum hariç etrafıma baktım,hiçbişey gözükmüyordu..başucuma bakamıyordum çünkü sesin ordan geldiğini biliyordum ve oraya bakıp birşey görmekten çok korkuyordum....
sakince yatağıma geri yattım,dua okudum...sonra yine aynı ses geldi ve bu sefer aramızda telepatik bir bağ vardı bunu hissediyordum,eğer kendimi susturursam onu duyacaktım,oyüzden devam ettim dua etmeye ve uyuyup kalmışım...
ertesi gece yine aynı şey tekrarladı,bu sefer daha büyük bir korku kapladı içimi,çünkü bu sefer o da ben de konuşmaya hazırdık...ve benimle bağlantı kurmaya çalışıyordu,birşeyler söylüyordu ama ben yalnızca adını hacer olduğunu duydum,sürekli git burdan diyordum,bunlara hazır değilim,git burdan lütfen diyordum,içimdeki korkuyu yenemiyordum...
ve sonra garip bir serinlik geldi ve onun gittiğini hissediyordum artık,kafamı kaldırdım ve aynı anda başucumda asılı olan perdenin etekleri hafifçe sallandı, arkadaşımın doğum günümde aldığı adına ne deniyosa :S mumluk vardı kavanoz gibi mum koyulacak yeri bir demire bağlı havada duruyodu,o sallanıyordu...onun gittiğini anladığım için korkum geçmese de yastığıma başımı koydum ve uyudum...
birdaha da gelmedi hacer...ama onun ne olduğunu ve neden geldiğini öğrenmeyi çok isterdim tabii korkmuyor olsam... | 
