| Bir Oyuncunun Gözyaşları
İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarı
Sahne Sanatları Tiyatro Bölümü Yetenek Sınavı Öncesi Ve Sonrası Sınav Öncesi : İçin içini yer ; aylar boyunca gece gündüz çalışmalarının
meyvesini alacaksındır .Bir heyacan kaplar her yanını iliklerine
kadar iner ama korkutmaz seni bu heyecan .Çünkü sen heyecanı
sevdiğin için bu işe adım atmışsındır.Çünkü bir iş sende
heyacan uyandırmıyorsa ,rüyalarına girmiyorsa o işi gerçekten
sevmiyorsundur sözü sana göredir.Yarın sabah kalktığında diğer
günlerden çok ama çok farklı bir güne uyanacaksındır.Senin
kaderini belirleyecek olan bir sınava
gireceksindir.Ailen,arkadaşların ,sevdiklerin hepsi seni askere
gidiyormuş gibi uğurlamıştır ve hepsinin duaları senin
içindir.Başını yastığa koyduğunda ilk defa ayrıldığın
sevgilinden başkasını düşünürsün garip bir duygudur bu yeni bir
sevgilin vardır ve yarın onunla buluşacaksındır.Tiyatroyla . . . Sınav Sabahı : Sahil yoluna gelmişsindir, ilk defa denizi seyretmek ,uçan martılara
bakmak seni etkilemez ,umursamazsın onları adımların biraz daha
hızlanır ve sınav yerine gelmişsindir.Senin gibi sınava girecek
olanlara bakarsın onlarda da senin gibi heyecanlıdırlar biraz
hayıflanırsın çünkü senin sevgilin senden başkalarınada randevu
vermiştir.Güler geçersin. sonra konservatuvar kapısından içeri
girersin bekleme odasındasındır.Artık o bekleme odasında saniyeler
yıllar gibidir geçmek bilmez,o bekleyiş seni karamsarlık yoluna
sürüklemeye çalışır ama yılmazsın sirkelenip kendine
gelirsin.Görevli kız girer odaya isimleri okumaya başlar ve ilk grup
gider.
Sınavdan çıkan ilk kıza bekleme odasındaki diğer adaylar akbaba
gibi saldırır.''Nasıl geçti,ne sordular,Şarkı okudun mu . . .
Ve yine güler geçersin çünkü on dakika önce o bekleme odasında
yüzlerinden gülücükler eksik olmayan ve asla heyacanlı değiliz
görüntüsü verenler gitmiş yerine sanki toplama kampında ki bir
grup esir gelmiştir.
Görevli kız yine gelir bir grup daha gider sen yine o yerinde
beklersin.Derken kız gelir bu sefer bilirsin artık sıra sana
gelmiştir.Ve senin de adını okur...Sınav odasının kapısının
önünde beklersin.Kapıdaki yuvarlak camdan içerisini
izlersin.Sahnede dizlerinin üstüne çökmüş bir genç her haliyle
Hamleti oynadığını belli eder.Sonra sınav kuruluna bakarsın 6-7
kişi vardır.Sahnede oyun oynayan öğrenci haricinde her yere
bakıyorlardır.Heralde öğrenci heyecanlandırmak istemiyorlar diye
düşünürsün.Sonra görevli kız tekrar gelir kolanyalı peçete
uzatır ilaç gibi gelir verdiği o peçete derin derin nefes çekersin
kolanyadan bir an kendini tinerci sanarsın ve sıra sende der ..
Hamleti oynayan çıkar kapıdan ve sonrasında sen girersin ... Sınav Anı :
Sahneye bakarsın,ilk defa sahneye o sınavda
çıkıyorsundur.Sahneye attığın o ilk adımı hiçbir zaman
unutmayacasındır.Derken kuruldaki hocalara numaranı ve oynayacağın
oyunların adını verirsin.Ve Başla Derler..Sahneye bir iki ayar
verirsin sonra komediden başlarsın oynamaya... ama daha 30 saniye
dolmadan diğerine geç demişlerdir.Kalakalırsın ...çünkü oyunun
en önemli yerine gelmemişsindir,oyunculuğunu gösterdiğin bölümü
yapamamışsındır ve oyun sonunda eğilip selamını
verememişsindir.Biraz bocaladıktan sonra diğer oyna geçersin ama
aklın halen o diğer oyundadır.Diğer oyunun yine en önemli yerine
gelmişken ' tamam .Çıkabilirsin ' derler.Nasıl tamam daha
hiçbirşey yapmadım ki.
Yavaşça sahneden inersin aslında söyleyecek o kadar çok sözün
vardır ama sen sadece ' iyi günler ' dersin .Çıkarsın odadan,sonra
da binadan.Artık yeni bir yoldaşın vardır yanında 'karamsarlık'
... Sınav Sonrası : Sonuçlar iki gün sonra açıklanacaktır.Stress dolu 48 saat ne kadar
uzun .Vapura binersin yine ne deniz ne martılar nede İstanbul
manzarası seni etkilemez.Çalışmaların aklına
gelir,arkadaşlarının karşısında onların görüşünü almak
için oynadığın günler aklına gelir,Sabaha kadar çalıştığın
günler sonra birden 'kaybettim' dersin.o an 'Kaybetmek' sözünün
anlamını yaşarsın ve neleri kaybettiğini düşünürsün gözlerin
dolar.Ailen arar,arkadaşların ara sen umutlu konuşmazsın ama onlar
umutludurlar.
İki gün boyunca sen sen değilsindir ne çileli bekleyiştir bu
.Derken 2 gün geçer ve sınav sonuçlarını açıklanmasını
bekleyen kalabalık arasında yerini alırsın .Önce bir duyuru yapar
kuruldaki bir hoca sonra görevli kız kazananları okumaya başlar.ve
senin adın okunmaz .Seninle sınava giren o günkü bekleyenler
arasında sadece bir kişi kazanmıştır sınavı.Ve o bir kişi sen
değilsindir.Yaklaşık 20 kişi o ilk sınavı geçmiştir onlar için
yeni bir macera başlarken ,senin gibi 480 kişi filmin sonuna
gelmiştir.Ve jenerikte süslü harflerle 'SoN' yazar .
Ya Sonrası...
Ailen arar,arkadaşların arar , 'kaybettim ' dersin .Onlar sana :
üzülmemen gerektiğini,hayırlısı olsun,kısmet,seneye
girersin,dünyanın sonu değil ....vb sözler söyler ama o sözler
seni iyi etmez o sözler züğürt tesellisinden öteye gitmez.Başı
boş köpekler gibi bir o yana bir bu yana gidersin nereye gittiğini
bilmiyorsundur ,sonra istemeye istemeye yine aynı vapura
binersin.İnsanlara bakarsın düşman gibi görünür,sanki
içlerinden 'kaybettin ' diyorlar sanırsın.Bir sigara yakarsın derin
bir nefes çekersin kafanı kaldırıp karşına baktığında
konservatuvar binasına görürsün aradaki mesafe giderek
uzaklaşır,oradan uzaklaştıkça gözyaşlarınla bir o kadar
yakınlaşırsın.Ve ağlamaya başlarsın içten içe ,sessizce . . .
Bir oyuncunun gözyaşlarıdır onlar.Asla sahte değil ,kaybetmek
kadar gerçek...
| 
