 Yapamazdım...Yapabilirdim de...
O an engel olmak varken sustum.Belki biraz hoşuma gitti.Ama dayanamadım.Daha fazla devam edemedim.Edemezdim.5 aydır atamadım içimden bu pişmanlığı,bu...bu...
Amacın neydi? Aklından geçen neydi bilmyiorum.Belki bilinçsizdin.Belki bilinçli.Ama çok çelişiyorsun.Hiç bişey yokmuş gibi devam ettim.Ama neler olduğunu hiç bi zaman unutmadım.Sen hayatımı mahvettin.Belkide gerçekleri görmeme sebep oldun.Ama hatırladıkça midemde bi bulantıyla nefret edicem kendimden ve senden.Üzgünüm bunun için.
Şimdi mutlu musun?
Yoksa pişman mısın sende benim gibi.
Yoksa çok mu abartıyorum? Geçti gitti değil mi? Saçmalıyorum...
Tabi ya saçmalıyorum.Tabi sana göre.Ama unutma...Susuyo olabilirim belki.Lakin bu hiç konuşmayacağım anlamına gelmez.
Unutur muyum zamanla bilmiyorum.Ama sen hayatımı alt üst ettin.Tek yapabildiğim şey hatırlamamaya çalışmak.Bekle.Gün gelicek, hesaplaşacaz.
Bekle..! | 
