Karmaşalar

[Yok Kişi]

İnsan bazen öyle bir noktaya geliyor ki. Gerçekten içinden çıkılamaz berbat b*ktan bir o kadar da sıradan bir durum. Çok düşündüm neden yaşıyorum diye. Hayat denilen oyun bu mudur diye. Ama düşünmek beni daha da kötü yerlere sürükledi. Sonra boşvermek lazım dedim hayata inat. Herşeye boş vermek kimi zaman elimde olan şeyleride kaybettirdi bana... Şimdi ne yapacağımı bilemez bir durumda yaşam ile ölüm arasındaki ince noktada duraksıyorum. Antidepresanlarla ayakta durmaya çalışıyorum. Aslına bakılırsa bu cidden zor bir durum... Artık çoğu zaman ağlanacak halime gülmeye başladım. Kararlılıklarım bile kararsızlığa dönüştü. Çıkmaz sokaklara düşüyor hep yolum. Fakat bunları şimdiye kadar hiç kimseye sezdirmedim. Çoğu zaman içten içe ağlasam bile etrafıma hep gülümsedim. Beni tanıyanlar bilenler hep güler yüzümün hiç üzüntüye uğramaması için dualar etti. Fakat bu dualar hep ters döndü. Şimdi ağlamak istesemde ağlayamıyorum. Ağlanacak halimle dalga geçip nanik yapıyorum kendime. Hayattan artık ne bir beklentim ne bir isteğim var ot gibi yaşıyorum desem yeridir. İlaçların etkisiyle çoğu zamanımı uykuyla geçiriyorum ya da kafam güzel oluyor. Bunları paylaşacak kimsem yok. Arkadaşlarım bilse böyle yazdığımı gerçekten alınırlar ama onlara içimde farklı bir ben yaşadığını bir türlü yansıtamadım. Bu durum gerçekten çok acı verici. Yansıtmaya çalıştığım zamanlar dalga geçtiğimi sanıp benimle kafa buldular. Onlar beni farklı bir ben olarak biliyorlar ve sizler beni hiç tanımıyorsunuz. Belki sizler bana yardım edebilirsiniz. Neden herşey bu kadar üstüme geliyormuş gibi oluyor ve neden en ufak bir şey beni delirircesine sinirlendiriyor. Çözemiyorum... İçimi döktüm rahatladım biraz ama içimde yatan fırtınayı durdurmak mümkün bile değil...

[pithc]

herseyi bos vermek...herseyi bos vermek hakkında yanlıs dusunuyorsun cunku herseyi bos vermek ölümü bile dusunmemektir bohem yasamaktır...yani kısaca istedigin gibi pis pasaklı yada alkolik...Al-Kol benim kavramımdır cunku herseyi bos vererk yasamayı seviyorum...ölüm gerekli ama bi o kadarda gereksiz cunku öldügün zaman içemezsin...ölüm gereksiz cunku arkanda bıraktıklarını dusunmekten bahsetmiyorum cunku zamanını bosa harcamıs oluyorsun ölmüm kavramı üzerine...yapılacak o kadar sey varki bu dunyada içerken gezenlerdendim...artık gezemiyorum cunku bohem yasayamıyorum bir yerde artık dusunmem gerektigini anladım ve özlüyorum gezmeyi tozmayı...sadece ölüm kavramına dikkat et!!!...

[amnesia]

kendını ve cevrenı oldugu gıbı kabul etmek cözum olabılır belkı cok mukkemelıyetcı ve tıtız bırısın aslında...degıstırmeye calısırken yorgun dusmus ,sallamıs,ama hala sındırememıs olabılırsın
tanımadan konusmak zor,ama sana özel olmadıgını ve sadece dönemsel oldugunu belkı melankoli ve depresyondan kurtulmak ıcın öncelıkle bu durumdan sıkılman gerekıyor oldugunu dusunursen rahatlarsın

[okyanussue]

aynı aynı aynı zihinlere aynı oyunları oynuyor hayat yalnız değilsin kaç kişiyim bir bedende ve taşımak nasıl zor hepsini ben sırtımdan atmak isterken bazılarını...

[Geceyuruyen]

Kendi yolunu yarat uzun düz bir yol
,yolun her iki tarafınada parlak ısıklar koy bir an için herseyi unuttt sadece yola konsantre ol rahatsın yolun soguklugunu hisset etrafındakiler sana yardım etmek istiyor senin için üzülüyor herseyi bosvermek bir cozummudur ama sen çözümüde aramıyosun dimi kendin kendine yardımcı olabilirsin kendine bunu yapmak sence hakediyor musun? Yeni bir çocuk gibi sırıt taze bir gülümseme her sabah kalktıgında gülmeye calıs sırıt bunu yapmak istemiyorsan bile yap