Öyle birşey de ki bana...

[True]

(Bu itirafı ayrıca konu açarak yapmamın nedeni kararsızlığımdan kaynaklanıyo, bu nedenle sizin düşüncelerinizi alarak belkide doğru olanı yapabilirim)

Herşey çarşamba akşamı başladı, tanımadığım biriyle sohbet etmeye başladık, biraz üzgündü, anlattıkça hem bedenindeki hem ruhundaki yaralar daha bi kendini belli etmişti, anlam veremiyodum ama onda beni çeken bişeyler vardı, gitmek istediysemde yapamadım, sonra teknoloji sağolsun yaptı yapacağını. Ertesi gün (yani dün) tekrar konuşmaya başladık, bu kez karşılıklı bişeyleri paylaştık, sonra bi an o an geldi ve çekip gitmek istedi(m)k. Bu monoton hayattan kurtulup öleceksem bile adam gibi, insan gibi ölmek istedim. O an ne inancım, ne hedeflerim ne çevremdekiler, hepsi bi an önemsizleşti, düşünün bi; hayatta en fazla ne yapabilirsiniz? en uç nokta nedir? hedefleriniz ne kadar kayda değer? burası (dünya) için ne verebilirsiniz? Peki ya buradan ne edinebilirsiniz kazancınız ne olur? Şimdi dini inançlarınızı, aileyi, arkadaşları, öfleri adetleri bi köşeye bırakın. Saf benliğinizi yaşamı ele alın ve bi karşılaştırın koşuşturmanızla, fatura ödemek için yaşamakmı yoksa gerçekten yaşamayı tatmakmı doğru olan?

[Wahsi]

Benim için bu hayatta saglık ve yiyecek yemegim olsun gerisi olmasada olur zaten bu dünyanın devamı ahirette...

[Depressive]

yaşamayı gercekten tad.. güzel tadlarını cek cıkar aradan..

[Dolunay]

Ben anlıyorum true o hali de? Ama çok daha başka şeyler var. Yaşamanın ne olduğunu bilmeden yaşarsan o zaman düşünürsün bunları.

Şimdi dini inançlarınızı, aileyi, arkadaşları, öfleri adetleri bi köşeye bırakın.

demişsin saf benlikte vicdan vardır ve vicdan sırf inançtan ve niyetten oluşur. Sevgiden oluşur. Dİni inançları bir kenara bırakmak olmaz. Çünkü inanç saf benliğin bir parçasıdır zaten. Örf adet çevre onları düşünmezsin ama inancıdan kendini soyutlayamazsın onunla bütünsündür.

[Yok Kişi]

sana yardımcı olabileceğimi sanmıyorum ama o kadar mükemmel yazmışsınki hissettiklerini bende hissedebiliyorum. Belkide aynı şeyleri yaşadığımdan bana böyle geliyor. off söylemek istediklerimi kelimelere bile dökemiyorum yazını sanki ben yazmışım gibi saatlerce tekrar tekrar okuyorum. seni tanımıyorum yanlış anlaşılma olmasın ama resmen benim hislerimi nasıl oraya yazabildiine şaşıyorum....

[Eos]

hayatını fatura ödemeye indirgersen zaten yaşam diye bir sey kalmaz sadece nefes almış olursun. Güneş doğduğunda uyanıp izlemek, göl kenarına gidip bi sigara içmek, fantastik bir film izlemek, tiyatroya gitmek, sevdiğin bi kitap okumak, hiç tanımadğın bi çocukla ilgilenmek vs. örnekler çoğaltılabilir ama mutlaka bu hayatta zevk aldığı birseyler vardır insanın hayatı kuçülteceğine büyütürse insanlar yaşamdan zevk almayı da becerirler.

lütfen sürekli intihardan bahseden insanlardan uzak dur sana ne faydaları var yaşam enerjini çalmaktan başka. Tanrı bizi sevmeseydi yaratmazdı.

[Parapsikolog]

ecelimle ölmek için yaşıyorum, bir insana daha iyilik yapabilmek için yaşıyorum, yaşamam gerektiği için yaşıyorum.

[ghostgirl]

bazen büyük bir boşluğa düştüğümde içimde tarif edemediğim adını bir türlü koyamadığım duyguları dile getirmişsin...
bazen yaşadığım herşeyi ve yaşıycağmı düşündüğüm şeyleri çok sorguluyorum mesela acı çektiğimde madem öbür dünya denilen yerde yeterince acı çekip bedel ödiycez o zaman bu dünyada bu kadar üzülmemizin incitilmemizin ne anlamı var diye düşünüyorum madem kader diye bişey var ve kaderimiz biz dünyaya gelmeden önce belirlenmiş ne zaman ne şekilde öleceğimiz hangi günahları işliyceğimiz önceden belirlenmiş o zaman neden biri istiyo diye tekrar piyon görevi yapıp illa o yaşamamız gereken kaderi yaşamak zorundayız diye düşünüyorumm ya da kendi hayatımızı yaşıycaklarımızı neden biz seçemiyoruz işte bazen bunlara o kadar çok kafa yoruyorumki bir anda bütün inancım yaşama hevesim amacım hepsi yok olup gidiyo sonra inancın bu kadar kolay kaybedilmiycek bişey olduğunu düşünmeye çalışıp kafamda yarattığım konuları yine kendi kafamda bitiriyorum ...
neyse gerçekten açamadığım duygularımı dile getirmişsin paylaşım için çok teşekkürler...

[Parapsikolog]

ghostgirl bu ilmi ne senin ne benim aklım alır yaşayacaklarımız belli ama piyon görevi görmüyoruz biz yaşayacaklarını zaten sen seçiyorsun yaşadıklarına sen karar veriyorsun ve öldükten sonra acı çekip çekmeyeceğini bilemezsin ayrıca bu dünyada acı çekiyorum diyorsun ama kesin konuşmak istemiyorum fakat ne yaşamlara şahit oldum ne hikayeler dinledim çoğu kişinin acı diye tabir ettiği yaşamlar hafif kalır, ama benim anlayamadığım sorun yokken şuanki gençlik çok güzel sorun çıkarmayı başarıyor ve bir hiç uğruna intihar ediyorlar sadece saçmalık yanlış düşünce yanlış yetişme ve yanlış arkadaş hepsi bu, acı çektiğini sananların çoğu acı nedir onu bile bilmiyor sadece yanlış yönden bakıyor(son sözüm sana değil ghostgirl)

[ghostgirl]

anladım canım sende haklısın yani acı çekmekde göreceli birşey ben acı çektiğimi düşünüyorum sonra dışarı çıkıyorum bir bakıyorumki annesinin elinde küçücük hiçbişeyden haberi olmayan bir bebek annesinin yanında dilencilik yapıyor o zaman tabiki benim çektiğim acının bunun yanında bir hiç olduğunu düşünüyorum yani gerçekten bu göreceli birşey o yüzden sende haklısın ama dedim ya bazen neden yaşadığımı o kadar çok sorguluyorum düşünüyorumki inancımı kaybedicek duruma geliyorum..
yani madem birgün ölücez o zaman herşeyi istediğimiz gibi yaşamak hakkımız değilmi diye düşünüyorum yani ne okula gitmemizin ne bi meslek sahibi olmamızın ne bilime katkı sağlayıp insanlığın gelişmesibni sağlamamızın falan ne anlamı var yani zaten birgün hepimiz ölücez yarattığımız herşey yok olucak yani boşu boşuna bu stresi hayat kavgasını çekmeye ne gerek var hep mutlu olalım istediklerimizi yaşayalım ve iyiki yaşamışım diyerek ölelim istiyorum ama işte bunların içine girince çıkmak zor oluyo en iyisi düşünmemek diyorumm