Maria ailesiyle küçük muhafazakar bir kasabada yasiyordu. Içten ve masumdu, herseyden önce babasinin gururu ve mutluluguydu. On bes yasina geldiginde alisilmadik bir sey oldu. Maria bir erkek çocugu dünyaya getirdi. Kimse onun hamile oldugundan süphelenmemisti. Ailesi – özellikle babasi – itibari düsmüs ve ihanete ugramis gibi hissetti. Yildirim bir nikah, tek çözümdü. Fakat, babasinin kim oldugunu soruldugunda, Maria hiçbir erkekle beraber olmadigini söyledi. Bunu inanilmasi zor bir sey olarak bulan ailesi, bebegi bir sir olarak tutmak için gayret sarf etmeye basladilar.Bir gece Maria uyudugunda, babasi sessizce odasina girdi ve çocugu aldi. Hiç yardim almadan nehrin kenarina tasidi ve suya firlatti. Maria, çiglik atarak uyandi ve korkunç bir sey oldugunu hissetti. Hemen disari kostu ve babasinin evin arkasinda durdugunu gördü. Nehre vardiginda ise çok geçti. – Sadece bebegi için degil, ayni zamanda kendisi için de. Çünkü bedeninden kan asagiya dogru akiyordu. Maria nehrin kenarinda bir miktar kan birakti. Onun kaybolusundan kisa bir süre sonra, oradaki insanlar, nehrin kenarinda aglayan ve küçük bir bebegi tutan genç bir kizin hayaletini görmeye basladilar. Bu görünmeler bugüne kadar devam etti.
ben olsam bebeğimin babasıyla irtibata geçmeye çalışır evlenirdim 
