Elend - The Wake of the Angel

[ArchangeL]

[Troisieme Repons]

I am the eyes of the Basilisk.

As you enter the forest of my sleep,
Drawing aside the bushes of glimmering light,
You will remember the prayer of Orion.

Drifted in me, you are alone.

The hour approaches and the Moon, dim as clay,
Pours a sea of tears into our swollen eyes.
Kill the dying in my soul, my love,
For Death once dead bears no more dying then,
And you'll be dead to strike the dead.

I have written your name so often
On the chiselled vault.
But my writing hands are the roots of my misery.

Now everything stands still in the wake of the Angel...


Ben Basiliskin gözleriyim
Benim uykumun ormanına girdiğinde
Parıldayan ışık çalıların arasında dikkatini çektiğinde
Orionun duasını hatırlayacaksın

Benim içimde sürüklenirken yalnızsın

Vakit yaklaşırken ve Ay kil kadar donukken
Bizim çökmüş gözlerimize
Bir deniz dolusu gözyaşı döker
Ruhumda ölmekte olanı sen öldür.
Sevgimi
Çünkü ölüm bir kez öldüğünde
Daha çok ölmesine gerek kalmaz
Ve sende ölmüş olacaksın
Ölüme isyan etmek için

İsmini o kadar çok yazdım ki
Bir tonozun üzerine yontarak
Ama benim yazı yazan ellerim
Benim sefaletimin kökleriydi

Şimdi her şey
Meleğin uyanışında hazır bekliyor.