Anathema -temporary peace

[vahey]

Sessizliğimin derinliğinde izliyorum denizi..yarı unutulmuş hatıraları alıp götürürken dalgalar derinleşip daha da yüksek sesle yükseliyorlar esintiyle..yükselip, alçalıyorlar ölüyorlar benimle birlikte...

Hiçbir zaman bilemedim,bilemezdim..yemin ederim ki farkında değildim nasıl olabileceğinin ve bunca zamandır içimde var olanı göremediğimin..yemin ederim bilemezdim..bilemezdim bunu..

Dalgalar süprüntüleriyle uzaklaşıyor bunların hepsi içimi incitirken..hayalimiz uzanıyor bu güzel ufuğun ötesinde,gökyüzündeki kanatlar devamlı kılıyor bu huzurlu sahneyi..

"asla bilemezdim bunu...asla.." ..yemin ederim ki.."

Bir süre sonra etrafını çeviriyor fırtına hayalimin,sesler rüzgarda ağlarken..ve soğuklaşıyor serenadım gittikçe... ruhumu şarkı söylemeye itiyor;

"Şarkı söylemek istiyorum.."

Düşünceler, o kadar fazla ki zihnimi meşgul eden..yinede uyumaya çalışıyorum..
(ama)seninle geçici bir huzur hissetmeye başladım
(..sürüklenirken;içeriye ve dışa)

Hiçbir zaman bilmedim,bilemezdim..yemin ederim ki farkında değildim ..asla bilemedim..bilemedim.hiç bir zaman..hiç..

Dalgalar yükselip alçaldıkça pişmanlıklar sarmalar zihni..yankılanır sorular ard-arda..histerik bir hale bırakır vincent ,incinmiş ruhunu..çaresizce kıvranır ruhu içerlerde bir yerlerde; kabullenemez gerçekleri..saçmalamaya baslar;bilincini yitirir...dalgaların sönüşüne eslik eder içinde kopanlar:.....sürüklenirken içe ve dışa..içe ve dışa..