merhaba..
aslinda bunlari yazmayacaktim. 4 gun once yasadigim olay sonrasi buraya aktarmaya karar verdim.
17 - 18 yaslarindayken, sanırım 6-7 ay suren bir donemde, aralıklarla bir durumla karsılasıyordum.. gece ısıgı sondurup yattıktan sonra biri, bir sey gelip bana sarılıyordu. bunu hissediyordum.. bana zarar veren bir yanı yoktu.. dahası korkutucu bir yanı da.. sadece sarılıyordu.. odaya birisi gelip ısıgı actıgında ise gidiyordu.. ya da bu his sona eriyordu.. hatta bu his yogun oldugu donemlerde annem bir sure yanımda beklemeye basladı.. durumun bilimsel acıklamasını dusundum, bulamadım.. okudugum kitaplarda da buna benzer bir sey yoktu. acıkcası dusunce yapım da bu tur bir seye sıcak bakmıyordu. yani yasamda herseyin bilimsel bir acıklaması, neredeyse ''elle tutulur, gozle gorulur'' bir yanı olmalıydı.. bir sure sonra durum seyreklesince uzerinde fazla durmadım.. cunku buyuk olcude bunun, beynimin bir aldatmacası, psikolojik bir durum oldugunu dusunuyordum.. hala da oyle olabilecegini kabul edebilirim..
Uzun sure boyunca bu tur bir durumla karsılasmadım.. Universite 3. sınıfta 2 arkadasımla aynı evi ve aynı odayı paylasıyorduk.. Yani bir odalı evimiz

Marksist bakıs tarzı, surekli arastırmaya ve incelemeye donuk, pozitif bakıs acısı sahibiydik.. ya da oyle olmaya calısıyorduk.. arkadaslarımdan birisi dini inancı olan ve bunu reddetmeyen biriydi.. onunla ara sıra bu tur acıklanamayan durumları konusur, her seferinde de psikolojik bir acıklaması olması gerektigi kanaatine varırdık..
İste bu evde tekrar basladı bu ''his''.. His diyorum cunku hala adlandırabilmis degilim.. yine aralıklarla tekrarlanmaya basladı.. Ancak oncekilerin aksine son seferinde etkisini biraz daha farklı gosterdi.. Geceydi.. arkadasımla divanlarımız karsılıklı.. Saatin gece yarısından sonra oldugunu soyleyebilirim.. Uyandım.. yanımda biri vardı, bunu hissediyordum.. İlk aklıma gelen bunun bir yanılgı oldugu dusuncesiydi.. Mantıksal olarak boyle bir sey olmamalıydı. Ama ilerleyen saniyeler veya dakikalarda bogazımın sıkıldıgı hissiyle sarsılmaya basladım. arkadasımın uyanık oldugunun farkındaydım, bunu gorebiliyordum.. Ama ona seslenemiyordum.. Sesim cıkmıyordu.. Yarı panik icindeydim.. Arkadasımın bana yardım etmemesi de korkutuyordu.. Cunku dupeduz kıvranıyordum.. Ne kadar zaman surdugunu bilmiyorum, sona erdi.. Hicbir sey konusmadan uyuduk. Ertesi gun bu durumu tahlil ettik. Aynı sekilde kıpırdayamadıgını ifade etti arkadasım.. Butun bunların yarı uykuda yasanmıs sanrılar olması gerekirdi.. ama arkadasımın da aynı seyleri gormus/yasamıs olması konuya farklı bir boyut getiriyordu.. Aynı arkadasımın tavsiyesiyle bu konularda bilgisi olan, tarikat vs. iliskileri olan ama benim pek hos bakmadıgım birini eve davet ettik. O gune kadar yasanan herseyi anlattım.. Hicbir sey soylemedi.. Bir kac gun bizde kalması gerektigini soyledi.. O gece yine o hisle uyandım.. Dahası uyudum da uyandım mı yoksa uyanıkken mi o hisse kapıldım anımsamıyorum. Bu kez sadece o hissin evde oldugunu ama yanıma gelmedigini hissediyordum.. Odaya mutfaktan giriliyordu ve kapı acıktı. Ucumuz aynı odadaydık.. Kapıdan iceri giremiyordu.. Sanırım bir kac saat sonra kalktık ve aramızda durumu konusmaya basladık. Misafirimiz bunun cin oldugunu ve kendisinin oldugu yere gelmeyecegini soyledi. Sonucta misafirimiz bir kac gun daha kaldı. Ama o gunden sonra gelen olmadı..
Yine aradan cok uzun zaman gecti.. Bu arada yasama bakıs acımda ufak tefek (koklu degil) degisiklikler, torpulemeler oldu.. Ama hala herseyin mantıklı bir acıklaması oldugunu dusunuyorum.. Etrafta dolasan ufurukcu hocalara, medyatik medyumlara, televoleci yaklasım tarzına tahammul edemiyorum. Bu tur dogaustu durumlara ilgi duymaya basladım.. Daha dogrusu vaktim oldukca, yapacak daha iyi bir sey yoksa bu konuda bir seyler okumaya vs.. Bu siteyi de bu surecte gordum zaten..
Herneyse, simdi orta asya ulkelerinden birinde yasıyorum.. Yasadıgım ulke Samanizm ve muslumanlıgın icice gecmis oldugu, her kose basında falcıların, buyuculerin alenen barındıgı, insanların da bunlardan ciddi anlamda medet umdugu bir ulke.. Burada 2 kedimle yasıyorum.. 4 gun once geceyarısından sonra uyandım.. kedilerden biri yatagımın uzerinde yatıyordu. Ama odada biri daha vardı.. Gormuyordum ama hissediyordum.. Bundan da otesi nefes alıs verisini hissediyordum.. Hemen yanıbasımda bana baktıgını hissediyordum. Bunun bir erkek oldugunu hatta robot resim cizen birisi olsa tarif bile edebilecegimi dusundum. Hala tum detayları aklımda.. Bildigim duaları okuyarak bir sure sonra uyudum hatta sızdım diyebilirim.. korkunun ve yorgunlugun etkisiyle.. Ama nedense o'nun hemen gitmedigini, uzun sure daha evde kaldıgını dusundum..
Bunlar da aklımın bana oynadıgı bir oyun, psikolojik bir durum veya yalnızlıgın verdigi bir sey olabilir..
Paylasmak istedim. Sevgiler.