Şeytan Terimleri Sözlüğü 3
Habil : Yahudi inancında, Tevrat’a göre, Adem ile Havva’nın ikinci oğlu.
Hadad : İbrani inancında, yararlı ve zararlı göksel güçlerin tanrısı.
Hades : Yunan mitolojisinde yer altı tanrısı.
Hades Kapısı : Cehennemin kapısı.
Hamadryades : Yunan mitolojisinde, ağaçların yeşermesinden mutluluk, kurumasında iseacı duyan ağaç perilerine verilen ad.
Hamestagan : Zerdüşti mitolojisinde, cehennem acılarından bağışlananların, yani ne tam anlamıyla iyi, ne de tam anlamıyla kötü olanların, aşırı sıcak ve soğuk altında, yavan ve sıkıntılı bir yaşam sürdükleri, tektanrıcı dinlerdeki Araf karşılığı yer.
Harihara : Hint mitolojisinde, sağ yarısı vişnu’nun, sol yarısı şiva’nın özelliklerini taşıyan tanrı.
Harut : İslam halk inancında, Babillere sihir ve büyü öğrettiklerine inanılan iki melekten biri.
Hatcin : Kuzey Amerika mitolojisinde, apaçilerin maskeli tanrılarına veilen ad.
Havas : Geçmişte büyü yapmak için okunan dualara verilen ad.
Hayvan Azıdişli : Genelde Orta Asya tasarımlarında, özelde Şamanizm de, baş şeytan olarak algılanan yer altı tanrısı Erlik.
Hazah : Zerdüştlükte, Ehrimen’in altı görünümünden biri durumunda bulunan ve şiddeti simgeleyen dev ya da şeytan.
Hekabe : Yunan mitolojisinde, tanrılar tarafından köpek biçimine dönüştürüldüğüne inanılan Troia kralı Priamos’un karısı.
Hel : İskandinav mitolojisinde, Loki ile büyücü Angerboda’nın kızı olduğuna inanılan, ölülerin onun ülkesinde yaşadığı kabul edilen ölüm-tanrıça.
Hemera : Yunan mitolojisinde, yer altı ve yeryüzü karanlıklarının birleşmesinden doğduğuna inanılan, evren-doğumun ilk iki varlığından biri olarak gündüz.
Hesperos : Yunan mitolojisinde, geceyi getiren akşam yıldızı peri, akşam yıldızının cini.
Hilda : İskandinav mitolojisinde, kendini begenmişliğin simgesi durumunda bulunan ve kedi ile özdeşleştirilen tanrı.
Hoki : Amerikan Yerli mitolojisinde, Ä°nka koruyucu meleÄŸi.
Hraesvelg : İskandinav mitolojisinde, Gökyüzü’nün kuzey sınırında olduğu kabul edilen, kanatlarını çırptığında, fırtınalar yarattığına inanılan kartal kılıklı dev.
Huddam : Anadolu halk inancında varlığını sürdüren, Ehli Huddamlar tarafından hizmetkar olarak kullanıldığı kabul edilen cinler.
Humaakil : Anadolu halk inancında yaşayan, ilişkiye geçtiği insanı üst aşamalara taşıdığı, başarılı kıldığı kabul edilen iyilikçi-cin.
Hybris : Yunan mitolojisinde, insana suç işleten tutku – peri.
Hypokhthonioi : Yunan mitolojisinde, yer altı ve ölüm tanrılarını niteleyen genel ad.
I - Ä°
Islak-toprak : Babil tapımında, Göklerin Kutsal Fahişesi olarak algılanan ana-tanrıçanın bedenin zevk suyu tarafından ıslanan, verimli-bereketli toprak anlamında inanca taşınan kadınlık organı.
İalu : Mısır mitolojisinde, Osiris’in yargısından başarıyla geçen ölülerin gittiği, Cennet olarak algılanan güneş ülkesi.
İblis : İslam inancında şeytanın özel adı.
İfrit : Doğu mitolojisinde, kötü ruh’un eyleme geçmesi ile belirdiğine inanılan, korkunç bir gücü olduğu kabul edilen cin.
İgereth : Yahudi mitolojisinde, büyü kaynaklarında sıralamaya giren dişi demon.
İkab : İslam inancında, günhkar olarak ölen ve tanrının bağışını kazanamayan lara ahrettte verileceğine inanılan ceza.
İkizler: Ahuramazda’ nın yapısında varolan ve Kutsal Ruh olarak algılanan Spenta-Mainyu ile Ehrimen’in yapısında var olan ve Kötü Ruh olarak algılanan Angra-Mainyu.
İllivuyanka : Hitit mitolojisinde, kötülüğü simgeleyen ve iyiliği simgeleyen fırtına tanrısı ile dövüşen ejder ya da ejderha.
İlmatar : Fin mitolojisinde, Havva’ya denk gelen kadın.
İnkübüs : Ortaçağ Hristiyan inancında, geceleri kadınlarla birlikte olan şeytan.
İnsan : Asur ve Babil tasarımlarında iblislerin ezeli konutu.
İsrafil : a) İslam inancında dört melekten biri. B) Yezidi mitolojisinde, Tanrı’nın Salı günü yarattığını inanılan ve Melek-i Tavus’un yönetiminde çalışan karşıt-melek ya da şeytan.
İştahar : Yahudi mitolojisinde, büyü kaynaklarında verilen demonlar sıralamasına giren, Şamçusai’nin karısı.
İştar : Mezopotamya mitolojisinde, tanrıların kraliçesi olarak algılanan, verimliliği, aşkı ve seksi yönettiğine inanılan aşk-tanrıçası.
İtzamma : Amerikan yerli mitolojisinde, Maya panteonunun, atmosfer güçlerinin kimliklendirilmesi biçiminde algılanan gök-tanrısı.
İyilik-Kötülük Ağacı : Cennet’in orta yerinde bulunduğuna inanılan yasak meyveyi veren ağaç.
J
Janus : Roma mitolojisinde, İanos adıyla da anılan, evin koruyucusu olarak algılanan, eve girmeye çalışan uğursuzluklara karşı insanları koruduğuna inanılan kapı-tanrı.
Jeh : Mazda mitolojisinde, Fahişe Jeh adıyla da anılan, Ehrimen’in yardımcısı cin.
Jequon : Etopya Enoşu’na göre, gözlemci melekleri günaha özendiren ve onların düşüşlerine yol açan, kimi anlatımlarda iblislerin grubunun, kimi anlatımlarda ise meleklerin grubunun lideri.
Jotun : Ä°skandinav mitolojisinde, canavarlara ve ejderhalara verilen ad.
Jotunheim : İskandinav mitolojisinde, canavarlar olduklarına inanılan Jotunların oturdukları kabul edilen devler ülkesi.
Juda : Slav mitolojisinde, su perilerine verilen ad.
Juventus : Roma mitolojisinde, gençlerin koruyucusu olduğuna inanılan tanrıça.
K
Kaballi : Yahudi – Hristiyan inancında özellikle medyumlarla cinsel ilişkiye geçmeye çalıştıkları kabul edilen şehvetli iblislere verilen ad.
Kadişku: Babil iştar tapımında, “kutsal fahişe� görevine başlayan, ancak daha bakire olan tapınak rahibesi.
Kairos: Yunan mtolojisinde, omuzları ve topukları kanatlı olarak tasarımlanan, fırsatı ve fırsatcılığı simgeleyen cin.
Kallisto: Yunan mitolojisinde, Zeus’un aşık olduğu su perisi.
Kami : Japon Şinto dininde, doğaüstü bir aleme çekildiklerine ve o alemin gücünü edinerek tanrı durumuna geldiklerine inanılan, ölenlerin ruhlarına verilen ad.
Kamos : Moab mitolojisinde, Baal ya da Moloch ile özdeşleştirilen, hastalıklar veren ya da nsanı boğarak öldürdüğüne inanılan kötü ruh.
Kara Gözlü: Şamanizm’de, yer altı tanrısı Erlik.
Kara At: Altay mitolojisinde, yersel kökenli olduğu kabul edilen, tapım kapsamında yer’e ve yer altına kurban olarak sunulan ve cehenneme giderken binileceğine inanılan düşsel hayvan.
Kara Karga : Asya mitolojilerinde, şeytan’ı simgeleyen düşsel kuş.
Kara Koncolos: Özellikle kış aylarında yakaladığını sorular sorup olumlu yanıt alamaması durumunda onları bir tarakla öldüren kötü ruh.
Kaynana Zırıltısı : İlkel mitolojilerde, içinde cinlerin olduğuna inanılan araç.
Kerberos : Yunan mitolojisinde, cehennemde bekçilik yaptığına inanılan ve canavar olarak algılanan yüz başlı köpek.
Kharon: Yunan mitolojisinde, ruhları ölüler ülkesine taşıyan ve kır saçlı bir sandalcı olarak tasarlanan tanrı.
Kıvırcık Saç: Şeytan betimlemelerinde, şeytan’a özgü olarak tasarımlanan saç modeli.
Kingu: Sümer mitolojisinde, devler ve canavarlar ordusunun komutanı olduğuna inanılan başcin.
Kömür Kan: Altay tasarımlarında başşeytan olarak algılanan Erlik’in yedi oğlundan biri olduğuna inanılan, yeryüzündeki kötülükleri yönetenler arasında yer alan ve şamanla erlik arabuluculuk yaptığına inanılan çocuk.
Körlük: Şeytan’ın temel özelliklerinden biri.
Kuetzalkoatl: Meksika mitolojisinde, doğaya can verdiğine inanılan kuş-yılan biçiminde tasarlanan ve tüylü-yılan olarak algılanan, toltek tapımından geldiği kabul edilen, verimlilik ve rüzgar tanrısı.
Kumarbi: Hitit mitolojisinde, babasına başkaldıran ve onun penisini ısırarak kopartan, kötülük yanı egemen tanrı.
Kuppuru: Sümer mitolojisinde cin çıkarma töreni.
Kvasir: İskandinav mitolojisinde, kanından tılsımlı şerbet yapılan dev.
L
Labartu : Mezopotamya mitolojisinde, iki elinde birer yılanla betimlenen, genellikle bir köperk ya da bir domuz eşliğinde dolaşan, çocuklara, annelere ve dadılara saldıran kötü ruh.
Laistrygon : Yunan mitolojisinde, insan eti yiyerek yaşadıklarına inanılan, söylencesel dev yamyamlara verilen ad.
Lamaştu : Asur mitolojisinde, lohusalık ateşinin nedeni olarak kabul edilen, bir memesiyle bir köpeğe, diğer memesiyle bir domuza süt verirken temsil edilen dişi şeytan.
Lao-Çiuun : Çin mitolojisinde cinler kralı.
Lar: Roma mitolojisinde, ailenin ata-ruhundan kaynağını alan, yol ağızlarını ve evlerin içini koruyan cin-tanrılara verilen ad.
Laverna : roma mitolojisinde, hırsızların koruyucusu olduğuna inanılan cehennem tanrıçası.
Leviathen : Mazda mitolojisinde, Ehrimen’in hizmetinde olduğuna inanılan cin.
Lha-Mo : Hint mitolojisinde, dişi şeytanları yöneten tanrıça.
Lilith : Yahudi mitolojisinde, Ademin ikinci karısı olduğuna inanılan, büyü kaynakalrında demonlar sıralamasına giren ve çocuk hırsızı olarak algılanan dişi cin. Şeytanın annesi.
Lilitu : Mezopotamya mitolojisinde, geceleri dolaşan, erkeklere saldıran ya da onların kanını içen firijit, kara kuru, kocasız “umutsuzluk bakiresi�.
Lucifer : Vedaizmin, "karşı-tanrılar" tasarımından kaynağını alan ve düz dönüşüm ürünü olarak Yahudi tek tanrıcılığa giren şeytan başmelek.
Loki : İskandinav mitolojisinde, tanrılara çeşitli tuzaklar kurarak eğlendiğine inanılan kötülükçü-cin.
Lotan : Kenan mitolojisinde kötü ruh.
M
Maat : Mısır mitolojisinde, ikiz kardeşi Şuu ile birlikte Güneş’in çocukları olduklarına inanılan, ölüleri öte dünyada yargılayan kurulun başkanı olduğu kabul edilen tüze-tanrıça.
Malik : İslam inancında yedi cehennemin ve zebanilerin yöneticisi olduğuna inanılan şeytan.
Mantus : Etrüsk mitolojisinde, şeytan ya da satan.
Marawa : İlksel mitolojilerde, insan yapmaya çalışan canavar.
Marduk : Mezopotamya mitolojisinde, başlangıçta tarım tanrısı iken sonraları erkek egemenliğine koşut biçimde yüceltilip baş-tanrı durumuna gelen, “ters dönüşüm� ile tanrıçaların şeytanlaşmasının nedeni olarak kabul edilen babil tanrısı.
Mars: Türk mitolojisinde, kötü etkilerin nedeni olarak algılanan tanrısal varlık.
Marut : İslam inancında, babil’lilere sihir ve büyü öğrettiklerine inanılan iki melekten biri.
Mastema: İsrail mitolojisinde, karanlıklar prensi olarak algılanan, şeytan Belial’a verilen adlardan biri.
Melek-i Tavus : Yezidi inancında, “büyüklük-kızgınlık� anlamlarına gelen tanrını “celal� niteliğinin varlığa gelmesi olarak algılanan ve “tanrı� anlamında tapım gösterilen, evrenin sahibi ve efendisi olan şeytan.
Melek-ül Mevt : İslam inancında ölüm melegi (Azrail)
Meyve-i Memnua : İslam inancında, tanrı tarafından yasaklanmasına karşın adem’in yemiş olduğu meyve.
Miaiphonos : Ölümle lekeli.
Miktlantekutli : Amerikan yerli mitolojisinde, Azteklerin ölüm tanrısı.
Mimir : Cermen mitolojisinde, tanrı Votan’ın amcası olduğuna inanılan, “kutsal ağacın� kökleri altındaki “bilgelik kaynağı�ndan elde edilen bilgilerin sahibi olduğu kabul edilen dev.
Mussussu : Sümer mitolojisinde, babil canavar yılanı.
N
Nabu : Mezopotamya mitolojisinde, Marduk’un oğlu olduğuna inanılan babil bilgelik ya da ateş tanrısı.
Namatura : Sümer mitolojisinde, yer altı ülkesi tanrıçası Ereşkigal’ın habercisi.
Nammu : Sümer mitolojisinde, derin sular tanrıçası.
Nanna : İskandinav mitolojisinde, kocasının ölümünü dayanamayıp ölmesiyle ünlü Kelt tanrıçası.
Nasu : Zerdüşti tasarımlarda, kötü ruhlarca yaratılmış olan ceset şeytanı, ceset bulaşıcısı.
Neftis: mısır mitolojisinde, Seth’in karısı tanrıça.
Nemesis : Yunan mitolojisinde, “korku�nun “annesi� olduğuna inanılan, Zeus’tan kurtulmak için “kaz� donuna giren, gece tanrıçası Nyks’in kızı öcalma-tanrıçası.
Nergal : Mezopotamya mitolojisinde, savaş, ateş, öte dünya ve doğa olaylarını simgeleyen babil güneş-tanrısı.
Nesnas : Arap mitolojisinde, tek kollu, tek bacaklı, tek gözlü yarı-insan biçiminde tasarımlanan cin.
Ngü-Ho : Çin mitolojisinde, insanı yarattığına inanılan yengeç elli tanrıça.
Nija : satanistlerin törenlerde adını andıkları ya da çağırdıkları şeytan adları sıralamasına giren, kötülüğün kimliklendirilmiş biçimi.
Niks : Cermen mitolojisinde, insanları uçuruma çektiklerine inanılan su perilerine verilen ad.
Ninurta : Mezopotamya mitolojisinde, babil savaş tanrısı.
Norn : İskandinav mitolojisinde, Urd adlı kaynağın yanında yer alan Yggdrasil agacının altında nöbet tuttuklarına, evrenin düzeni ve insanların yaşamını ayarladıklarına inanılan kader tanrıçası.
Nusku : Mezopotamya mitolojisinde, tapınak lambası ile simgelenen babil ateş tanrısı.
O - Ö
Odin : İskandinav mitolojisinde, tek gözlü olduğuna inanılan, her türlü hayvan donuna girebilen, savaş, bilgelik ve şiir tanrısı.
Ogiri : İlkel tasarımlarda kötü ruhlar.
Ohol Uola : Yakut mitolojisinde, kıskançlığın, düşmanlığın ve acımasızlığın simgesi savaş tanrısı.
Oni : Japon mitolojisinde, hem insanların hem de tanrıların düşmanı konumunda bulunan, büyük bir güce sahip olduğuna inanılan ve son derece çirkin olarak tasarımlanan, genellikle boynuzlu ve sıklıkla üç gözlü, erkek ya da dişi kötü ruh.
Onüç : Kaynağı tam olarak bilinmemekle birlikte, kimi araştırmacılara göre, “son akşam yemeğine� bağlanan, bir masa da oturan birinci ve onüç’üncü kişinin bir yıl içinde öleceği inancını dışa vuran uğursuz sayı.
Ophit : II. Ve IV. Yüzyıllarda “iyi ve “kötü� yü yaradılıştaki yılanın bildiğini ileri süren, doğal olarak şeytan’ı kutsayan gnostik tarikat.
Orcus : roma mitolojisinde, cehennem yöneticisi tanrı, ölüm ve cehennem zebanisi.
Orthos : Yunan mitolojisinde, Herakles tarafından öldürülen canavar ya da ejderha.
Otuz Nisan Kutlamaları : Satanistler tarafından, Satanist Kilise’sinin kuruluş tarihi olan 30 Nisan 1966 tarihinin yıldönümlerinde yapılan kutlama.
Öldüren : Yunan mitolojisinde, “azgın bir cani� olarak adlandırılan Ares’e verilen ad.
Öy Üyesi : Türk ve yakut mitolojisinde, ailenin mutluluk ve refahını sağlayan, memnun olmaması durumunda hastalıkta getirebilen ev ruhu.
Özüt: Altay mitolojisinde, ölülerin başıboş dolaşan ruhlarına verilen ad.
P
Pachacamac : Amerikan yerli mitolojisinde, güneş’i temsil eden, dünyaların, ilk erkeğin ve ilk kadının yaratıcı olarak algılanan Peru tanrısı.
Paitisya : Zerdüşti tasarımlarda, şeytanların şeytanı olarak algılanan ve Ehrimen’in hizmetinde bulunduğuna inanılan direnişçi şeytan.
Pandora : yunan mitolojisinde, güçlü ve kendini beğenmiş erkekleri cezalandırmak için tanrıların yarattığı dişi-insan.
Pazuzu : Babil mitolojisinde, elleri insan eli, kuş ayaklı ve kuş kanatlı olarak tasarımlanan, hastalıkları iyi ettiğine inanılan Asur cini ya da ateş-peri.
Pir-e Her u Her : Yezidi mitolojisinde, “sonsuzluğun ve sürekliliğin piri� anlamında Melek-i Tavus.
Pisachas : Hint Mitolojisinde erkek iblis.
Pishauchees : Hint mitolojisinde, erkeklerin rüyalarına girerek onların boşalmalarına neden olan kadın donuna bürünmüş iblisler.
Pramoha : Tibet mitolojisinde, bir deniz canavarının flamasını sallayan, kırmızı renkle belirgin cin.
Proserpina : Roma mitolojisinde, ölüler ülkesi tanrıçası.
Psezpolnica : Sırp mitolojisinde, “Öğle Kadını� olarak ta adlandırılan, hasat zamanı öğleleri hortum biçiminde beliren, insanları delirten, kafalarını-kollarını bir budama bıçağı ile uçuran cin.
Pukkasi : Tibet mitolojisinde, sağ elinde tuttuğu bağırsakları, sol eliyle yiyen, “portakalsarısı� renkle belirgin cin.
R
Ragnarok : İskandinav mitolojisinde, dünyanın sonunu tasarımlayan efsane; tanrıların son yazgısı.
Rahab : Mazda mitolojisinde, Ehrimen’in hizmetinde bulunduğuna inanılan cin.
Rahu : Brahman mitolojisinde, Ay’ı ya da Güneş’i parçalayıp yutarak tutulmalarına neden olan, tanrıların “ölümsüzlük yemeğini� çalan şeytan.
Rakşas : Hint mitolojisinde, Ravana adlı dev’in başkanlığı altındaki kötülükçü şeytanlara verilen ad.
Rati : Hint mitolojisinde, şehvet-tanrıça.
Remil : Kum üzerine çizilen kimi işaret ve çizgileri yorumlayarak bakılan fal.
Rhea : Yunan mitolojisinde, Kronos’la evlenerek üçüncü tanrı kuşağını üreten, Zeus’un annesi, tanrıça.
Robigo : Roma mitolojisinde, kötülükçü pas hastalığı tanrısı ya da cin.
Rualki : Slovak mitolojisinde, her insanın kollarında ölmek zorunda olduğu iblis ya da şeytan.
Rüzgar : Göksel ruhların ya da yer/su ruhlarının eyleme geçmesiyle beliren hava hareketi.
S
Sagire : İslam inancında, büyük günah karşıtı olarak kullanılan küçük günah.
Sahrennar : Firdevs-i Rumi’nin Davetname’sinde tanımlanan; Adem’den önce yaşadığı ve cinlerin kendisinden türediği belirtilen ata-cin.
Saktiruş : Eski büyü kitaplarında anlatılan ve Anadolu halk inancında yaşayan, “akrep� biçimli olarak betimlenen kötülükçü cin.
Sangır : Şor mitolojisinde, memnun edilirse bol av verdiğine, kızdırılırsa ormanları yakıp av hayvanlarını kaçırdığına inanılan insan biçimli töz.
Sarı :Altın sarısı dışında koyu tonları söz konusu olduğunda haset, hırs, tamah, hıyanet vb. gibi duyguları simgeleyen renk.
Satan : Tanrısal mecliste sorgulama makamı.
Satyr : Yunan mitolojisinde, kimi tasarımlarda tanrı olarak algılanan, erkeklik organları sürekli kalkık durumda bulunan ve doğal gücü simgeleyen, boynuzlu, keçi ayaklı, kuyruklu ve insan vücutlu betimlenen kır cinlerine verilen ad.
Saura : Mazda mitolojisinde, Ehrimen’in hizmetinde olduğuna inanılan cin.
Sedd-i İskender : İskender-i Zülkarneyn tarafından yaptırılan, hazar denizinden başlayıp hirkanya yönünde 180 km. uzanan, Yecüc ve Mecüc olarak adlandırılan ve şeytan toplulukları olduğuna inanılan Asya göçebe savaşçılarının batıya yayılmalarını engellemek amacına yönelik olan set.
Selkis : Mısır mitolojisinde, Osiris’in bedeninin koruyucusu olduğuna inanılan ve akrep başlı olarak betimlenen tanrıça.
Semyaza : İbrani mitolojisinde, şeytan’ın adlarından biri.
Siccanmaymunu : Anadolu halk inancında, kurbanı dumansız ateşle yaktığına inanılan kötülükçü-cin.
Siduru : Sümer mitolojisinde, Akdeniz kıyısında güneşin bahçesinde yaşadığına inanılan şarap tanrıçası.
Sigyn : İskandinav mitolojisinde, Loki’nin karısı olduğuna inanılan kötülük- tanrıçası.
Silen : Yunman mitolojisinde, yarı-insan, yarı-at biçiminde tasarımlanan doğa cinlerine verilen ad.
Sinhamuka : Tibet mitolojisinde cin.
Sleipnir : İskandinav mitolojisinde, sekiz bacaklı at biçiminde betimlenen canavar.
Solstis Günü : Satanistler tarafında yaz ve kış mevsimlerinin başlangıcı kabul edilen 21 haziran ve 21 aralık günü kutlanan ayin.
Spityura : Zerdüşti tasarımda, düşman ruh tarafından gönderildiğine inanılan, Azhi Dahaka’nın kardeşi olarak algılanan ve Yima’yı kesip ikiye ayırdığı kabul edilen kötü melek.
Succubus : Hıristiyan ortaçağ inancında, geceleri erkeklerle cinsel ilişkiye giren dişi iblislere verilenad.
Suttung : Ä°skandinav mitolojisinde dev.
Åž
Şahmeran : Başı insan gövdesi yılan biçiminde tasarımlanan ve yılanların hükümdarı olduğuna inanılan canavar.
Şakti : Hint mitolojisinde, tanrıların eşleri olan tanrıçalar özgü etkin kadın enerjisi, tanrıların özellikle Şival’in dişil enerjisi.
Şaman : Varlığına inanılan ruhlar, tanrılar ve insanlar arasında aracılık yapan din adamı.
Şamcusai : Yahudi mitolojisinde, büyü kaynaklarına giren demonlar sıralamasında yer alan, yaradılışta tanrıya başkaldıran eski melek.
Şedey Kan : yer altı ve yerüstündeki kötülükleri yönetenler arasında yer alan ve şamanla yer altı tanrısı arasında arabuluculuk yaptığına inanılan, Erlik’in yedi oğlundan biri.
Şedim : Uzak geçmişte İbranilerin, kurban olarak insan sundukları iblis sınıfı.
Şemnail : Yezidi mitolojisinde, tanrı tarafından Cuma günü yaratıldığına inanılan ve Melek-i Tavus’un yönetiminde çalışan karşıt-melek ya da şeytan.
Şeşar : Yahudi mitolojisinde, büyü kaynakları demon sıralamasında yer alan, Şamcusai ile Lilith’in üç oğlundan biri.
Şik : Arap inancında, Deccal’in soy atası olduğu kabul edilen, kimi tasarımlarda şeytan2la zödeşleştirilen ve alnının ortasında tek gözlü olarak betimlenen iki kahinin ortak adı.
Şiva : Hint mitolojisinde, yıkım tanrısı.
T
Tamahabniyayil : Anadolu halk inancında, ilişkiye geçtiği insanı, diğer insanların güzel görmesini sağladığı kabul edilen iyilikçi-cin.
Taraksippos : Yunan mitolojisinde, dönemeçlerde yarışçıların önüne çıkarak atları ürktüğüne inanılan ve başarısız yarış nedeni olarak kabul edilen ünlü Olimpia Hipodromu cini.
Tatsu : Japon mitolojisinde, hayvanlar aleminin kralı olduğuna inanılan ve egemenliği simgeleyen söylencesel ejderha.
Tengu : Japon mitolojisinde, uzun boylu, uzun burunlu ve kanatlı olarak tasarımlanan Şintoizmin cinlerine verilen ad.
Teşup : Hint mitolojisinde, Huri kökenli fırtına tanrısı.
Thargelie Festivali : açlığın kovulması.
Thor : İskandinav mitolojisinde, yağmur, yıldırım, şimşek gibi göksel olayların sahibi durumunda bulunan göksel güçler tanrısı.
Thot : Mısır mitolojisinde, her şeyi yaratan, yazıyı bulan ve ruhların günahlarını teraziyle tartığına inanılan ay-tanrı.
Thug : Hindistan’da, adam öldürerek tapım yapan insanlara verilen ad.
Tiamat : sümar mitolojisinde, Enuma Eliş yaratılış tasarımında, tatlısu-tanrı Apsu ile birlikte evrenin ilk varlıklarını oluşturan tuzlusu-tanrıça.
Tlacolteutl: Meksika mitolojisinde, en acımasız dişi tanrı olduğuna inanılan, dışkıyla beslendiği kabul edilen günah tanrıçası.
Trim : İskandinav mitolojisinde, dev Yrim’in yarattığı canavarların kralı.
Tubal-Kain : Yahudi Mitolojisinde, büyü kaynaklarında verilen demon sıralamasına giren, Kitab-ı Mukaddes’teki kahin’in oğlu.
Typhoeus : Yunan mitolojisinde, yılanların ve canavarların efendisi.
U - Ü
Ullikumi : Hitit mitolojisinde, kumarbi’nin kötü oğlu olduğuna inanılan tanrı.
Umay : Göksel kökenli olduğuna inanılan, kadın, ana ve çocuklarla ilgili tanrıça.
Urakabarameel : İsrail mitolojisinde, ölümlülere aşık olduğuna inanılan ve onlarla birleşmek için yeryüzüne indiğine inanılan meleklerden biri.
Urumhamatahavil : Uzun Firdevsi’nin Davetnamesinde anlatılan ve Anadolu halk inancında yaşayan, istenen kişiyi aşık ettiği kabul edilen cin.
Utukku Limnu : Mezopotamya mitolojisinde, Anu’nun oğlu olduğuna inanılan ve iblislerin başı kabul edilen, çöllerde ya da mezarlıkta yaşadığı kabul edilen Sümer cini.
Uzza : İslam öncesi arap tanrısı.
Üör : yakut mitolojisinde, ölülerin başıboş dolaşan ruhlarına verilen ad.
V – W - X
Varca : Hint mitolojisinde, tanrıların şeytanlara karşı kullandıkları silah.
Valkirya: İskandinav mitolojisinde, ölen savaşçıların ruhlarını cennete götüren cinlere verilen ad.
Vejovis : Roma mitolojisinde, Kötü Jüpiter olarak algılanan, kötücül karakterli ikicil tanrılardan biri.
Vetali : Tibet mitolojisinde, sağ elinde bir vajra, sol elinde kan dolu bir kafatası tutan ve siyah renkle simgelenen kötücül cin.
Viechtitsa : Hint mitolojisinde, genç erkekleri aşırı derecede tahrik ettiğine inanılan dişi iblis.
Vizaresya : Zerdüşti tasarımlarda, insanları tanrıdan koparan şeytan.
Volga Vseslaviç : Slav mitolojisinde, yarı-tanrı, yarı-kahraman olarak tasarımlanan, bir erkek yılanla bir prensesin oğlu olduğuna inanılan dev.
Vulva : Mezopotamya mitolojisinde, İştar’ı simgeleyen kadınlık organı.
Wunsolay : Hıristiyan gnostik kaynaklarda verilen demon kıdem listesinde ev hayaleti durumunda bulunan şeytan.
Xecotcovach : Kuzey Amerika yerli mitolojisinde, Mayaların ünlü cini.
Y
Yakşi : Hint mitolojisinde, cehennem tanrıları olan khthonlar’da türediğine inanılan, ağaçlarda yaşadıkları kabul edilen, çocukları yemelerine karşın kimi kez onların hastalıklarını da iyileştiren dev anası.
Yam : Kenan mitolojisinde, kötü ejderha.
Yama : Çin mitolojisinde, cehennem yöneticisi tanrı.
Yan : İskandinav mitolojisinde, cin ya da peri olarak algılanan, erkek ya da dişi olarak tasarımlanan, döl bereketi ruhlarına verilen ad.
Yelbegen : Asya tasarımlarında, Ay’ı yiyerek onun küçülmesine (ay tutulması) yol açan göksel canavar.
Yetser Ha-ra : İsrail mitolojisinde, insanın içinde yer alan ve şeytanın kendini açığa vurma durumunda bulunan, zamanla ten’le beden’le özdeşlenen kötülük dürtüsü.
Yıldız : Mezopotamya mitolojisinde, günahkar meleklerin görünüşe taşınış biçimi.
Yör : Asya tasarımlarında, yer altında yaşadığına inanılan kötücül ruhlardan biri.
Yukshee : Hint mitolojisinde, şehvetli olduğu için sevgilileri iktidarsız duruma getiren dişi iblis.
Z
Zcerneboch : Slav mitolojisinde, panteonun kötülükçü tanrısı.
Zermaşitu : Babil İştar tapımında, kutsal fahişe olarak tapınaklarda görev yapan rahibe.
Zervan : Zerdüşt öncesi, gökte zaman ölçer olarak algılanan ve batı aryan inancında yaşatılan, İran toprağının büyük tanrısı.
Zühre : İslam halk inancında, babillilere sihir ve büyü öğretmek için görevlendirilen iki meleğin aşık olduğu kadın
Alıntıdır.
Oh be en sonunda bitti....
