| Tibet Kitabının Ölüler Hakkında ki Görüşü
Tibet kitabı: Tarihten önce ve asırlar boyunca TİBET ve uzakdoğu düşünürleri tarafından hazırlanmış şahane bir eserdir.Kitap ayrıntılı bir şekilde,maddesel ölümden sonra,ruh'un geçtiği çeşitli devreleri anlatıyor...Bu anlatma ise Dr.Rimon Mod'un ölüme yaklaşanların raporunda anlattığı olaylara çok benzemektedir.
Şimdi tibet kitabın da Ruh hakkında yazılanları şöyle bir inceleyelim:Akıl veya ruh can çekişen kimsenin vücudundan ayrılır ve ruh bir baygınlık veya şok devresine girer.Kişi kendini bir boşlukta hisseder,şuuru ise yerinde kalır.Ayrıca rahatsız edici gürültüler duyabilir veya yıldırıma benzer sesler kulağına gelebilir.
Bazen de kasırgadan oluşan ıslık sesleri de duyabilir ve kendisini kuşatan aydınlanmamış gri bir sis tabakası içinde bulur.Daha sonra kendisini maddesel vücudunun dışında bulur.
Kendisini defnetmeğe gelen eş,dost,ahbab ve akrabasını görür,hisseder
ve vücudunun başında ağladıklarını müşahade eder.Kendisi ise cevap vermek ister;fakat ne yazık ki kimse onu duymuyor,o zaman kendisi şaşkına döner.Ben ölü müyüm?Diri miyim?Tam ölü olduğunu anladıktan sonra hayrete düşer... Ne yapacak?Nereye gidecek?
O zaman büyük üzüntüye bürünür.Belli bir süre içerisinde daha önce yaşadığı bölgenin etrafında dolaşır,daha sonra (NURANİ VARLIK) onu çağırır ve çeker. O zaman karşısına gelen dağlar,duvarlar ve kayaları rahatça geçebilir. O zaman yapmak istediği herhangi bir yolculuk anında ve düşündüğü saniyede gerçekleşir.Bu durumda iken düşünceleri daha net,hisleri pek şeffaf ve kendisi bütün olarak sanki kemale ermiş bir durumda olur.O zaman ölmüş olan zatın karşısında (ve dolayısıyla yanında duran nurani varlıklar)hayatında yaptığı bütün iyi ve kötü işler ayna gibi gözükür.Burada yanlış veya hatalı değerlendirme yoktur ve böyle bir şey söz konusu değildir.Ayrıca şahıs hakkında verilen karar yalan olmaz...
Kaynak: (Ruh aleminde bir seyahat) | 
