Öykü yarışması

[delycochuk]

daha önceden hiç yazılmamış öyküleri daha doğrusu kendi kafamızdan yazdımız öyküleri buraya yazalım en güzel öyküye not verelim

[tugba]

bir varmış bir yokmuşşş 2 varmış 3 yokmuşş 5 onları aramış durmuş 6kaybolmuş ihi

[amnesia]

sen mi degerlendıreceksin

[delycochuk]

bu öyküne 0 verdim giriş güzelde gelişme sonuc yok bence uzat biraz
--------------------
evet ben değerlendiricem aranızda edebiyat ve sinema yapan tek ben varım

[tugba]

BABAMI İSTİYORUM

Adam yorgun argın eve döndüğünde 5 yaşındaki
çocuğunu kapının önünde beklerken buldu.
Çocuk babasına, "Baba bir saatte ne kadar para
kazanıyorsun" diye sordu... Zaten yorgun gelen
adam, "Bu senin işin değil" diye cevap verdi.
Bunun üzerine çocuk "Babacım lütfen, bilmek
istiyorum" diye üsteledi. Adam "İllâ da bilmek
istiyorsan 20 milyon" diye cevap verdi. Bunun
üzerine çocuk "Peki bana 10 milyon borç
verir misin" diye sordu. Adam iyice sinirlenip,
"Benim senin saçma oyuncaklarına veya
benzeri şeylerine ayıracak param yok. Hadi,
derhal odana git ve kapını kapat" dedi.
Çocuk sessizce odasına çıkıp kapıyı kapattı.
Adam sinirli sinirli "Bu çocuk nasıl böyle şeylere
cesaret eder." diye düşündü. Aradan bir saat
geçtikten sonra adam biraz daha sakinleşti ve
çocuğa parayı neden istediğini bile sormadığını
düşündü, "Belki de gerçekten lazımdı"...
Yukarı çocuğunun odasına çıktı ve kapıyı açtı...
Yatağında olan çocuğa, "Uyuyor musun" diye
sordu. Çocuk "Hayır" diye cevap verdi...
"Al bakalım, istediğin 10 milyon. Sana
az önce sert davrandığım için üzgünüm.
Ama uzun ve yorucu bir gün geçirdim" dedi...
Çocuk sevinçle haykırdı, "Teşekkürler
babacığım"... Hemen yastığının altından
diğer buruşuk paraları çıkardı. Adamın
suratına baktı ve yavaşça paraları saydı.
Bunu gören adam iyice sinirlenerek, "Paran
olduğu halde neden benden para istiyorsun?...
Benim, senin saçma çocuk oyunlarına ayıracak
vaktim yok" diye kızdı... Çocuk "Param vardı
ama yeterince yoktu " dedi ve yüzünde
mahcup bir gülücükle paraları
babasına uzattı; "İşte 20 milyon...
Şimdi bir saatini alabilir miyim babacım?..."

[amnesia]

kardesımın 4_5 yaşındayken anlatıggı masaldır...

bir cadııı gelmişşşşşşşşşş sallanmış sallanmış sallanmışşşşşşşş
sonra baska bi tane gelmişşşşşşşşş sallanmıs sallanmış sallanmışşşşşşşş .....

[Nora]

Kardeşini tebrik ediyorum süpermiş

[Firdevs]

sitemizin zaten iki tane olağan dışı öyküsü var... bunlara bakmanızı öneririm....

[amnesia]

kendisinde derın bır hayal gucu vardı süpürgelerı ucacak diye saklardı
yine aynı mantıkla kedımızı 8. kattan attı

[Nora]

Ya çok tatlı yaaa Ahahaha benim kardeşim olsa öle keşke

[sensizim]

yurtdayken canım arkadaşım vermişti İhanetin adı göçmen bir kuşa verilmiş,Sadakatin adı ise; bir serçeyeGöçmen kuş bütün bahar ve yaz boyunca Küçük köyün üstünde uçmuş serçeyle beraberKüçük sinekleri, kurtları yemişler, Kış yağmurlarıyla şaha kalkmış, derelerden su içmişler.Masmavi gökyüzünde dans etmişler, Çiçek açan ağaçlara konup, papatya tarlalarında gezmişler...Birbirlerine söz vermiş kuşlar; Ayrılmayacağız diye.Ama kış gelmiş,Göçmen kuş adına yakışanı yapmaya kararlıymış,Serçe ise her zamanki gibi sadık Ama sevgi de yabana atılmaz bir gerçek.Ayrılık acı, ihanet kötüymüş serçe için Yaşamaksa önemli imiş göçmen için.O, baharların tatlı eğlencesiymiş sadece Gel demiş serçeye benle beraber...Başka bir bahara uçalım. Serçe ise burda bekleyelim demiş yeni baharıAma kış acımasızdır. demiş göçmen, Yaşayamayız burda, aç kalır üşürüz Serçe hayır demiş korunuruz kötülüklerinden kışın beraber Göçmen inanmamış serçeye hayır demiş gidelim.Serçe için gitmek nasıl bir ihanetse yaşadığı yere Kalmakta aynı şekilde ihanetmiş sevgiliyeVe karar vermiş sevgiyi seçmişUçacakmış yeni bir bahara... Göçmen ve serçe çıkmışlar yola, Ama serçe zayıfmış, onun kanatları uzun uçuşlar için değil.Dayanamayacakmış bu yola Oysa göçmenin kanatları güçlüymüşÇünkü o hep kaçarmış kışlardan Hep gidermiş zorluklarından kışın yeni baharlaraBir fırtına yaklaşıyormuş. Göçmen hızlı gidiyormuş fırtınadan, yakalanmayacakmışAma serçe iyice zayıf kalmış, yavaşlamaya başlamış Göçmene duralım demiş artık.Biraz dinlenelim Göçmen itiraz etmiş, fırtına demiş, ölürüz.Serçe çok fırtına görmüş, kurtuluruz demiş. Ama göçmen yürü demiş serçeye birazdan okyanuslara varacağızSerçe sevgisine uymuş ve peşinden son bir gayretle gitmiş göçmenin Birazdan varmışlar okyanusa Kurtuluşuymuş bu büyük deniz Göçmen için çok iyi bilirmiş buraları Ama serçe ilk kez görüyormuş ve sankiGökyüzünden daha büyükmüş bu yeni maviSerçe artık dayanamıyormuş,Son bir sevgi sesiyle seslenmiş göçmeneArtık gidemiyorum.... Göçmen serçeye bakmış,Bakmış ve devam etmiş........ Okyanus çok büyükmüş, serçe ise çok küçükSerçenin sevgisi de çok büyükmüş ama göçmen çok küçük...Mavi sularında okyanusun bir minik SADAKAT ...Yeni bir baharın koynunda koca bir İHANET

[Rimmon]

Daha fazla yürümedim;Yürüyebilirdim ama yürümedim.Belki de sadece kendimi kandırıyordum,bir adım atacak halim dahi kalmamıştı ve sadece bitkinliktendi kendimi bu tekinsiz ormandaki ulu çınarın gövdesine yaslayışım.Yiyecek pek bir şey kalmamıştı,ama zaten aç ta değildim henüz.İlerde sisli dağların güney yamaçlarında orman ile çöl arasındaki sınır net bir şekilde gözüküyordu.Aylarca o çölde yürümüştüm.Ama şimdi burada zamanın hiç bir önemi yoktu,hiç bir kertenkele aceleyle koşturmuyordu.Hava kararıyordu.Ağaçların aralarında fısıldaştıklarını duyabiliyordum.Ormndan baykuşlar eksik olmuyordu geceleri yarasalar da cabası.Bazen küçücük bir çocuk gibi korkabilmek istiyordum.Korkamıyordum.Binlerce gece geçirdim bu ormanda ağaçlar bana alışana kadar.Çoğu kinciydi ağaçların,Bazılarında ise yüzbinlerce yıllık mazilerinin onlarda bıraktığı haklı bir kibir vardı.Sustum.Günlerce sustum belki de yıllarca.Tam 10 güneş ve ay tutulması gördüm aynı ormanda.Sessizdim yalnızdım ve dahası çok da huzurluydum.Ormandan büyücüler gelip geçiyordu,hoş böyle yerde normal insana rastlanmaz ya.Geceleri kadim bir ormanda yürümek gibisi yoktur.Yürüyordum.İnadına doğuya doğru.Bulacaktım elbet engin denizler oradaydı.Yıllarca yürüdüm gece,gündüzdurmadan ama ağır ağır zevk alarak.Gecelerimi artık ormanın bu kesiminde çokça bulunan anka kuşlarının ışıklarıyla paylaşıyordum.Burda ağaçlar daha dost canlısıydılar.Bana kendi dillerinde destanlar anlattılar uzun uzun,dinledim.Hiç konuşmadımSadece susup dinledim onları.Artık uzun sakallarım yeşermişti.Büyücüler gelmiyordu ormanın bu kısmına.Burası ormanın kalbiydi adeta.Tek boynuzlu atlar koşuşturuyor,elflerin elleri arp tellerinde ustalıkla dolaşırken latif lisanlarıyla şiirler okuyorlardı.Ve bir gün kadim bir meşe ağacıağacı gülmeyi öğretti bana.Artık Hepsine gülümsüyordum.Burda hiçbir hiyerarşinin olmadığı gibi en ufak bir husumette yoktu.Öğrenmek değil anlamak önemliydi artık ve hissetmek .Konuşulmazdı laf ola beri gele söylemler.Yalnızca sanat vardı.Kahramanlıklar,büyük aşklar anlatılırdı geceler boyu.Hâlâ suskundum.Daha da yürüdüm.Üstüme yapışan yorgunluk ilk günden beri silinmemişti.Ruhum hala daha karanlıktı ve acı içimde gizli bir noktadan ruhumu esir alan karanlığa hükmediyordu.Yürüdükçe bana öğreten ağaçların sayısı artıyordu.Orman hep loştu.Ne geceleri çok kararıyor,ne de gün parıldıyordu.Yaşlılığım bitmişti.İnsanlar arasında "yaşlı" denilecek sınırı çoktan aşmıştım.Artık ağaçlar bana meyvelerini bile ikram ediyordu.Bense hala yürüyordum.Ve bir gün orman bitti.Vedalaşmalara yer vermeden engin denizleri buldum.ormanın sonunda çok büyük bir kayın ağacı vardı.Kimsenin kal demesini beklemezdim.Zaten kal deseler de kalmazdım.Engin denizlere kavuşmuştum.Amacı bu değil miydi yolculuğunun,ölümü aramıyor muydun?İşte ben.Ölüm benim dedi bir anda ağaç.Beklediğim kadar dramatik değildi."Sana gülmeyi öğreten meşe gibi,sana ormandaki ilk gecende birşeyler aşılayan o büyük çınar gibi,sana duygularını belleten bütün o ağaçlar gibi büyüğüm işte.Benim de güzel yapraklarım heybetli dallarım var.Ben sana pişmanlığı öğretmek.Denizlerde ormanda yürüdüğün gibi yürüyemezsin boğulursun.Syhrenlerin şarkıları,balık pullarındaki ışık oyunları cezbedicek seni,ama hep dengeli ol."dedi kadim ağaç ve ilerledim.Ölümü geçtim,üzerimdeki yorgnluk ruhumun karanlığıyla birlikte silinip gitti o anda ayaklarım ıslanmıştı.Kadim ağacın sesini duydum etraf hiç olmadığı kadar kararmıştı."Eğer iyi yüzersen elfler karşı kıyıda elleri arp tellerinde bekleyecekler seni,lakin engin denizlerde sözlerimden şaşarsan elflerin elleri ok yaylarında olacak"
Ağacın sözleri karanlıkta boğuklaşarak yok oldu soluk alamıyordum ve ışık geldi sonra.Ancak duyduğum sese bir anlam veremedim:
"Tebrikler nur topu gibi bir oğlunuz oldu"

[amnesia]

bu yarısmanın site yönetıınce yapılması hos olurdu katılanlar ıcın en guzel 4 u yöneticilerce secılıp anket olarak forum halkına sunulabilir mesela
güzel seyler cıkacagına emınım

[Nora]

Çok süper bir fikir. Katagorilere bile ayırabiliriz... Bunu bi görüşelim biz sevdim bu fikri

[delycochuk]

evet bende öle düşündüm ama açmamışlar ama onlar değerlendirebilirler ben çok isterdim doğrusu süper olurdu
mesela ön eleme 1 ay sürsün sona 4 tane seçilsin final olsun yarından itibaren başlasın ama öykülerin orjinal olmasına dikkat etmeliyiz

[amnesia]

güzel ama belli bir süre olsun sınavım var

[delycochuk]

evet süre koyucaz zaten bu arada en beğenilen öyküyü senaryolaştırırz ve ben kısa film çekerim belki oyuncularda burdan olur ne dersiniz

[Nora]

Admine ileticem arkadaşlar. Bişi düzenleriz artık

[delycochuk]

ooyy oy manyak olcak bu arada jüride bende olmalıyım nora mutlaka unutma tmm mı bende kısafilm yarışmalarına katılıcam(öyküyü senaryolaştırıcam)

[tugba]

yeni öyküme hani puan alla lalllaaa