| Hüzün Mevsimine Girdi Şehir!...
hiçbir kelime anlatmıyor, hüznün yüreklerdeki yerini, hiçbir yazıya sığmıyor hasretler...biliyorum, bu yazıya da sığmayacak çektiğim hasret, bu yazı da anlatmayacak yüreğimdeki boşluğu...
akşam ezanı yeni okunmaya başlandı, rüzgar esiyor, hüzüz bulutları sokakları kaplıyor... insan hemen anlıyor hasretin yürek burkan sızısını...
İstanbul; yine kopardın bir sevdiğimi benden.. hiç mi bitmeyecek yüreğimdeki ayrılık acısı!?...
hep bu kadar çok mu olacak gözlrimdeki hüzün bulutu ?...
İstanbul; ne denir şimdi bu yaptığına?....
destansı coğrafyanın güzel kızı, umarım mutluluk bırakmaz peşini...varacağın diyarlarda da ışısın gözlerin, çünkü oralar memleketin artık senin... İnsanın doğduğu yer değil, yaşadığı yerdir memleketi demişti bir film...
göçmen kuşlarla beraber gittin, onlarla beraber olsun geri dönüşün.. bekletme burada bekleyenlerini..
daha istanbuldasın biliyorum, bu satırlar yazılırken veda etmedn daha bu kente...
yüreğimi hasretin kaplıyor, bir yoldaşın vedasına tanık oluyor şehir...
hasretlerdir insanarı yaratan, insan; yüreğinde dost hasreti, gözlerinde özlem olduğu zaman insandır bilirim... bilirim de ama bu yaptığında kalleşlik be istanbul!...
bu kadar çabuk mu konur bir dostun yüreğine hasret?...
hüzün mevsimine girdi şehir, yapraklar düşmeye başladı teker teker... ayrı diyarlara gidiyor dostlar, gidenler değil, kalanlardır yalnız olanlar, çünkü kolay bulunmuyor dostluklar....
__________________
site ve msnden silme çalışmalarımız yeniden başlamıştır. listemde olmadığınızı görürseniz şaşırmayın, bana da soru sormayın. silmek isteyenlerde silsin beni.... | 
