Üyelik tarihi: 05 2008
Mesajlar: 574
|  Simyacı Balladı
(Bir dostumun imzasına ithafen kurgulanmıştır)
Latince okumalar ve tütsü dumanın,
5 titrek mumla,biraz civa buharı
Ve zamanın bekçileriyle;
Evrenin sahibi.
Rüzgarla konuştu,ağaçlarla...
Ve kokladı yıldızları.
Kolkolaydı;
Gecenin hükümdarıyla,
Işığın kudreti.
Ve sessizliğin asaleti,
Bastırırken kutsal sözleri;
Öğrendi,
Aslında her çocuk,
Rüzgara ve yıldızlara fısıldanarak;
Büyü yapıldığını bilirdi....
Demon çemberinde bir gün dönümü,
Ve aklın zinciri "Din"ler ile
Garip bir dilenci vardı,
Gecenin sonunda.
Düştü son kum tanesi sonra,
Işık parlarken,dağıldı gecenin yüzü.
Altıgen geometrisi ile tastamam
Bir felsefe taşı peydahlandı,
Magier'in ruhunda.
O taş ki bütün hataları kırıp,
Her kusuru saf altına çevirendi.
Ve borular çaldı, ve kapılar açıldı
Ve bir sürgün sonlanıp zaferle,
Ruhunda şehirler yağmalandı.
Oysa bütün çocuklar,
Bilirlerdi,
Rüzgara ve yıldızlara fısıldandığında,
Büyü yapıldığını...
Kırıldı gönye,kafatası kırıldı.
Çocuğun çığlığıyla,bir damla yarasa kanı.
Büyücünün hırsı,
Kralın buyruğu;
Birşeyler yapabilen,
Yalnızca çocuktu.
Bırakırdı sınırsızca doğaya kendini
Ve güvenirdi
Ve alamasa da isteğini,
Gücenmezdi,
Vazgeçmezdi asla...
Magier artık anlıyordu.
Lakin anlayıp kelimelere dökse bile
Anlatamayacağını da da anlıyordu.
Kelimelerin kifayetrsizliği,
Doğallıktan kopuşu lanetlemeye yetmezken;
Yükseliyordu yeni gün.
Ve günün doğduğu yerde,
Yeni buyruklar,yeni hırslar ve
Ölüm ve entrika ve zulüm ile
Tekrarlanıp duran ve bağlaçlarıydı;
Filizlenen....
Sahte bir edebiyatçı gülüşüyle,
Kini ve aşkı yazanların
Tutkulsrıyfı oysa,
Geceleri parlayıp,güneşle sönen.
Milliyetçilerle,çocukluk hırsızı
Ana-babalarındı sabahlar.
Ve para hırsıyla şehvetlenen;
Materyalist cambazlarla,
Kaotizm kurucusu,redd-i sezgici,
"Yeni bilim"cilerindi.
Toplum,din ve bilumum baskı ile,
Gölgelenen şahsi gerçekler
İçimizde soluyordu.
Artık ateşi ve ölümü görenlerdendi
Magier,
Kulaklarında eski bir ispanyol ezgisi,
Herşey ona tanıdık,
Ve herkes yabancıydı.
Ve hatırlayığ çocukluğunu,
Dedi;
"Bir zaman ben de muktedirdim,
Her çocuk gibi,
Rüzgar ve yıldızlara fısıldanıp,
Bilirdim büyüler yapmasını.
Lakin işledim cürmün en büyüğünü,
Çocukluğu terk ederek,kaçtım
Tüm insanlığın olandan.
Sezgilemekten korkar oldum
Zamanla.
Şükür ki,hatırlayabildim artık."
Ve yalnız bir maça papazıyla,
Kırılgan bir kupa ası.
Kaderin hükmü,gözlerden ırak ellerin
Attığı zarlardaydı.....
__________________ Görmeseniz asla anlayamazdınız.Görseniz,mutlu olurdunuz.Ama bilirdiniz,görmek yokoluşuna engel değildi,belki korkardınız o zaman,bir parçası bile ziyan olmasın diye ezber ederdiniz... |
