30-06-2008, 00:23
|
#1 |
Üyelik tarihi: 04 2008
Mesajlar: 73
| Ölüm Kapında Beklerken...
İster beklediğin ister beklemediğin bir anda gelsin ölüm pek fark etmiyor aslında;
Geçmişe son bir kez sarılıp geleceğe bakman gerekiyor çaresiz…
Kaybettiğinle yaptığın her şey, gittiğin her yer bir bir geçiyor gözlerinin önünden, artık onsuz yaşayacağın gerçeğini kabul etmen gerekiyor. Nasıl bilmiyorsun mümkünmü emin değilsin eskisi gibi olmayacak sanıyorsun hayat tatsız, tuzsuz geliyor nafile bir çaba gibi görünüyor yaşamak! Gelen giden bir süre eksik olmuyor evinden; günlük işler beklemiyor acının geçmesini, yemek yapman, ekmek alman gerekiyor ve sık sık ‘ Dostlar sağ olsun! Demen…ister istemez öfkeleniyorsun,, hiçbir şey olmamış gibi devam eden hayata …
İyi niyetli olduklarını bilsen de bitmesini istiyorsun. ‘Ölenle ölünmüyor! Hayat böyle gibi söylemlerin nedense…
Duymazlığa geliyor, beni rahat bırakın diye haykırıyorsun içinden, bırakında hissedeyim acımı, bırakında çekeyim. Yalnız kalıp doyasıya ağlamak istiyorsun, paralamak pahasına kendini.. ne fayda demeleri bir şey ifade etmiyor , çünkü bir tek sen yanıyorsun hiç sönmeyecek sandığın o insafsız ateşte.
Acıyı bildiğini sanırken yanıldığını anlıyorsun. Başa gelmeden anlaşılacak şey değilmiş sevdiğin birini sonsuza dek kaybetmek; sonra söz veriyorsun kendine ağlayana gül demeyeceğine dair. Herkes becerebildiği şekilde yüzleşmeli acısıyla…
İster dilsiz bir dağ gibi sessizce akıtsın gözyaşlarını,
ister teninden et kopmuş gibi feryat figan!
Gün geliyor, birer birer kesiyor ayaklarını hakini hatırını soranlar, ozaman anlıyorsun, varlığına kızdığın insanların yalnızlığı uzaklaştırdığını senden…
Bu kez daha acımasız gibi görünüyor gözüne ölüm, ağlayacak bir omuzdan dertleşecek bir yürekten yoksunluk oluyor. Sessizlikten yükselen dayanılmaz bir çığlık!
İçindeki yangın engelleyemiyor buz tutmasını ellerinin, nereye baksan bir hatıra görüyorsun ve henüz hiç biri gülümsetemiyor seni; bir daha gülebileceğine ihtimal vermiyorsun.
NASIL!!! Diye soruyorsun kendine, baş edebilmek mümkünmü bu yoksunluk duygusuyla?
Derdi verenin dermanı nerede? Ölüm bir yumrukta yere seriyor seni ve hayat saymaya başlıyor hiç vakit kaybetmeden; nakavt olup çekilecek misin ringden yoksa ayağa kalkıp devam mı edeceksin? Bu senin seçimin oluyor. Bir süre duymazlıktan gelsen de o sesi, yenilip yenilmediğine karar vermen gerekiyor, pelteye dönen bedenin yakılıp yıkılan yüreğinde kaldırmanı anlamsızlaşan hayata, anlam katmaya uğraşman. Giden çok şeyden mahrum kalırken gözünde; ölüm çok az şey bırakıyor kalana…
Bu garip çelişkiyi fark etmiyorsun bir süre. Yaşanacaklar değil, yaşamışlıklarla sürüp gidiyor hayat…
Hala sahip olduklarından ziyade bir daha sahip olamayacakların geliyor aklına…yaşamaktan daha kolay görünüyor ölmek! Aslında, artık olmayanla daha kolaydı, hayatı sevmek!...
Zaman durdu sanırken, değişiyor mevsimler bir gün küle dönüyor bitmez sandığın yangın, keder hüzne dönüşüyor. Hasret titretse de bazen, bir fotoğraf bir şarkıyla kavuşturulsa da küller, ağlattığı kadar gülümsetebiliyor da anılar…
Ve bir gün yaşanmışlara da şükredebiliyor insan. Bir parçan ölüyor belki olur olmaz bir anda, iliklerine kadar titriyor özlemle üşüyen ruhun; görebildiğin her baharda ağaçlara özenip çiçeğe duruyor bir yanın…Suçluluk duysan da bazen; onsuzda zevk almaktan yaşamak ayıp değil
ÖLÜM KAPINDA BEKLERKEN
Blackpearly
__________________ yanlış bir öyküdeyim beni yeniden yaz
Konu Kinyas tarafından (30-06-2008 Saat 20:41 ) değiştirilmiştir..
|
| |
30-06-2008, 00:42
|
#2 |
Üyelik tarihi: 04 2008
Mesajlar: 160
|
 ................ Çok hüzünlü...
Konu Kinyas tarafından (30-06-2008 Saat 20:41 ) değiştirilmiştir..
Sebep: Lütfen sadece ifadelerle mesaj yazmayalım...
|
| |
30-06-2008, 13:29
|
#3 |
Üyelik tarihi: 12 2006 Nerden: klan savaşlarında...:)
Mesajlar: 3.242
|
black guzel yazmıssın yalnızlık lazım arada...  ++
__________________ [Satılık Washburn XB 400 Bass Gitar!!!]...[Satılık marxtone Bateri!!!]...pm ile ulaşın... Tiyatro Sezonu Bitmiştir..Sıra Sınavlarda.. |
| |
30-06-2008, 13:44
|
#4 |
Üyelik tarihi: 03 2008
Mesajlar: 284
Karma gücü: 0   |
ölüm yaşamdan doğarken,
yaşam da ölümden doğar.
yaşamda da aynı güç var, ölümde de.
yokoluşumuz sonsuzlukta varolmak için.
varlığımızda ise şimdi koca bir yokluk
biz hem var hem de yokken,
ölüm mü bir yokoluş yoksa yaşam mı o zaman?
Ölümün adı ölüm iken, yaşam tam gerçek ölüm....... |
| |
30-06-2008, 17:31
|
#5 |
Üyelik tarihi: 04 2008
Mesajlar: 73
|
Alıntı: pithc´isimli üyeden Alıntı
black guzel yazmıssın yalnızlık lazım arada...  ++ | teşekkür ederim ama halenda sana kırgınm   |
| |
30-06-2008, 18:02
|
#6 |
Üyelik tarihi: 06 2008
Mesajlar: 28
Karma gücü: 1  |
harika bir yazı olmuş birkaç gün öncesine kadar aynı şeyleri hissediyordum ben de.. neyse ki artık böyle diilim ama ters etki yaptı çok mutluyum tekrar teşekkürler  |
| |
03-07-2008, 22:45
|
#7 |
Üyelik tarihi: 04 2008
Mesajlar: 73
|
beyendiğinize gerçekten sevindim... hepsi gerçek ve hepimizin ya yaşamış yada ki allah göstermesin yaşamak zorunda olduğumuz duygular....
ben de teşekkür ederimmm
--------------------
Binmediğim hiçbir otobüs
Beklemediğim hiçbir durak kalmadı bu şehirde...
Gittikçe azalıyor hayat!...
Neyi erken yaşadıysam...
Hep ona geç kalıyorum!!!
Sana göçüyorum her sonbahar...
Yolların çıkmıyor aşkıma!...
Unuttuğun yağmurların adı saklımda....
Seni içimden terk ediyorum!!!
Susmaktan yoruldum!!!
Kuşlar ve şarkılar bu şehri terk edeli beri...
Efkar demliyorum gözlerimde!....
Yaşlarımı yanağıma varmadan öldürüyorum!...
Tam sancağımdan yaralıyorum kendimi!...
Alnını yüreğime dayadığın güne bakıp...
Seni içimden terk ediyorum!!!
Ne unutacak kadar nefret ettin!...
Ne hatırlayacak kadar sevdin!...
Yıkık bir duvar kadar bile pişman değilsin biliyorum!...
Beni hep bulmamak için aradın!...
Yanılgımdın!
Yandığımdın!
Yangındın!
Sensizliğe yenilmek
Sana yenilmekten zor olsa da!...
Ardımda bir sürü belkiler bırakarak!...
Seni içimden terk ediyorum!!!
Şimdi
İçimizde öldürülecek bir anı bile bulamayan
İki yarım kaldık!...
Tamamlayamadık bizi!...
Elimden tutmadın yalnızlığımın...
Saçlarımı da uzaklarına gömdün...
İçimin mavisi senin okyanusundandı....
Al! Geri veriyorum!
Kilitleri hep yanlış kapılara vurdun!...
Devrilmiş vagonlara dönerken gözlerim
Sana bensizliği terk ediyorum!!!
"Yarime uzanmayan bütün dallarım kırılsın" demiştin...
Aşk içinde doğmuşsa nereye kaçabilirdi!!!
Ne tuhaf değil mi!?
İçimi acıtan da sendin...
Acımı dindirecek olan da...
Ya öldür beni dedim...
Ya da git benden!!!
İçi bulanık bir sevdanın ucunda seni kaybettim!!!
Aldırmadın aldırmalarıma...
Bir gecede yakıp yarini...
Şafaklara sattın ihanetini!...
Külüme basanlar bile utandı yaptığından!...
İşte soluk bir ömrün
Son nefesi!
Benden...
İçimden...
Terk ediyorum!!!
Konu blackpearly tarafından (03-07-2008 Saat 22:45 ) değiştirilmiştir..
Sebep: Ardarda Atılan Mesajlar Birleştirildi
|
| |
05-07-2008, 16:56
|
#8 |
Üyelik tarihi: 10 2006
Mesajlar: 971
|
ellerine sağlık kuzum güzel yazılar....
Binmediğim hiçbir otobüs
Beklemediğim hiçbir durak kalmadı bu şehirde...
Gittikçe azalıyor hayat!...
Neyi erken yaşadıysam...
Hep ona geç kalıyorum!!! 
__________________ "Dikkatli ol Francis! Homo sapien'i sakın küçümseme...." |
| |
05-07-2008, 16:59
|
#9 |
Üyelik tarihi: 04 2008
Mesajlar: 73
|
teşekkürler bebeğim
senin yazılarınıda dikkatle takip ediyorum...
kelime dağarcığın çok müthiş bu yolda devam etmen dileğimle  |
| |
05-07-2008, 17:00
|
#10 |
Üyelik tarihi: 10 2006
Mesajlar: 971
|
eywallah kuzum....  |
| |
Yetkileriniz
| You may not post new threads You may not post replies You may not post attachments You may not edit your posts HTML-KodlarıKapalı | | | Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 04:10 .
|