| Platonik Aşka
İnsanoğlu bu ya, sever.Kaptırıverir kendisini; alabildiğine mavi , su gibi kumları , berrak denizleri ve meltem esintili bir masal pilajında sanar artık kendisini
ve;
açar gönlünün mağbedini, en mahrem hislerini açar bu sevdiceğine.Artık O'na aittir herşeyi.
Gördüğü herşeyi , sanki O göstermiştir.
Bildiği herşeyi , sanki O öğretmiştir.
Yaptığı herşey O'nun sayesindedir.
Dünyaya geliş sebebi de O'dur.
Yaşamın kaynağıdır.
Acıyı , tatlıyı , duyguyu ve sevgiyi veren de O'dur.
Herşey O'dur
Aslında evren O'nun etrafında dönmektedir.
Nereye baksa O heo oradadır.
Düşünmek, O'nuysa anlamlıdır.
Bir çocuktur artık
Kötülüklerini görmez
Mutluluğu daimidir.
O; anneden daha ötedir.
Hayır aşk değil duyduğu!
O'na tapar.
Tanrı O'dur.
Meleklerse O'nun ailesi.
Karşılık beklemez hislerine.
Çünkü , O mutluysa mutludur.
O , mutsuzsa mutsuzdur.
Artık O'nunla güler ve O'nunla ağlar....
....vs.
O'nu bir başkasıyla görmek.....
.....Eğer O mutluysa , bulutlardadır mutluluktan.
İstediğiyse çok basit bir şey....
.....O'nun kendisine karşı , ne hissettiği.....
.......O'nun kendisini sevip sevmediği değildir umursadığı!
Sadece O'nun kensini sevebileceğine ne kadar çok alışırsa ve olmazsa eğer , bilir nasıl üzüleceğini de kendisine acır..... boynuzsuzgeyikler'den O'na ithafen
__________________ Dünyaya gelme sebebimi buldum!!! Hafiften çalan underground jazz ve benim dinlerken yudumladığım biramın yanında okuduğum kitap!!! |