| Yorumlarınıza ; Harflerin İsyanı...Sözcüklerin Haykırışı....
Bir sehir vardı karanlık,sessiz ve olabildigine gizemli; bir cocuk vardı
"karanlıgın esiri olmus",bu sehrin yolcusu ve olabildigine umutsuz....
Şehrin soğuklugunu hissedebilyiordu icinde ama gitmek istiyordu bir kere...Ruhunu
teslim etmeye hazırdı inandıklarının pesinde...
"Karanlık hisler" ruhunu istila etmisti ,damarlarında kan yerine "karanlık"
dolasıyordu artık....karanlıkla beslenip; onunla yatıp kalkıyordu...ve de bir defteri vardı saman kagıdından bozma;yazılarını yazdıgı...
Onu mutlu eden tek seydi bu o simsiyah ,umuttu dünyasında...
Cok soguk ellerim titriyor,yazmakta zorluk cekiyorum;gözlerimde yavastan sonmeye basladı ama canımı yakan baska seler var ;bni zorlayan;ruhumu daraltan birsey...Her an gögsümü yırtıp dısarı cıkacakmıs gibi..
Bu seyle nasıl baş edecegimi bilemiyorum sadece yazıyorum neden bilmiyorum ama bu acımı hafifletiyor.
Artık göle baktıgımda kendimi goremez oldum,gölgem bile bırakıp gtmisti bni..Neden?...bu kadar lanetlimiydim?
Ama hayır , bu olamaz ellerim kayboluyor nedir bu?gördügüm hallusilasyonlardan birine de bnzemiyor...İlk defa dua etmeye basladım lütfen gercek olmasın bu beni mahveder...^^bir daha yazamamak^^hayır..
Dizlerimin üstüne çöktüm havaya bakıyorum aglar bakıslarla...Alnıma düsen her yagmur damlası sanki defterime düsüyor...Mürekkep eriyip gdrken cümlelerimi de alıp gidiyor sahilden kumları tasıyan dalgalar gbi,,,
Ve ben kayalıkların üstündeyim , isyan ediyorum sonsuzluga ;tek varlgımıda alp gttigi icin.
^^Gunduzyuruyen^^
__________________ Bu ateş bebeğim 2mizide yakıcak...Daima benim olacaksın...Daima ve Asla...
Konu Geceyuruyen tarafından (26-04-2008 Saat 13:20 ) değiştirilmiştir..
| 
