Her Başlangıç İçinde Veda Sözcükleri Barındırır…
Canı sıkkın bulutların, havanın canı sıkkın…
Bugün Pazar;
İstanbul bütün kasvetiyle doldururken sokaklarını, yüreğim kanıyor benim. Ne olduğunu bildiğim, söylememek için çaba harcadığım bir acı var göğsümün sol yanında…
Yara!...
Sadece bıçakla açılmıyor demek ki…
Canım yanıyor;
Beynimde kelimeler birbirine girmiş, hangisi daha çok acıtıyorsa o dökülüyor dudaklarımdan. İçimde zerre kızgınlık yok, öfkeden değil bunlar, kırgınlıktan…
Yüreğimin bütün ağlamaları, gözlerimin kızarıklıkları, amansız, zamansız gelen yalnızlıktan…
Çıkartın artık maskelerinizi gördüm hepinizin yüzünü… Kandırmaya çalışmayın artık kendi yüreğinizi…
Verdiği sözü unutmamalı insan, kullandığı cümleleri iyi bilmeli. Yanlış söylemiş atalar ya da eksik; “söz uçar yazı kalır” diye…
Ya hafıza!...
Söylenen her şeyi unutmayan hafıza…
Dikkatli kurun artık kurduğunuz cümleleri, dudaklarınıza her geleni söylemeyin, her söylenene de inanmayın bundan sonra…
Canım yanıyor!...
Canımı acıttınız!...
“Maskesiz yaşanmalı” demiştim zamanın bir yerinde… Maskeler acıtıyor çünkü bütün kalpleri…
Çıkartın artık maskelerinizi…
Her taktığınızda yitiyor bir yanınız, her çıkarttığınızda takılı kalıyor hayalleriniz…
Çıkartın artık maskelerinizi; ben gördüm artık sizi, yüzünüzü, gözlerinizi, duygularınızı….
Her başlangıç içinde veda sözcükleri barındırır.
İstanbul kasvetli, ben; yeni bir başlangıcın arifesinde veda’lara hazırlıyorum kendimi…
İstanbul’a karanlık çöküyor, şehir bütün ihtişamı ile ay’ın hükmüne tanıklık etmeye başlıyor…
Karanlık!...
Maskeleri çıkartma, maskesiz gezme vakti….
Kimse görmez sizi ay’dan ve ben’den başka…
Kimse tanımaz sizi…
Söylemem kimseye yüzünüzün olmadığını… Gözlerinizin yerinde boş çukurların olduğunu… kalbinizin yerine kağıttan maketler koyduğunuzu…
Bugün Pazar…
İstanbul karanlıklar içinde, gökyüzü sıkıntılarda, bulutlar kasvet dağıtıyor yeryüzüne…
Akşam bulutları sararken bütün sokakları, karanlık aynı kasvetle karşılıyor kendine selam verenleri…
Bir veda anındayım şimdi, bir başlangıcın arifesinde….
İstanbul hazır, bulutlar hazır… Çıkartın sizde maskelerinizi, hazırlayın kendinizi gerçeklere…
Hoşçakalın….
Kim üzdü seni kardeş. Ne denir ,ne yapılır bilmiyorum ama gidilmez..onu biliyorum. O yüzden bencede otur oturduğun yerde
