Öncelikle başın sağolsun.. Ben babamı bundan 7 yıl önce kaybettim bunun nasıl bir duygu oldugunu bılıyorum oyle kı anneme destek olabılmek ıcın babamın olumunde bı kere bıle aglamadım hep ıcıme akıttım gözyaslarımı bunun agırlıgıda bambaska bır sey.. ınsanın ıcınde nasıl fırtınalar koptugunu ben cok ıyı bılıyorum...Bunları sana yazmamın sebebi acını kendimce paylaşmam ve bir nebze olsun yalnız olmadığını sana hissetirebilmek.. Hayatındaki değerli varlıklarını özellikle baba gibi özel bir insanı kaybetmenin açtığı derin yaraların kapanmasının ne kadar zor olduğunu kendimden biliyorum.. ancak ögrendıgım bır baska sey de halen yanımızda olan diğer insanların, sevenlerimizin sevdiklerimizin daha cok anlıyoruz değerini ve onlara sarıldıkça daha bir toprağa bağlanıyor köklerimiz...biraz uzattım sanırım söylemek istedğim şey şu ki yalnız değilsin , acını paylaşanlar var seni her ne kadar tanımıyor olsam da bilmeni isterim ki hislerini anlayabıldığım kadar yakınım sana.. Konuşmak , dertleşmek içini dökmek istersen ben her zaman seni dinleyebilirim , benım yanımda kımse yoktu ıcımı akıtabıleceğim.. bir nebze olsun yardımım olursa çok mutlu olurum.. kendine ıyı bak yuregını ferah tut.. emınım hakettığı yerdedır baban ve gonlundekı yerı kadar guzeldır gıttığı yer...Esen kal...
__________________
Biliyorum, haylaz bir çocuktur kalbim, laf dinlemez…Özlüyorum desem… Neyi_???? Özlemiyorum desem…Yalan…
Ben, ben olmayı beceremedim…
| 
Ne desek boş.. Allah rahmet eylesin. Ben de parapsikolog'la aynı fikirdeyim.
