Esneyen birini gördüğümüz zaman kendimizi esnemekten alıkoyamayız. Araştırmacılar, esnemeyle ilgili konuşmanın ya da bunu düşünmenin bile esnememizle sonuçlanabildiğini belirtiyorlar. Esnemenin “bulaşıcı”lığının nedeni ise hala tam olarak anlaşılmış değil. Aslında kimi bilim adamları esnemenin bulaşıcı olduğunu da kabul etmiyorlar. Buna sebep olarak kişinin, eğer isterse, esnemesini engelleyebileceğini, “bulaşıcı” olarak nitelendirilen bir şeyin ise kişi tarafından ne olursa olsun engellenemeyecek bir eylem olması gerektiğini söylüyorlar.
Maymunları gözlemleyen bazı araştırmacılar, bu hayvanların esnemeyi bir iletişim aracı olarak kullandıklarını görmüşler. Lider maymun değişiklik zamanı olduğunu bildirmek için esner, diğer maymunlar da onu takip edeceklerini bildirmek için esnerler. Bu hayvanlarda esnemek, grup davranışını eş zamanlı hale getirmeye yarar.
Esneme yorgunluk, açlık veya can sıkılması durumlarında ortaya çıkan istemsiz bir derin nefes alma koşuludur. Esnemenin bulaşıcı oluşu konusunda henüz kesin bir fikir birliğine varılamamıştır. Ancak psikolojik bir durum olduğu konusunda hemen tüm bilimadamları fikir birliği içerisindedir. Çünkü istemli olarak engellenebilir veya durdurulabilir. Öte yandan, vejetatif sinir sistemi etkisiyle ortaya çıkan bir hal olduğu için istemsiz bir davranış olarak kabul ediliyor. Beynimiz veya akciğerlerimiz fazladan oksijene ihtiyaç duyduğunda esnediğimiz konusundaki görüşler de oldukça yaygın. Ortalama bir esneme 6 saniye kadar sürer. İyi bir esneme için, yüz ve çene kaslarının gerilmesi ön koşuldur.
İnsanın dışında birçok hayvan grubunda da esneme görülür. Kuşlar, sürüngenler, memeliler ve hatta bazı balıklarda bile esneme davranışı gözlenir. Genel olarak gülme veya ağlama gibi, ruh halini dışarı yansıtan bir davranıştır.
