 Her şey virgülü kaybetmekle başladı
İnsanoğlu bir gün virgülü(,) kaybetti. o zaman zor cümlelerden korkar oldu ve basit ifadeler kullanmaya başladı. cümleleri basitleşince, fikirleri de basitleşti.bir başka gün ise ünlem işaretini(!) kaybetti. alçak bir sesle,ses tonunu değiştirmeden konuşmaya başladı.artık ne bir şeye kızıyor, ne de bir şeye seviniyordu. üstelik,hiçbir şey onda en küçük bir heyecan bile uyandırmıyordu. bir süre sonra insanoğlu,soru işaretini(?) kaybetti ve soru sormaz oldu. hiçbir şey ama hiçbir şey onu ilgilendirmiyordu. ne evren ne dünya ne de kendisi umrundaydı. birkaç yıl sonra iki nokta üst üste(: ) işaretini de kaybetti. bu yüzden davranış nedenlerini başkalarına açıklamaktan vazgeçti.ömrünün sonuna doğru elinde yalnız tırnak işareti('') kalmıştı. artık,kendine özgü bir tek düşüncesi yoktu,yalnızca başkalarının düşüncelerini aktarıyordu. son nokta'ya(.) geldiğinde,düşünceyi,okumayı unutmuş durumdaydı.
geldiğimiz durumu açıklıyor mu acaba?
__________________
Zaman Büyük Bir Öğretmendir... Ne Yazık ki Bütün Öğrencilerini Öldürür...
Konu Hedef tarafından (28-01-2007 Saat 01:34 ) değiştirilmiştir..
| 
ellerine saglık..
... carpe diem ...
"dün insanlara baktım kendi kirli camımdan terkedilmişler çoktan yaradan tarafından!!!"
