
insanların kullandıgını bıldıgımız halde arbalara bakıyoruz trafıkte...makınelerın dunyası gıbı yanı buyuk robotık böcekler
--------------------
bir kelimeyi süreklı tekrarladıgımızda,anlamını yitir sonra kelıme ıcındekı seslerın yerını karıstırırız ve baska bısey olur bırden..bu sessizlikten anladıgım hala tekrarlıyor olmamız...bir an ıcın bıle yabancılasmıyor mu elınız kendınıze?
eger öyleyse
hersey olması gerektıgı gıbı
ama elı kestıgımızde hala yerindeymiş hıssı ve hatta kesinin acısı da kalır ..o size ait olmaktan cıktıgında dahi bir ayrı bütün gibi ...ordadır ıste