Ahh leon,shape of my heart,leonun kapıyı açarak matilanın hayatına güneş gibi doğması....
Sonra,sonrası yok ki,herşey orada olup bitiyor zaten,herşeyi anlıyorsunuz zaten o sahnede,filmin kötü biteceğini,kötü adamın aslında ne kadar iyi olduğunu....
Sonra dikkatinizi leon'un süt içmesi çekiyor,filmde klasik müzik dinlenmesi seyircinin gözüne sokuluyor,insanın aklına ister istemez otomatik portakal geliyor...
Ne olursa olsun filmi izlerken ne kadar objektif olursanız olun duygusallaşıyorsunuz....
Kadınlar erkekleri güçsüz kılar demişti bir arkadaşım,leon bütün sorumsuzluğuyla yalnız ve ancak mutlu olmak istiyordu.
Tek dostu sorun çıkartmayan çiçeğiyken mutluydu belki de....
__________________ -Ona aklıma gelen sözleri söylüyorum.İsmim onun ağzından bir müzik gibi,karanlık bir tanrıya edilen bir dua gibi dökülüyor- -Ahh! İstanbul, hiç kimse kayan bir yıldıza aşık olmadı senin kadar- |