Öğrendim ki; kaldırımda kuzu kuzu gıderken durağına doğru , ehliyetsiz bir kazmanın teki öndeki aracı sollayacağım derken aynasıyla beyninin sol kısmını da götürebiliyormuş...Ensende keskin bir acıyla kapatıveriyormuşsun gözlerini...
Öğrendim ki; son anında elinden tutup çocukça da olsa ''korkma, yanındayım'' diyebilmek için ömründen kocaman bir parça feda edebilecek psikolojiye bürünebiliyormuşsun...
Öğrendim ki; o mavi gözlere donukluk yakışmamış....
Ve yeniden öğrendim ki; kaybetmek çok çok çok çok acı...
Lanet olsun... Tüm canavarlara lanet...
( Sen bana cevap vermesen de o soğuk taşta boylu boyunca yatarken, son bir HOŞÇAKAL diyebildim ya... En azından bunu yapabildim ya... Yok devamı..Lanet olsun ki yok...)
Öğrendim ki; sırf birilerine destek olabilmek için ayaktayım... Bana ihtiyaç olmadığını hissettiğim anda yere kapaklanacağım...
__________________ Ve sustum
Kara kalemler misali
Kara kara düşünceler sarar sarmalar
Farkındayım
Ve
Bu hiç bir şeyi değiştirmiyor
Karalamak olsa bile değiştirmiyor
Kimi zaman susmak lazım gelir insana
Ve sustum...