Kimi zaman kaybediyorum düşüncelerde kendimi,
Sokaklara atıyor beni, sürüklüyor...
Dur diyorum.. duymuyor.. yüzüme çarpıyor peşinden koşma hevesimi,
Yalnızlıktan korkmasam da aslında kaçmak istemiyorum, şaşırıyor kimi zaman kaçarken verdiğim işarete,
Önümde dağ oluyor okyanusa boyuyorum onu,
Tutmuyorum nefesimi pervasızca yüzerken,
Kıvrımlar, kıvrımlar, sımsıkı tutunuyorum ...
İnsaların bakışlarında ki yemi mutluluk olan kapanları aldırmamayı seçsemde, farkediyorum zaman zaman vücut maskeleri olduğunu,
Bencilce yaşanan mutluluk oyunları ise yasak duygular saçıyor dolunayın hırçınlığında,