UykusuzluÄŸun melankolisi
Çürümüş bir bedendeki beyinde hala var olabilen mutluluk kıwrımları gibi
Solucan kusmunda boÄŸulan bir mutluluk
Küçük ışıklar var bide içerde amansızca uçan
Yok hayır süzülen…
Yok olmaları için daha çok karanlık belkide
Daha çok yalan gerekli
Bir beyni öldürebilecek kadar şizofreni de yanında
Yavaşça uyanış ve yok oldunun bilincine varma
SarhoÅŸ gibi dolaÅŸan bir ruh
Asla bütünleşemeyen br bedende hapsolan…
Ölüme olan arzu belkide özlem
Ait olunan yere özlem
Yeniden doÄŸuÅŸ ve sonra da yok oluÅŸ
Uzaklaşan anka çığlığı
Onunda küllerinde yok olma zamanı geldi
Tıpkı insanlar gibi
Kendi içindeki karanlığa bak
Ne kadarda kadifemsi
Çok koyu ve derin
Ona bak ve kaybol derinliÄŸinde
Uçsuz bucaksız sonsuzlukta tek başına
Ağla… Ağla taki ölene kadar…
Yeni bir dünya yada düzen var et içinde
Küçük ışıklarınla
Anlam arama
Bulman mümkün olmicak çünkü
Ve hayallerinle yaÅŸa
Yaşa ki görme gerçekte sana çektirilen acıyı
Hasta bir beden gibi
Kus ruhunda biriken yaraların iltihabını
Ve onları yemeye gelen iğrenç böcekler
Her zaman senin karanlının çewresinde beslenmek için olucaklar
Ez onları yok et var olmalarına gerek yok
Sadece kendi kanınla beslenki zehirlenme artık
Damarlarından em hadi
Bugünlük yemeğini…
Başkası paylaşamaz bu hayatı
Bu yanlızlığı
Bu laneti
Yok olmuÅŸluÄŸu
Herkesin ölümü kendine
Herkes sadece kendisi için ölür
Karanlında bir kişi barınabilirsin
Paylaştın an karanlık olmaktan çıkar
Kabusa döner
O zaman lanet böcekler seni yer!
Koru kendini dierlerinden
Kendilerine insan dien zombilerden
Ölmen kimsenin umrunda değil
O yüzden acımazlar acımadılarda
Şimdiye dek…
Yaralarını sar
Hadi dene
Beyaz sargı bezleri kollarındaki kesikleri örtmeye yetti mi?
Ruhuna ne kaldı peki?
Yapamazsın
Yetmez asla
Sadece sen varsın
Engin siyahlarda
Yok olan çürüyen bir beden
Kendi kanınla beslen
Damarlarını tekrar tekrar deş
Beynindeki solucan kıwrımları arasında gezen
Mutluluk taneciklerini yok et
Mutlu olmak zor ve gereksiz
Ama mutsuz olmak çok kolay
Ve basit
Hem o zaman kimse sebepsiz mutlulunu yok etmek için uğraşmaz
Mutsuz ol
Sallan ve dewril
SarhoÅŸ bir ruh gibi
Tenin ölü beyazı elbisen kadife siyahı
Ayın karanlık bir gecede parlaması gibi
Ve eldivenlerin saklıyor kollarındaki kesikleri
Gözlerden…
Ama senin kırık dökük dünyandaki insanlar biliyor
Senin suçunu…
Saklayamazsın kaçamazsın
Kendi dünyanın kurallarını çiğneme
Hadi beslenme vakti
Sıyır eldivenini kes damarlarını tekrar
İçmeye başla kendi kanını
BaÅŸka birÅŸeyle beslenme zehirler seni
Bu sahte dünyanın yalanları…
Kronik şizofren gecenin karanlında parlayan ay gibisin
Bu gece…
Tek başına gene
Gizlice belkide korkarak
Yanlızlından…
Yalanlarından ve saçmalıklarından
Kurtulmak mı istiyorsun yarattın yalanlar aleminden
Küçük oyuncak tawşanı al ve kafasını parçala
Hahaha…
İşte sen busun…
Küçük bir kaçık
Kurtulamazsın değişemezsin
Beyninde yarattın kanlı ölümleri neyle temizlicen?
Sölesene düşlerinde yaşayan kim kaldı
Herkesi herÅŸei katlettin sen
Gecenin melankolisinde sarhoÅŸ bir ruhsun sadece
Kanıyla beslenen bir şizofren
Ölmeyi bile beceremeyen
Yıllarca çürüyerek yaşamaya dewam eden
Asla özgürlüğü tadamayacaksın
Kendi dünyana hapsolan bir zawallısın
Melekler seni terk etti
Ve tanrı unuttu
Sen bir hatasın tanrının lanet bir hatası
Asla var olmaman gerekirdi
Bak şimdi görüyormusun onları
Neler yaptın
Gene hepsini yok ettin
Dokundun herşey senin gibi çürüyor ve ölüyor
Sen güzelim partiyi yok ettin
Kendi küçük dünyandaki basit bir hayatı
Kurallarıyla oynamak zor değilmi senin için
Ve şimdi yalnız kaldın gene
Hadi ağla… ölene kadar ağla
Gözyaşların bedenini boğana kadar ağla…
LeÅŸ kokuna gelen sinekler
Ay gibi parlayan tenini yok ederken
Sana bakanlar ne kadarda genç ve güzeldi diecekler
Ama senin beyninde yarattın lanetli hayatı asla bilemeden
Senin bir kazayla düşüp öldünü sancaklar
Asla inanmicaklar zombilerle dolu düşlerinde kanınla beslendine
Ve kendini çatıdan aşağıya bıraktına
Onlar sadece ayın gecede parlaması gibi kadife siyahı elbisenin
İçinde parlayan tenin güzelline hayran olucaklar…
Ve sonra unutulup gidicen
Küçük kronik şizofren…
Karanlında ebediyen çürücen…
Melankolik bir gece ha?
