JUKEBOX | CHAT | GNOXIS MESSENGER
BLOG   YENİ BLOG YAZ   BLOGLARI DÜZENLE  
 
RSS
Sıfırdan Başlamak
Tarih: 13/10/2008 21:57:12 Yazar: karkanya

 

En baştan ve sadece sıfırdan başlamak

Ne kadar mümkün olabilir?

Yalnızlığı imha etmek imkânlı kılınabilir mi?

Sadece sen olabilir misin?

Kimseye acı vermeden yaşayabilir misin?

Sessizce melekleri koruyabilir misin?

Verdin onca acı ne olacak

Yeni baştan başlamayı hak eder mi herkes

Yeni bir hayat herkes için midir?

Ölüm sadece adil olan bir son mudur?

Sadece düşünüyorum gözlerimi kapatıp

Bileklerimden akan kanı hayal ediyorum

Bu bana kalbimden akan kandan daha çok acı verebilir mi?

Bu mümkün müdür

Ölüm ve yaşam arasındaki kısa süreli mola ne kadar dinlendiricidir?

Yeni bir nesil ve yeni bir dünya var olabilir mi?

Sadece insan olmak bize fark katar

Bu fark ölüme meydan okumaya yeter mi?

Sadece kanımı izlemeyi seviyorum ben

Pıt pıt terk ediyor damarlarımı karanlık odanın zeminine damlıyor

Hayallerim de aklımı terk ediyor aynı hızla

Zaten hatıralar hepsinden önce gitmişti ya

Artık düşünmek ya da hatırlamak değersiz sanırım

Bütün bunlar ölmek için değil sakın yanlış anlama

Sadece yeni bir başlangıcı hak etmek için

Karanlık ve pusun sonunda bir çıkış olmalı

Zorunda

DeÄŸil mi?

Bilmiyorum ki ama öğrenmeliyim

Hayatı ve yaşamayı öğrendim ya şimdi sıra ölümde

Ölmeyi öğrenmeliyim

Defalarca ölebilmeliyim

Her seferinde yeni bir başlangıç için tekrar ve tekrar

Yorgun bedenimi duvara yasladım

Artık biliyorum çok kan kaybettim

Az kaldı hedefime

Sadece biraz daha

Ölümden korkmalı mıyım?

Azrail mi gelecek beni almaya

Bir tünele mi dalacağım tek başıma

Peki nasıl geri döneceğim?

İzin verirler mi geri dönmeme

Birileri var mıdır ki orda

Off başım ağrıdı düşüncelerimden

Daha hızlı hadi

Tansiyonum düşmeye başladı

Kulaklarım uğulduyor artık

Yavaşça gözlerim kapanıyor

Son ana kadar ayık kalmak istiyorum

Son düşünceye kadar berrak bir bilinçle olmak istiyorum

Dayanamıyorum gözlerim kapanıyor

Sessizlik var artık

UÄŸultu bitti

Tünelde değilim ve beni almaya kimse gelmedi

Başaramadım mı ölmeyi?

Ayağa kalkmalıyım

Nerdeyim peki ben

Hala aynı odadayım

Kanım yerde duruyor

Arkamı dönüyorum

Yavaşça kafamın aşağıya düşüşünü izliyorum

Ölümümü izliyorum dikkatle

Kanım ayaklarıma kadar ulaşmış

Eğildim yavaşça

Kendimi alnımdan öptüm usulca

Başarmışım işte

Ve arkamı dönüp gidiyorum kapıdan

Kanatlarımı açarak…






Toplam 3 yorumdan, 1 - 3 arası gösteriliyor.

15/10/2008 21:53:33
teşekkürler beğenmenize sewindim:)


15/10/2008 21:50:37
Hayatı ve yaşamayı öğrendim ya şimdi sıra ölümde

Ölmeyi öğrenmeliyim

Defalarca ölebilmeliyim

Her seferinde yeni bir başlangıç için tekrar ve tekrar

Yorgun bedenimi duvara yasladım

Artık biliyorum çok kan kaybettim



Güzeldi..


15/10/2008 01:03:20
yasamadan yasatmak boyle bısey galıba . . .




Gnoxis.com