dünyam gittikçe küçülüyor, ölüme kucak açık azrailime merhaba deme hevesim depreşiyor bugünlerde.dört duvar arasında anılarımla birlikte yaşıyorumsonsuz ve dipsiz bir karanlığın, boşluğun içinde. her yanımı ümitsizlik, çaresizlik, pişmanlık ve yalnızlık yüklü bulutlar sardı. sanki üstüme üstüme geliyorlar beni boğmak için. bugüne kadar neredeyse hiç aklıma gelmeyen hatta çok kereler inanamadığımı söylediğim tanrı bile beni unuttu bu dört duvar arasında, beni yalnız bıraktı. dünyam her an biraz daha küçülüyor. akıp giden hayatın içinde kendi yarattığım bu fantastik dünya artık bana dar gelir oldu. ne yapsam ne etsem olmuyor. yarattığım bu sahte dünyadan gerçek dünyaya, gerçek hayata dönemiyorum. kurduğum sonsuz hayyaller içinde kaybolup gideceğim. korkuyorum, çünkü o günleri görüp göremeyeceğime dair ciddi endişelerim var. etrafımı saran o sonsuz, dipsiz karanlık her an, an be an daha da büyüyor.. üstüme üstüme geliyor. sonunda o karanlıkta kaybolacağım. bedenim toprağa ruhum ise kayıplara karışacak. elbet arkamdan gözyaşı dökenler olacak, elbet yasım tutlacak.. ama nereye kadar? üç beş gün sonra her fani gibi bedenim toprağa, anılar maziye karışacak ve ben unutulup gideceğim. önce kimse inanamayacak öldüğüme, herkes şaşıracak ve belki git işine diyecekler haberimi verenlere. ama intihar ettiğim kesinleşince, o acı haber duyulunca herkes büyük bir şok yaşayacak. kimse bu mektubu ciddiye almayacak ben ölmeden önce ama öldükten sonra herkes "meğer ciddiymiş, doğru söylemiş" diyecek. zaten hayatım boyunca imseye hiçbir yalan söylemediğimi belki de kimse düşünmeyecek.
önce hoca efendi cesedimi yıkayacak ki yıllarca girmediğim, başımı çevirip bakmadığım camiye bu şekilde sokabilecekler ben anca. ama o cesedi annem bile tanıyamayacak. intiharım öyle sükseli olacak ki yıllarca ders kitaplarında anlatılacak, dillerden dillere dolaşacak. herşeyin ötesinde, kayıp ruhum hep insanların içinde dolaşacak, ama kimse bunu anlamayacak..
hani kötü olan çekici gelir ya insana, cennet ve cehennem gerçek olsaydı şayet benim yerim keinlikle cehennem olurdu. kimse alınmasın, kimse gücenmesin, üzülmesin.. ölümümden hiçkimse sorumlu değildir.. tüm gerçekliğimle sahta bir dünyada yaşadım ve o sahte dünyadan çıkmanın tek yolunu ölümde aradım. artık o sahte dünya yok ama ne yazıkki be de yokum. gelip geçici bedenim artık toprak, ruhumsa aranızda..
merhaba asıl gerçek dünya.
Anahtar Kelimeler: Intihar Gothic ölüm Mektup
tabiiii yapacak daha iyi biriÅŸin yoksa.