Bakışları adete ruhunu pençeliyordu.Islak bakışları ruhunu her bakışta yeniden yıkıyordu.saçlarını okşadı,tenine dokandı buz gibiydi... Ona dokundukça üşüyord... seviyordu...Zaman ayrılık zamanıydı vedalaşma vakti gelmişti.Egildi son kez sevdigini öpüp o ıslak mahsum,sevgi dou gözlerine bakıp yavaşça elleriyle kapattı sevdiğinin gözerini.Çok sevmişti sonsuza kadar da sevecekti.Ellerini tuttu agladı...Yavaşça ayağa kalkıp tabutun kapagını kapadı.Şimdi sevdiginin küllerini o sevdikleri denize dökeceklerdi.Gözleri yaşardı.Ufukta sevdiğinin gözlerini gördü.Ağladı hiç ağlamadığı kadar ağladı...