sessiz bir gecenin ve sönmek üzere olan bir ateşin,küllerinin içinden sesleniyorum sana
sonbahar’ın esintisini omuzuma aldım dudaklarımda eski bir şarkı,sen bilirsin..
ne hala var olan bir aşktır anımsatan gidişini ne de yılların verdiği bir suskunluk bu gece özlemlerim had safhada bir saat için bile olsa gel,yeter bana

düşünüyorum da hala kırgınım,beni öksüz bir sevdalı gibi ortada bırakışına söz vermiştin
yüreğim yüreğindir demiştin gitmemeliydin hayatımın en deli zamanlarıydı gülüşlerin bedenimden akardı 25 yaşım çıldırmıştı..kelimeler kısalırdı gözlerinde,sen virgüllerle uzatırdın nasıl bir mucizeydi seni karşıma çıkaran hangi akla hizmet gitmiştim istanbul’a
ve nerdeyse eziyordun beni,taksim’in tam ortasında fırlatılan kızgın bir bakıştı özürlerin ağzında tıkandı 25 yaşım çıldırmıştı..

buruk
ve yarım kalmış bir gülümseyiş oturuyor şimdi dudaklarıma ikimiz için ne güzel bir andı gecelerin en güzeliydi hatta çıka gelmiştim istanbul’dan,ellerimde en sevdiğin papatyalar
gelmiştim işte sarılmıştın kocaman sevinmiştim derinden kollarımdan tutup götürmüştün,
ben, nereye bile diyemeden ellerim direksiyondaydı başın omuzunda yüreğim sanki çıkacaktı seninle olmak hayattı 25 yaşım çıldırmıştı..

Anahtar Kelimeler: Duygu özlem