Tüm açıklamalarımıza karşın, en tehlikesiz yolu izleyeceğimize inanamıyorlardı. Onlara göre mutluluk, karada yaşamaktı. Oysa biz, küçük bir tekneyle okyanusta dolaşmayı yeğliyorduk. Bu tür düşünce tarzını da bana yüklüyorlardı. Kendi düşüncelerinin de benimkinden farksız olduğunu hesaba katmadan, başkalarının mutluluğunu kendi istekleri, eğilimleri ve kişisel yönsemeleriyle düzenlemeyi istiyorlardı. Bu düşünce, temelden yanlış ve ben de bunu onlara söylemeye çekiniyorum. Ama beni dinlemek istemiyorlar ve deli sanıyorlar beni. Buna karşılık ben de onlara biraz hoşgörüsüz davranıyorum. Düşünceme göre bizler, bizim düşüncelerimize karşı olan yargılara inanmamaya zorlanmışızdır, her zaman.