Konu: Bir melez varlık doğurdum

öncelikle şunun altını yaşadığım olayı anlatmadan önce çizmek istiyorum.gayet sağlıklı biriyim ve beyin nükleik asitlerim,hormonal durumum gayet yerinde olan biriyim.bundan 3ay önce bana ufo deseydiniz urafe yada cok zor bir ihtimal der gülerdim hiç ilgimi çekmeyen bir konuydu su anda ilgimi cekiyormu hayır sadece içimi derin acıtıyor.o yüzden unutmaya çalışıyorum.biraz sonra anlatıcaklarıma inanmayabilirsiniz ama bu umrumda olmayacaktır anlatıyorum eğer biri de benim gibi bunu deneyimlediyse yalnız diil ve eğer birilerinin empati kurup onu anlamasını bekliyorsa üzgünüm ki bu olmayacak.....

bir gece uykuya daldığımda kendimi tekerlekli sandalyede oturuyo buldum.yanımda sözde benim ebeveynlerimi olduğunu iddaa eden iki kişi duruyordu biri erkek ve biri kadındı.ben ilk başta biraz uyuşuk gibiydim etrafımı algılamaya calışıyordum orası hastane gibiydi saydam acık yesıl bölmelerle oda oda gibi görünüyordu.yerler taştan döşenmiş gibiydi ama daha farklı yapısı vardı bunu tam kelimeye dökmem mümkün diil saydam yeşil bölmeler dediğim şeyler ışıklandırmayıda yapıyordu floresansa benzeyiyorlardı ama dediğim gibi gördüğüm yeri size tam anlatabilmem mümkün diil cünkü cok farklı yapılar.ben nerdeyim diyip kalkmaya calıştım ama vucuduma mudahale tam edemiyordum uyuşuk gibiydim bilincim kendimi bir bıraksam gidecekmiş gibi bana baskı yapıyordu uyumamalıydım uyanık kalmalıydım sadece bunu biliyordum o zaman bu bir rüya olamazdı.bilincimin o an acıldıgını hissettim kendimi ben kontrol etmeye başlamıştım tekrardan kalkmayı denedim ebeveynlerim o sırada bana mudahale ettiler ve omzumu tutup beni oturtmaya calıştılar kalkıcam dedim bana tatlım kalkmamalısın bu dogru diil dediler.bende bana ne oldu dedim onlarda kötü birşey yok korkma biz senin annen ve babanız yanındayız sana hiç bişey olmayacak rahat ol ve kendini onlara bırak dediler.içim kararmaya başladı çok endişelenmeye başladım hatta korkuyordum bile bunları o kadar net hissediyordumki rüya olsa şimdi yatağımdan fırlayıp üzerimden terler fışkırtıyo olurdum belki ağlardım bile o acıyla.o sırada hemşire gibi bişi geldi yanımıza başında başlık vardı ama bu başlık ta saydam yeşil rengindeydi.bileklerimi bağladı ben neye euradığımı şaşırmış bir halde neler oluyor neden beni bağlıyorsun dedim bana ilaç verilceni söyledi ben cırpınmaya başladım ama bağlıydım ve bacaklarımın arasında bir acı hissettim ama ne olduğunu görememiştim sonra ben cok rahatladım sanki bir nevi bana narkoz verilmişti beni götürmeye başladı o hemşire kadın ben hiçbişeye tepki vermiyordum o saatten sonra bana herşey yapılabilirdi ve ben herşeye izin verebilirdim.
beni oraya nasıl getirdiler bilmiyorum şuurum kapanmış o sıra kendimi bir metal yatakta buldum metal gibi sert diildi daha rahattı canımı acıtmıyordu kaymıyordum ama metal rengindeydi öyle hatırlıyorum.dümdüzdü yatırıldıgım şey.bacaklarım acık ve bükülmüştü.benim canım acıyordu dehşet şekilde acı cekiyordum sanırım o acıdan dolayı kendime gelmiştim bana napıyorsunuz siz diye bağırmaya başladım ve ağlıyordum sakin ol sakin ol herkes bunu diyordu ben cığlık atıyordum biri halime acımış olacakki artık bu kadar korkma sadece dogum yapıyorsun izin ver sunu alalım dedi ben şoka girdim resmen sadece birbirimize bakıyorduk cocukmu dogummu hamilelik mi ama benim karnım şişmediki ben hamile olamam imkanı yok tamam belki kalmışımdır ama en azından 9 aylık hamile olsam bilirdim kafamdan bunlar gecti o an ve benle o sadece birbirimize bakıyorduk ve oda bana cevaplar verdi kafamın içinde nasıl oluyordu konuşabiliyordu ben nasıl oluyorduda onun kafasındakileri duyabiliyordum biz gerçektende iletişimdeydik inanılmaz birşeydi bu bana cevaplar verdi ben hamileymişim ve zaten 9 ay değilmiş 3 bucuk aylık hamileymişim o yuzden karnım oyle şişmemiş sadece cok dikkatli bakarsam biraz daha genişlemiş oldugumu görebilirmişim dogru söylüyordu son dönemlerde biraz karnımda genişlik olmuştu bende midemde bir hastalık oldugunu düşünmüştüm sonra ben ona ama eger onu 3 bucuk aylıkken alırsanız o yaşamazki ölür bırakın almayın ozaman 9 ay sonra dogurayım onu dedim.vermek istemedim ağlamaya başladım oda bana hayır biz onu şimdi alırsak o ölmeyecek bizim için yeteri kadar büyüdü o dedi.burda herşey daha farklı dedi.ve bende istemesemde yapabilceğim birşey olmadıgını anlayarak kendimi onlara teslim ettim ve doğumun olmasına izin vererek kendimi rahat bıraktım beni sımsıkı tuttu hepsi biri benim bacaklarımın arasında duruyordu elleriyle birşey yaptı sanırım içime vakum gibi bişey soktu onu anlatamıcam cunku canımın acısıyla allak bullak olmuştum oyle bir acıyla gerindimki içimden bişiler söküldü resmen sonra ama her şey bitti içimden birşey çekilmişti sanki yıkanmıştı içim yerlerde kan vardı görüyordum kan akıyordu sarı bir sıvı vardı etrafta kanımla karışmış akıyordu temizliyorlardı yerleri ama ben tükenmiştim yine sanki yine kapanıyordu bilincim kendime geldiğimde hııı diye yerimden fırladım ve yattıgım yataktan dogruldum bebeğim dedim bebeğim nerdeeee sakin ol dediler bebeğin yanında kafamı saga cevirdim evet bebeğim cam bir küvetin içindeydi o kadar tatlıydıki anlatamam kız kucagına aldı ve bana uzattı cok heyecanlıydım korku sevinç şaşkınlık sevgi neler hissediyordum ve kucagıma aldım yüzüne baktım ve dünyanın en güzel varlıgı kucagımda duruyordu ve benim bir parçamdı o.o an onu içime sokmak istedim seviyordum onu gülüyordu bana sonra oturdum yatakta belimi arkama yasladım bacaklarımın arasına koydum onu sonra etrafıma baktım oda gibi bir yerdeydim ben gercekten yatak gibi birşeydeydim beyazdı üzerimde kıyafetler vardı üstümü değiştirmişler beni giydirmişlerdi ozaman farkettim demekki ben bayılmıştım o sıra buraya gelirken bu bir rüya olsaydı gözlerimi kapatmam mümkün olmazdı rüyada eğer gözünüzü kapatırsanız hemen uyanırsınız demekki bu ruya diildi cunku toplam ben 2 kere bayılmıştım.sonra bilincimin yerinde oldugunu farkettim süperdi bu işte.ozaman ben nerdeydim bunlar kimdi ve 3,5 aylık benden alınan bir bebk nasıl oluyorda bana getiriliyordu ve ben onu sevebiliyordum bebeğime bakmaya başladım bembeyazdı iri gözleri vardı aa sacları vardı sacmı ama bu kadar kucuk bebekte sac olurmuydu kollarını oaynatıyordu gülümsüyordu bende onunla hem bir taraftan oynayıp hemde bunları düşünüyordum bu nasıl bir bebekti kulaklarıda sivriydi şakamıydı bu burnuda hafif uzun gibiydi hayır belkide bu benim bebeğim değildi uzaklaşmaya başladım o sırada dogruluyordum bana anne dedi o bebek ne dedim anne dedi tekrar hadi canım bide üstüne üstlük konuşuyordu sen konuşuyorsun ama nasıl dedim.sen yeni doğmadınmı. evet dedi bebek ben yeni dogdum ama ben senden biraz daha farklıyım cabuk büyüyorum ve konuşmayı biliyorum anlıyabiliyorum telepati kurabiliyorum dedi.nasıl yani ya bunları diyebiliyomuydu yapabiliyomuydu hakkaten şoklardaydım.sen bunları nasıl biliyorsun bakalım dedim bu imkansız oda bana ben çünkü özel bir bebeğim ben bir melezim dedi ben tam dedimki senin kulakların ve burnunda değişik o sırada araya birileri girdi ne kadar cabuk beliriyorlardı birdenbire anlamıyordum bana bir kagıt verdiler bu bebeğimin kimliğiymiş orda adı yazıyordu cokuzun bir ad anlamı bile yok o ismi kim koymuştuki babası kimdi onun aşağıda yemem gereken bir çok sey yazıyordu ama onlar farklı bir listeydi mesele bizde 100 gr karnıbahar ye yazar onlarda %30 sodyum yazıyordu gibi düşünün.bende listeyi sordum bu neki ben anlamadım dedim %tavuk yemelisin demek istiyor orda o yazan şey tavugun içinde bulunur dedi.o sırada sağlık danışmanımın bana tavuğu bir süreliğine yasakladığını hatırladım bir ilac kullanıyordum ve o ilac bitene kadar tavuk bira gibi içinde östrojen ve maya bulunduran şeyler yemiyip içmicektim çünkü o ilaçtan aldığım bir takım şeyler bunları yersem bende ödem yapıcaktı ve kilo almış gibi görünecektim o nedenle verilen kısa süreliğine bir karardı.bende hayır ben tavuk yiyemem su aralar bana yasak doktorum yasaklamıştı dedim hayır yemelisin en azından birazcık dediler evet zaten doktorumda bana nadiren organik olması şartıyla tavuk yememin zararlı olmyacağını hatta bazen yemem gerektiğini sölemişti.ok sorun yoktu peki dedim ben cocuğumu emzirmicekmiyim dedim o sıra evet dediler tanrım ne kadar da coklardı etrafımda cocugumu hızla bana yaklaştırdılar gögsüme yaklaştırdım emzirdiğimi hatırlıyorum sonra cekmiştim onu yüzünü gördüm değişmişti insana benziyordu bu sefer sanırım değiştirmişlerdi ama o sırada zaten ben bayılmak üzereydim yine aynısı oluyordu nefesim kesilcekmiş gibi hissediyordum kayboluyordum resmen ve yine kendime geldim uzay gemisindeydim ne nasıl yani ben uzay gemisindemiydim ne yani ordaki herkes bir uzaylımıydı o zaman o cocuk yeşil olmamalımıydı ama onlar insana benziyodu sadece kulakları uzundu gözleri daha iriydi bazılarının ben yerimde oturdugum koltuktan kalktım yürümeye başladım uzay gemisinin camından gezegenlere bakıyordum ne kadar cok tuş vardı böyle ve bu cam okadar büyüktüki ben koskocaman ucan bişeyin içindeydim.inanılamaz dı ya ama sakindim artık bünyem alışmıştı sürprizlere zaten ilginç şeyler olmuştu birde uzay gemisindeymişim hepsi bu nolacakki birazdan yine bayılırdım nasıl olsa karşımda biri duruyordu esmer gayet insana yani bana benzeyen bir esmer adam kulaklarına baktım hemen evet uzundu demekki yine bilincim acık ve yine rüyada diildim kendimi her ayıldıgımda dogruluyordum kendimi kontrol ederek burada neler oluyor bu uzay gemisimi dedim karşımdaki evet dedi peki sen kimsin dedim ben bişeyim bu gemide dedi ama hatırlayamıyorum orayı yabancı bir kelimeydi peki melezmisin dedim evet dedi bize cok benziyorsunuz sadece kulaklarınız sivri dedim evet ama biz sizden biraz daha üstünüz daha akıllıyız daha pratiğiz ve bilincimiz sizden cok daha fazla acık farklıyız ama bir taraftan cok benziyoruz diğerleri gibi diiliz biz dedi.o sırada ona karşı sempati duydum içim yumuşamıştı sanırım bu zaman dilimine kadar 2 kişiyi benimsedim bir bebeğim olduğunu iddaa ettikleri o bebek biride bu adam ( kulakların cokta kötü görünmüyor diyerek ona karşı sempatik bir davranış sergilemek istedim ve gülümsedim oda bana teşekkür etti ve ne de olsa bizi dünyaya getiren sizlersiniz bizi siz taşıyorsunuz dedi o anda anlamıştım herşeyi bizden yapıyorlardı bu melez ırkı.peki ya diğerleri dedim buna sebep olanlar kimlerdi onlar uzaylılardı lanet olsun gerçekten vardı peki amaçları neydi bu melez adam adını hatırlayamıyorum bana kısaca sanki bunu anlatmak için görevlendirilmiş sanki bir askerdi o.ellerini arkada birleştirdi ve bana kısaca uzaylıları melez bir ırk oluşturduklarını yıllardan beride bunun için biz kadın insanları taşıyıcı olarak kullandıklarını bunun için özel genleri seçtiklerini bunun için benimde onlar tarafından uygun bulunduğumu o nedenle şu anda bu bilgi paylaşımını benimle yaptığını ve gerekli zaman geldiğinde bunu dahada iyi anlıyacağımı söyledi ve dedi bana camı göstererek ve oda benimle birlikte cama döndü bir kac adım daha öne adım attım evet bu muhteşemdi gördüğüm şey cok güzeldi bu dünya dedi senin dünyan sen sadece bu kadarını bilebilirsin ama bak bu dünyanın dışında o kadar cok gezegen ve yaşam varki burası sonsuzluk dedi ve biz istesek dünyayı tek seferde yok edebiliriz gök taşı diye bildiğiniz şey ne biliyomusun dedi onu istesek size doğru fırlatabilir ve yok edebiliriz o bizim size silahımız dedi ve tuşa bastı o sırada cığlık attım dur napıyorsun sen dedim göktaşı fırlatmıştı dünyayı yok ediyordu belkide herşeyi kaybediyordum o an ölücek gibiydim korkma dedi size gelmicek o size gelmeden yok olucak çarpmıcak korkma onu biz ayarlayabiliyoruz dedi olsun dedim ne gerek var neden bizi riske atıyorsun ya bize carpsa ve yok olsaydık dedim neden korkuyorsunki sen zaten burdasın dedi olsun benim sevdiğim insanlar orda dedim onlardan ayrı kalmak istemiyorum dedim bana gülümsedi ve bizim amacımız bu diil ama bir gün gelicek bu dünya yok olucak insanlar yok olucak ama senin seçim sansın var dedi ve ben yine bayıldım sonra gözlerimi actım yüzüstü yatağımda yatıyordum ellerim vucudumun altında dirseklerim kırılmış şekildeydi etrafıma baktım evet odamdaydım ve içim paramparçaydı neler olmuştu böyle tanrım cok kötüydüm.


ve kalktım size anlatamam o andaki duyguyu silkelendim banyoya gittim elimi yüzümü yıkadım ev arkadaşıma gülümsedim cok komik bir rüya gördüm biliyormusun konuşan bir bebek doğurdum ben meryem anayım bana saygı duy dedim ve gülüştük.kahvaltı hazırlarken sunları düşündüm (kendi kendime ne kadar rüya diye diretsemde rüya diildi ve ben bunun için ne yapıcağımı bilmeksizin kalakalmıştım ve beni anlıyacak çevremde bir arkadaşım bile yoktu.diyecekleri tek şey ben aklımı kaçıran bir kız olurdum ve benden uzaklaşırlardı.sağlık danışmanımı aramaya karar verdim o beni yargılamaz ve eger hakkaten aklımı kaçırıyorsam bana tatlı dille bunu izaat eder ve hastaneye yatırır yada ilac verirdi.biliyorum eger o ilac içmemi istiyorsa en son istiyeceği şeydir ozaman buna mecburdum.herneyse saglık danışmanımı aradım ona cok ilginç bir rüya gördüğümü söyledim bana oda cok ilginc bir rüya ggördüğünü söyledi ne gördün dedim uzaylılar ablamı kacırıp bebeğini caldılar ablammıydı tamda biliyorum yüzünü cok göremedim ama sanada benziyordu almayın o bebeği diyordum o henüz cok küçük diyordum dedi ve ben o an dedimki hayatımın başımdan aşşağı inmesi cok az saniyeymiş meğer.sonra ben ona biraz daha anlattırdım bana melez ırktan ve gemiden bahsetti evet biz aynı yerdeydik aynı şeyleri farklı pozisyonlarda görmüştük yaşamıştık ama sonucta herşey cok açıktı dogru gercek belliydi ama bunu itiraf etmek kolaymıydı.şimdi ben rüyamı anlatacaktım ve ikimizde karmakarışık bir şekilde kalakalacaktık evet rüyamı anlattım şimdi iki yalnız kişiydik o cok bilgiliydi ve beni sakinleştirebilirdi ben telefonu kapattım ve biraz yalnız kalmalıydım en iyisi buydu ve yalnız kaldım ağladım ağladım ağladım saatlerce ağladım neden o kadar agladımki bu rüyaydı sadece tesadüftü ikimizin benzer rüya görmesi tek umudum da buydu bana tek rüya görmüşsün dediğinde ikna edebilecek sağlık danışmanım umududa gitmişti.bu kadar içim acıyorsa o zaman içimden bir parça gitmiş olabilirdi.ve yine ağlıyordum günlerce terk edilmiş bir insan gibi yaşadım.yalnızdım yapayalnız belkide ölmeliydim bu hayat cok basitti cok sacmaydı bu hayatta kimse beni anlıyamazdı ölmeliydim.oysaki hakikaten güzel bir kızdım ben allah bana cömert davranmıştı güzellik vermişti cok duru bir yüzüm vardı sağlıklı biriydim her gece yatarken tanrıya sağlıklı olduğum ellerim ayaklarımın var olduğu gözlerimin gördüğü kimseye muhtac olmadan yaşadığım için herşeyden önce bana akıl ve kalp verdiği için teşekkür etmezdim.bu kadar görebilen mutlu olabilen bu kadar güçlü ve kendini seven bir kız nasıl olurda bunu düşünebilirdi.ben ve ölmek bunu asla isticek biri diilim hatta sonsuza kadar yaşamak için gözümü kırpmadan hayatımı veririm o kadar seviyorum yaşamayı sadece bazen zor bir hayatım var ama olsun belki biraz insan olarakta gücüm yok evet olabilir herkes ister en güçlü olmayı sonsuza kadar yaşamayı yınede insan olmakta iyi bir şey ya fare olarak dünyaya gelseydin asla istemezdim.

ve böylece o depresif halimdende kurtulmuş oldum arkadaşlar.bunun için hipnoza bile gittim arkamdan sağlık danışmanımı bile sürükledim düşünün ona sonsuz kere teşekkür ediyorum beni kırkmadı belkide asla yapmayacağı bir şey yaptı bir psikanalizci bir doktor buldu ismini vermicem türkiyede isim yapmış biri bu adam ve randevu aldık ve gittik başımızdan gecen bu şeyi anlattık dinledi dinledi beni bir ara tek dinledi düşündü ve dediki 50 seans sizinle hızlandırılmış bir terapi yaparız yani sağlık danışmanımla ikisi tıp dilinde bir süre şey konuştularda ben anlamadım sonra size ihtiyac duyarsam hipnoz yaparım dedi.şaşırdım biliyormusunuz ben adama beni hipnoz edip rüyamı yoksa edinmiş olduğum bir gerçek tecrübemş onu sormak için gidiyorum o cok profesyonel psikanalizci bana ne diyor) hatta hipnoz zaten hemen yapılamazmış ilk önce benim kodlarımı çözecekmiş 50 seanstamı bu bide hızlandırılmış belki 3 sene bile gidilebilinirmiş

işte böyle o gün bu gündür o konuyu kapattım üstünden de 3 -4 ay gecti bir daha konusunu bile acmadım geceleri bazen düşünüyorum gerçekten sonsuzlugun neresıne bıraktığımı bile bilmediğim bir parcam varsa gercekten suanda beni görüyormudur annesi olduğumu biliyormudur.benim aklıma geldiğimde içim cok derin acıyıp her defasında ağlamamak için kendimle savaşıp kafamın parmaklarıma kadar karıncalanıp uyuştuğunu oda biliyormudur.evet yalnızım evet buraya itiraf etmem daha kolay oldu inanmayadabilirsiniz herkes mantıklı bir bilimsel acıklamada yapmaya kalkabilir kendince olsun ben artık aştım içimde bunu.aşmasam buraya yazmazdım.deli olmadığıma eminim ben kaldığı yerden devam ediyorum hayatıma belki biraz daha eksik belki biraz daha boş geliyor herşey.ama olsun gercek te olsa yalanda olsa ben bir süreçteyim.nasıl gerekiyorsa öyle olmalı...... sevgilerimle (ASİ)

Beyin nükleik asitleri ne oluyor acaba?

adıda üzerinde olduğu gibi beyinde bulunan nükleik asitlerdir bunlar.beyinin saglıklı calışması için gereken ve beyindeki dna yapısını düzenleyen yağ asitleri.bunların ölçümlerini yaptırarak beyinin sağlıklı olup olmadığını anlıyabilirsiniz..gerisinide araştırarak dahada bilgi sahibi olabilceğine inanıyorum.

nasıl yani?

sana biçilmiş olan zamanı sonsuz yaşama tercih edebilme hakkı verilip sonunu düşünmeden sonsuz yaşam için değiştirmek.yani insansın ama sana sonsuz yaşama şansın var diyolar sende tereddüt etmeden veriyorsun ama ya nasıl devam edeceğin ya bir böcek olucaksan gibi.

Melez ırk ve taşıyıcı olarak kullanılan insanlar hakkında okuduğum ilk yazı sizinki değil. Bu konuda bilgili arkadaşlar bizi aydınlatacaktır eminim.
Kasyopya Celseleri'ni okumuş muydunuz? Deneyiminizle ilişki kurabileceğiniz bir kaç konu bulabilirsiniz. Kasyopya Celseleri / Ham Transkriptler
Geçmiş olsun.

hmm şöyle birşey geldi aklıma:jinekolojik muayene olup gerçekten doğum yapıp yapmadığını öğrenebilirsin belki?en azından neler yaşadığınla ilgili bir fikir sahibi olmana yardımcı olur

ne:S beyin nükleik asitlerini mi ölçtürdün:S bu uzaylılardan daha garip:S

belki de ama neye göre garip bazen hayat sizi farklı bir noktada farklı bir şekilde farklı bir deneyimle karşılaştırabilir.ozaman garip yada hiç aklınıza gelmeyen şeyler öğrenip bişiler ölçtürebilirsiniz ama umarımki öyle şeyler olmaz

Öncelikle geçmiş olsun. Dünya üzerinde başına bu tarz olaylar gelmiş milyonlarca insan olduğuna inanıyorum. Bazıları hatırlayabiliyor , siz de onlardan birisiniz. Melez ırk projesini grilerin gerçekleştirdiği söylenir. İnsan formundaki varlıklarla karşılaşmanız biraz garip.

Yazıyı keşke daha özenli ve okunabilir yazsaydınız. Bazı yerlerde , bende sanki bir romanı okuyormuşum gibi bir his uyandırdı. Bu inanılırlığını düşüyor.