Ben de ara sıra kabuslar görürüm.Aslında yaptığım çok kolay.Uyumadan önce rahat bir nefes alırım ve ilginç şeyleri değil de hayatımda önemli yer kapsayan kişileri sizin için mesela herhangi bir arkadaşınız,sevgiliniz vs. olabilir bunları düşünürüm.Onlarla geçirdiğim mutlu anıları vs. Böylece kafam rahatlamış olur.Yoksa herkes kabus görebilir bu imkansız değil fakat kimileri ara sıra kimileri de sizin gibi peşpeşe görebilir.En güzeli kabusları hatırlamamak onlara gülüp geçebilmek.Hayatımız her zaman keyifli geçmiyor sonuçta bunu keyiflice değerlendirebilen bizleriz ve bunları keyifsiz hale getirende.Olsun varsın kabus görelim bu yaşadığımız en kötü şey olsun.Dünyada milyonlarca insan var kolu yok,bacağı yok..En büyük kabusları onlar yaşıyorlar.Çünkü onların ki gerçek..Her sakat insan yanından koşan yada yürüyebilen insana üzüntülü gözlerle bakar kimisi bunu çaktırmaz kimisinin hemen yüz ifadelerine vurur.Ama sonuçta bu bellidir ve değişmez.Kabus görürüz en korkunç anında veya en hüzünlü anında uyanırız ve kabus olduğunu anlayınca rahatlarız.Ama değişik açıdan bakın kimilerinin kabusları sadece uykusunda kalmıyor malesef.Umarım bu anlattıklarım sizi rahatlatır ve artık kabus görmeye ara verirsiniz diyorum.İyi günler dilerim